Pokazywanie postów oznaczonych etykietą morze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą morze. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 7 grudnia 2025

„Powinieneś być swoim własnym lekarzem.

Jeśli w środku nie ma ciszy, na próżno wszystkie lekarstwa i najlepsi lekarze........

Podświadomość współczesnego człowieka jest niestabilna jak wzburzony ocean ze sztormowymi falami.......

Podświadomość pełna wrażeń wprawia duszę w niepokój.......

Emocje wrzeją wtedy niczym wybuch wulkanu.......

Bez pracy nad emocjami duchowość jest tylko jak domek z kart.......

A czym jest człowiek bez spokoju ducha?

Oddzielony od łaski Bożej na próżno szuka pocieszenia w rzeczach materialnych......

Ale to nie jest pocieszenie, tylko dziura bez dna i na końcu zostaje tylko pustka........

Kiedy dusza staje się spokojnym morzem, rozpoczyna się uzdrowienie.......

Pamiętaj, to jest złota zasada........

Źródło większości chorób znajduje się w umyśle, więc umysł może pokonać większość chorób..."
(✒️Nikola Tesla)

 

wtorek, 22 kwietnia 2025

Japońska mądrość.

1. Ustępuj drogi głupcom i szaleńcom.

2. Jeśli kobieta naprawdę czegoś chce, przejdzie nawet przez skałę.
3. Nie zatrzymuj tego, kto odchodzi, i nie odtrącaj tego, kto przyszedł.
4. Szybko to znaczy: powoli, ale bez przerw.
5. Lepiej być wrogiem porządnego człowieka niż przyjacielem złego.
6. Bez zwykłych ludzi nie byłoby wielkich.
7. Kto bardzo chce się wspiąć, ten znajdzie sposób, choćby wymyślił drabinę.

8. Mąż i żona powinni być jak ręka i oczy: gdy rękę boli — oczy płaczą, gdy oczy płaczą — ręka ociera łzy.
9. Słońce nie rozróżnia, kto jest dobry, a kto zły. Ono po prostu świeci. Kto odnalazł siebie, staje się jak słońce.
10. Morze jest wielkie, bo nie gardzi nawet najmniejszymi strumykami.
11. Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku.
12. Kto pije, nie zna szkody wina; kto nie pije, nie zna jego zalet.
13. Nawet jeśli miecz przyda się raz w życiu, warto go mieć zawsze przy sobie.
14. Piękne kwiaty rzadko dają dobre owoce.
15. Smutek, jak podarte ubranie, zostawiaj w domu.
16. Gdy kochasz, ślady po ospie są jak dołeczki w policzkach.
17. Nikt nie potyka się, leżąc w łóżku.
18. Jedno dobre słowo może ogrzać przez trzy zimowe miesiące.
19. Jeśli problem da się rozwiązać — nie warto się martwić. Jeśli nie — tym bardziej nie warto.
20. Rysując gałąź, trzeba słyszeć, jak szumi wiatr.
21. Siedem razy sprawdź, zanim zwątpisz w człowieka.
22. Zrób wszystko, co możesz — resztę zostaw losowi.
23. Zbyt wielka szczerość graniczy z głupotą.
24. Do domu, w którym słychać śmiech, przychodzi szczęście.
25. Zwycięstwo odnosi ten, kto wytrzyma pół godziny dłużej niż przeciwnik.
26. Bywa, że liść tonie, a kamień płynie.
27. W uśmiechniętą twarz nie celuje się strzałą.
28. Zimna herbata i zimny ryż są do przeżycia, ale zimny wzrok i chłodne słowo — nie.
29. W wieku dziesięciu lat — cud, w dwudziestu — geniusz, a po trzydziestce — zwykły człowiek.
30. Gdy już przemyślisz — zdecyduj. A gdy zdecydujesz — nie myśl więcej.
31. Zapytać — wstyd na chwilę. Nie wiedzieć — wstyd na całe życie.
32. Doskonały wazon nigdy nie wyszedł spod ręki złego rzemieślnika.
33. Nie bój się trochę się ugiąć — później wyprostujesz się jeszcze lepiej.
34. Głębokie rzeki płyną bezgłośnie.
35. Jeśli wyruszysz w drogę z własnej woli, to nawet tysiąc „ri” (japońskich mil) wyda się krótką trasą.

 

środa, 19 kwietnia 2023

Czy wiedziałeś o tym.

Czy wiedziałeś o tym:

-  kiedy świadomie patrzysz na drzewo, wątroba się regeneruje i równoważy?
- kiedy więc świadomie patrzysz na trawę lub kwiat, cała Twoja struktura jest naładowana życzliwością i łagodnością?
- kiedy patrzysz na słońce, serce jest oczyszczone i przepełnione optymizmem i entuzjazmem?
- kiedy patrzysz na ziemię i chodzisz świadomie, śledziona regeneruje się i równoważy, struktura fizyczna goi się i pojawia się zaufanie do siebie i do procesu życia?
- kiedy kontemplujesz niebo i oddychasz świadomie, płuca goją się i regenerują, depresja znika i czujesz, że żyjesz, że naprawdę żyjesz?
- kiedy patrzysz na ocean lub morze, Twoje nerki goją się i regenerują?

 
- kiedy patrzysz na kroplę deszczu lub poranną rosę, cały aparat moczowo-płciowy goi się i regeneruje, a Ty zwiększasz swoją moc manifestowania tego, czego chcesz w życiu?
- życie jest błogosławieństwem i radością, z dystansu niewinnego uśmiechu...
❤️
Źródło: Mihaela Herbei

 

środa, 7 września 2022

Słowa meksykańskiej uzdrowicielki.

 

Ulecz się słońcem i promieniami księżyca.
Lecz się dźwiękami rzeki i wodospadu.
Ulecz się szumem morza i skrzydeł ptaków.
Uzdrawiaj się miętą, neem i eukaliptem.
🌿
Rozkoszuj się lawendą, rozmarynem
i rumiankiem.
Pokochaj ziarna kakao i nuty cynamonu.
Włóż miłość do herbaty zamiast cukru
i pij ją patrząc w gwiazdy, niech otulą Cię pocałunki deszczu i wiatru.
🌿
Bądź silny z bosymi stopami na ziemi
i połącz się ze wszystkim, co się na niej rodzi.
Bądź mądrzejszy każdego dnia słuchając swojej intuicji i patrz na świat, okiem ze swojego czoła.

Skacz, tańcz i śpiewaj, abyś żył szczęśliwie.
Ulecz siebie miłością do siebie
i zawsze pamiętaj...
TY JESTEŚ LEKARSTWEM.

🌿
(ze strony „sens Istnienia”)

sobota, 17 lipca 2021

Ludzie najczęściej śpią, nie zdając sobie z tego sprawy.


Ludzie najczęściej śpią, nie zdając sobie z tego sprawy.
Rodzą się pogrążeni we śnie. Żyją śniąc.
Nie budząc się zawierają małżeństwa.
Płodzą dzieci we śnie i umierają, nie budząc się ani razu.
Pozbawiają się tym samym możliwości zrozumienia niezwykłości i piękna ludzkiej egzystencji.
Niektórzy ludzie tak naprawdę nie chcą dojrzeć, nie chcą się zmienić, nie chcą być szczęśliwi.
Jak to mi kiedyś ktoś mądrze powiedział: "Nie staraj się ich uszczęśliwić na siłę, bo narobisz sobie kłopotów. Nie próbuj uczyć świni śpiewu. Tylko stracisz swój czas, a i świnię zdenerwujesz."
Mistycy, niezależnie od wyznawanej przez siebie doktryny, zgodni są co do tego, że wszystko, co nas otacza, jest takie, jakie być powinno. wszystko.
Cóż za przedziwny paradoks!
Najtragiczniejsze jest jednak to, że większość ludzi nigdy nie jest w stanie tego zrozumieć, pojąć, gdyż pogrążeni są we śnie. Śnią sen prawdziwie koszmarny.
Przebudzenie, jak wiadomo nie jest rzeczą najbardziej przyjemną...
W łóżku jest ciepło i wygodnie, budzenie nas irytuje. I to jest powód, dla którego prawdziwy guru nigdy nie usiłuje ludzi budzić. Mam nadzieję, że okaże się na tyle mądry, by nie podejmować próby wybudzenia tych, którzy śpią.
Naprawdę, nie moja to sprawa, że śpisz.
Jak powiadają Arabowie: "Natura deszczu jest zawsze taka sama, pozwala rosnąć cierniom na bagnach, jak i kwiatom w ogrodach."
Myślicie, że zamierzam Wam pomóc? Nie. Nie spodziewajcie się, aby to, co mówię pomogło komukolwiek. Mam jednak nadzieję, że również nikomu nie zaszkodzi.
Jeśli moje rozważania miałyby wyrządzić jakąś szkodę, to przyczyna tej szkody tkwi w Tobie.
Jeśli udałoby się w czymś Tobie dopomóc, to sam tego dokonałeś. Naprawdę, to Ty sam sobie pomogłeś. Nie ja.

Anthony de Mello 💟

 

sobota, 28 listopada 2020

Mieszkająca na Krecie Gina tworzy niepowtarzalne prace artystyczne.

 

Jestem Gina - Polka mieszkająca na Krecie .
Moje hobby , to tworzenie prac artystycznych i  zajmuje się tym z moim partnerem.

Prace te są naszego pomysłu, ale istnieje też możliwość wykonania pracy według modelu klienta.

Serdecznie zapraszam na moją stronę na FB

https://www.facebook.com/Gina-Takis-Driftwood-Art-262034401137595




















niedziela, 23 sierpnia 2020

Nasze serce i jego rytm.

Kiedy czujesz się słaby i rozczarowany życiem połóż rękę na swoim sercu, wczuj się w jego rytm i zrozum, że życia, które bije w Tobie nie można zwyciężyć...

Kiedy nie możesz czegoś zrozumieć i nie widzisz wyjścia z trudnej sytuacji, zapal świece. Obserwuj jak ich światło rozjaśnia ciemne miejsca w pokoju i wyobraź sobie, że tak właśnie światło twojej Duszy rozjaśnia najciemniejsze zakamarki twojego Umysłu, a Ty znajdujesz najwspanialsze rozwiązania...

Kiedy się boisz, szukaj kontaktu z Matką Naturą. Dotykaj drzew i innych roślin, zamykaj oczy, medytuj w lesie, a poczujesz siłę i spokój, który emanuje z jej Istoty...

Kiedy nie możesz uwolnić się z jakiejś sytuacji, poproś o pomoc Wodę. Idź nad rzekę, obserwuj ruchy fal nad morzem, albo spaceruj w czasie deszczu. Poczuj odwieczny obieg wody na Ziemi, którego nie da się zatrzymać! Tak samo nie da się zatrzymać zmian w życiu, bo wszystko jest w ruchu, płynie i nieustannie się zmienia...

Gdy nie możesz sobie poradzić z natłokiem myśli, wspominając swój ból z przeszłości albo bojąc się o swoją przyszłość, oddychaj głęboko! Oddech przeniesie Cię z powrotem do TERAZ i przypomnisz sobie, że prawdziwe życie dzieje się tylko w chwili obecnej. Wszystko inne to wyobrażenia twojego umysłu, które nie muszą być realne...

Kiedy tracisz połączenie ze sobą, mów do siebie! Do swojej Duszy i do swojego Wyższego Ja, ono przypomni ci skąd pochodzisz i co jest w Tobie prawdziwe...

Kiedy nie dajesz rady i nie chce ci się żyć, uziemiaj się! Chodź boso, siadaj i kładź się na Ziemi, to przywróci ci siłę teraz i przypomni o twoich ponownych narodzinach.

A kiedy czujesz się samotny, patrz w niebo! Obserwuj Słońce, chmury, Księżyc i gwiazdy. Dzień - noc, wschód - zachód, zima - lato, narodziny - śmierć..
Widzisz to? Jak doskonale jest to skomponowane? Życie jest nieskończone, pulsuje własnym rytmem i cały czas się zmienia.

Ty, ja, inni ludzie, zwierzęta, rośliny, planety i gwiazdy jesteśmy tym samym! Wszyscy mamy takie same pochodzenie i wszyscy tak samo poddani jesteśmy rytmowi życia. I choć nie wszyscy o tym pamiętamy, jesteśmy połączeni, czujemy tak samo, tak samo kochamy i doświadczamy...

Towarzyszą nam gwiazdy, natura i inne Istoty...Jesteśmy JEDNOŚCIĄ, jedną, żyjącą, Boską Istotą! Na zawsze już połączeni w odwiecznym tańcu jej Istnienia...

....

Tekst zainspirowany materiałami "Akademie für internationalen Schamanismus"

Wszelkiego Dobra dla Was

https://www.facebook.com/sensistnienia/

środa, 29 kwietnia 2020

Woda i praca z deszczem.

Znam cztery żywioły.


Ziemia = Ciało
Woda = Emocje
Wiatr = Myśl
Ogień = Wola

Praca z sercem doskonale współgra z emocjami i wodą. Wszelkie zanieczyszczenia w polu emocji człowieka mają odzwierciedlenie w zanieczyszczeniu wody. Pozbawione uczuć i zamknięte serce, to susza. Analogicznie sprawy mają się z pozostałymi żywiołami. Zanieczyszczenia powietrza to złe myśli. Skażenie ziemi zaś dotyczy naszych ciał fizycznych. Myśli i emocje tworzą rzeczywistość. Pracując na subtelnych poziomach w celu oczyszczenia i uzdrowienia, możemy to w miarę łatwo zmienić. Pracując od drugiej strony, czyli skupiając się głównie na materii, jest dużo trudniej. Czasem wręcz jest to syzyfowa praca. Dlatego moim zdaniem najlepiej pracować na mniej gęstych poziomach. Większość uzdrowicieli tak właśnie robi. Dodam tutaj, że manifestacja odbywa się zawsze z opóźnieniem. Taka jest natura tej gęstości, że stawia duży opór. Tak więc, nie można spodziewać się natychmiastowych efektów. Zwykle jest tak, że przez jakiś czas jest "po staremu" albo gorzej, zanim coś drgnie. Nie należy się tym zrażać ale działać uparcie dalej. Kiedy pojawią się pierwsze efekty, działaj dalej z wyczuciem.

Każdy organizm potrafi sam się zrównoważyć. Jeśli nierównowaga jest mała, zrobi to bez problemu. Im większa, tym więcej czasu to zajmuje. Jeśli dojdzie do stanu jej poważnego zaburzenia, pojawia się choroba. Choroba jest już ostatnim momentem, w którym należy wdrożyć leczenie. Jeśli choroba postępuje, to kolejnym etapem jest śmierć. Leczenie polega na rozpoznaniu przyczyny choroby i jej usunięciu oraz wspomaganiu organizmu w powrocie do równowagi.

Susza to stan braku równowagi. Lecz susza nie jest tego przyczyną, ale objawem, jednym z wielu. Równowaga ziemi jest zaburzona w bardzo wielu aspektach i na bardzo wielu planach. Co z tego, że przyślę jedną chmurę deszczu gdzieś tam? To jest jak podlewanie kubkiem ogrodu. A jeśli zbierze się grupa w tym celu? To wtedy podlewamy ogród wężem. Co z tego, że podlewamy ogród, skoro nadal jest susza? To jest działanie na skutek a nie na przyczynę. Działanie na skutek jest kompletnie bez sensu, niczego nie rozwiązuje i prowadzi do marnowania energii. Tą energię należy skierować na uzdrowienie przyczyny. Susza nadal będzie dopóki ludzie jako kolektyw nie zaczną pracować nad sobą. Ja nie mówię o wąskim gronie ludzi, którzy pracują nad sobą już od dawna. Zapytam ile osób z Twojej rodziny to robi? Jaka to jest proporcja? Z innej strony patrząc, czasem jest tak, że susza i brak chmur są potrzebne. Gdy nie ma chmur, ziemia otrzymuje więcej słonecznego światła. Susza może też spowodować, że ludzie będą cierpieć. Cierpienie jest bardzo dobrym środkiem do przebudzenia najbardziej opornych. I tu pojawia się pytanie, na ile mamy prawo ingerować? Zawsze mam tego typu dylematy zanim cokolwiek zrobię, jeśli chodzi o działania wysłane "na zewnątrz". W obecnej sytuacji wydaje mi się, że kluczowym aspektem jest przebudzenie kolektywnej świadomości.

W szamnizmie, jeśli ktoś wchodzi na ścieżkę transformacji, nie można już zatrzymać tego procesu ani go odwrócić. Dlatego nie należy działać w ten sposób. Ci którzy wiedzą co trzeba teraz robić, będą pracować nad sobą i podnosić swoją wibrację tak, aby ten proces pchnąć w odpowiednim kierunku. Część z nas ma tutaj tylko być i swoją wibracją ten proces wspomagać. Im więcej nas jest, tym bardziej gładko to pójdzie.

Jeśli chodzi o pracę z energią wody i wysyłaniem "chmur" - jest to praktyka zaawansowana. Rzadko używam tej metody i tylko w naprawdę wyjątkowych przypadkach takich jak np gaszenie pożaru, gdy widzę że wymyka się spod kontroli. Nie mogę się nią dzielić przez internet, nie mam na to pozwolenia. Taką wiedzę przekazuje się tylko ustnie i tylko osobom, które są do tego typu pracy odpowiednio przygotowane. Jest to praca z żywiołem. Mam nadzieję, że rozumiesz, co oznacza pojęcie żywioł? Nieodpowiednie jego używanie może doprowadzić do niszczących efektów. Osobiście mam podejście takie, żeby jak najmniej ingerować a bardziej harmonizować poprzez pracę ze sobą. Każdy pracę ze sobą musi wykonać sam. Nikt za niego tego nie zrobi. Pracujemy samodzielnie, każdy jako element większej całości. Ta praca jest bardzo prosta. Trzeba posprzątać, potem doprowadzić do równowagi, harmonii by na koniec podnieść wibrację i utrzymywać ją. Dlatego, jeśli chcesz pomóc nawodnić ziemię podczas suszy, pracuj nas harmonią elementu wody w sobie. Mogę podać Ci takie wskazówki:

- zacznij od siebie
- użyj uniwersalnej praktyki: https://shamania.wixsite.com/shamania/post/praktyka- prosta-najbardziej-uniwersalna-i-podstawowa-metoda
- pracuj z intencją deszczu
- wizualizuj deszcz
- utrzymuj swoje emocje w równowadze
- jeśli chcesz deszczu, stań się deszczem
- pracuj z energią nad morzem lub innym zbiornikiem wodnym, idealnie jeśli znajdziesz tam drzewo. Jeśli nie ma w pobliżu wody, to pracuj z drzewem lub miejscem, które dostarczy ci zastrzyku energii
- poproś swoje zwierzę mocy (opiekuna) o pomoc
- poproś wodę ze zbiornika lub duchy natury o pomoc, powiedz im o swojej intencji opadu deszczu
- wylewaj na ziemię wodę z intencją deszczu
- użyj misy grającej
- dbaj o swoje nawodnienie poprzez dbanie o jakość wody którą pijesz:
(unikaj plastiku, używaj szkła, miedzi lub srebra do przechowywania, filtruj, włóż do niej kryształ, znajdź swoją metodę)

https://shamania.wixsite.com/shamania/post/woda-i-praca-z-deszczem?fbclid=IwAR0N_be6KJHF_zJtgqdpTzyuRMZVaMnnYfxmSzS0IApbaangcO9Zb9MWJSE

wtorek, 26 lutego 2019

NIE PODTRZYMAM ILUZJI TWOJEGO CIERPIENIA.

Oskarż mnie o bezduszność ale, nie zatopię się z Tobą w Twoim smutku, by zatracić się w morzu cierpienia.

Zamiast tego, powiem Ci - smutek to stan, którym nie jesteś, smutek to stan z którego możesz zrezygnować.

Mogę wejść z Tobą w najgłębszy smutek, towarzyszyć Ci na dnie piekła, ale tylko po to by pokazać Ci, że nim nie jesteś.
Z przyjemnością poprowadzę Cię w głębiny cierpienia, zwątpienia i beznadziei, ale tylko po to, by pokazać Ci iluzję tych stanów.

Wejdę z Tobą w bagno Twoich lęków, ale tylko po to by na ich dnie, zasiać z Tobą ziarno odwagi.

Usiądę z Tobą w środku chaosu, przytrzymam Cię za rękę, byś zobaczył, że jesteś spokojem w oku cyklonu, niezmiennością w środku szaleństwa. Poczekamy , przeczekamy i wyjdziemy tacy jak weszliśmy nienaruszani i niewinni.

Oskarż mnie o bezduszność ale nie podtrzymam Twojej iluzji.
Masz do mnie żal, że widzę Cię poza cierpieniem?
Masz do mnie pretensje, że wiem iż jedynie sekunda dzieli Cię od tego byś zaufał miłości?

Jestem miłością - zaufaj mi.

Grafika: Light by lorency
Źródło: https://www.deviantart.com/lorency/art/Light-91138067

środa, 28 marca 2018

Jeździec wielorybów.

Paikea jest jedyną wnuczką wodza Maorysów i spadkobierczynią tradycji plemienia.
Konserwatywne poglądy dziadka utrudniają dziewczynce uzyskanie należnego miejsca
w społeczności.

https://www.cda.pl/video/63365700/vfilm

środa, 7 lutego 2018

Bursztyn i jego moc.


Słowianie ponoć zwali go głazen lub głazno, gdyż według nich powstał z łez Swarożyca. Wikingowie nazywali go łzami Frei, bogini miłości - symbolizował w ich wierzeniach płodność, namiętną miłość, energię kobiecą. Jantarem nazywali go Litwini. A bursztyn wywodzi się z języka niemieckiego, oznacza kamień, który się pali (bernstein).
Dym z bursztynu, palonego jak kadzidło, zabija zarazki, oczyszcza energetycznie, działa pobudzająco. Bursztyn ujemnie jonizuje powietrze. Korale z bursztynu noszone na szyi korzystnie wpływają na gardło i tarczycę. Ten pełen słońca kamień poprawia nastrój, podnosi wiarę w siebie, wzmacnia odwagę. Szamani uważają go za bramę do innych światów, ułatwiającą jasnowidzenie.
Moc bursztynu, zaklętą w nim 50 milionów lat temu, możemy wydobyć między innymi przyrządzając nalewkę. Pomaga ona przy przeziębieniach, infekcjach dróg oddechowych, grypie (można nią nacierać np. plecy, piersi, stopy), migrenach. Łagodzi bóle mięśni i reumatyczne bóle stawów.


✿ Nalewka z bursztynu*:
30 g bursztynu
300 ml spirytusu
Bursztyn wrzuciłam do butelki i zalałam spirytusem. Już po kilku godzinach spirytus zaczął przyjmować bursztynowy kolor. Po 10 dniach nalewka nadaje się do użytku. Nie trzeba jej odcedzać, bursztyn może się w niej nadal kąpać. Jak się nalewka skończy, bursztyn można będzie pokruszyć i jeszcze raz zalać spirytusem.
Wiedźma nalewkę stosuje do nacierania, a także przyjmuje 30 kropli 2-3 razy dziennie, aby zachować młodość. 😉 😀

* wg O. Andrzeja Czesława Klimuszko

piątek, 24 lutego 2017

Cisza.


Cisza to teraźniejszość. Wydarza się pomiędzy tym, co było, a tym, co przyjdzie. W niej coś się kończy: odbieranie z zewnątrz, strumień myśli, wewnętrzny dialog, troska o następną rzecz do zrobienia.
Pozwalamy odejść temu z przestrzeni ciszy. Gdy się to wycofa z tej przestrzeni, wtedy otwiera się ona na coś innego i staje się rozległa. Albowiem cisza wiąże.

Wiąże nas przede wszystkim z nami samymi.
Nagle słyszymy szum krwi, bicie serca, prośbę naszych płuc, skargę naszej wątroby, lub naszego jelita, czujemy pragnienie zjednoczenia jako skupione oczekiwanie, słyszymy współbrzmienie wszystkich komórek jak wielką symfonię i zdziwieni przysłuchujemy się jej z nabożeństwem.

Cóż brzmi głębiej i pełniej niż ta wielka symfonia?
Czy kiedykolwiek moglibyśmy nasłuchać się jej do syta?

Jednak wtedy przestrzeń ciszy otwiera się jeszcze bardziej i słyszymy naszą duszę.
Prowadzi ona nas daleko poza granice naszego ciała do wszystkich, z którymi jesteśmy związani przez naszą duszę.

W niej są oni jeszcze w domu, pozostają obecni, mówią nam coś, proszą o coś, ofiarowują nam coś, patrzą na nas i czekają na nas, są nam bliscy i dalecy zarazem. W ich obecności nasza dusza mówi wieloma głosami, jak wielogłosowy chór.

Jednak niektóre z tych głosów nie są jeszcze w harmonii, nie znajdują jeszcze czystego tonu.

Gdy posłuchamy także tych głosów, wtedy staną się one, być może, po chwili jasne i czyste, ponieważ wielki śpiew spełnia się dopiero w słyszeniu każdego pojedynczego głosu.

Albo dokładniej, dopiero w słuchaniu każdego pojedynczego głosu, również takiego, który zdaje się odbiegać od normy, spełnia się dla nas cały śpiew i spełniamy się my sami.

Gdy w ciszy otwieramy nasze oczy – żeby siebie widzieć i siebie słyszeć – wtedy mówią do nas także zwierzęta i drzewa, a także najbardziej niepozorny kwiat.

Jednak bezszelestnie – w pełni ciszy.

Tak, wielka cisza jest na swój sposób potężna i głośna.

Niekiedy mówimy, że Bóg się wycofał, i mówimy wtedy o milczeniu Boga. Czy jakieś słowo może brzmieć potężniej niż to milczenie?
I czy niekiedy też pośród ludzi milczenie nie jest jaśniejszą, bardziej wzniosłą, właściwą odpowiedzią?

Ciszę można zagłuszyć, ale tylko na pewien czas.
Czeka na nas niekiedy bardzo długo. Uciec od niej na trwale nie sposób.

Bert Hellinger
zdjęcie: www.paradowski.net

piątek, 2 września 2016

Życie jest tak skomplikowane, ale nie komplikujmy tego, co proste..


Wendy
Miała sześć lat, gdy ją spotkałem po raz pierwszy na plaży niedaleko od miejsca, gdzie mieszkam. Jeżdżę na tę plażę odległą o jakieś trzy-cztery mile, kiedykolwiek świat zaczyna mi doskwierać. Budowała zamek z piasku albo coś innego. Spojrzała na mnie tymi swoimi oczami, niebieskimi jak morze.
— Dzień dobry — powiedziała.
Odpowiedziałem skinieniem głowy nie mając nastroju do zajmowania się małym dzieckiem.
— Buduję — znów się odezwała.
— Widzę. Co to jest? — spytałem bez zainteresowania.
— A ..., nie wiem, po prostu lubię dotyk piasku.
To brzmi dobrze — pomyślałem — i zsunąłem buty.
Przeleciał brodziec.
— To radość — powiedziało dziecko.
— Co takiego?
— Radość. Mama mówi, że brodźce przylatują, aby przynieść radość.
Ptak poleciał szybując nad plażą.
— Żegnaj radości, witaj smutku — mruknąłem do siebie i ruszyłem dalej.
Byłem przygnębiony; życie moje zdawało się być zupełnie rozstrojone.
— Jak się nazywasz? — nie dawała za wygraną. — Robert — odpowiedziałem — nazywam się Robert Peterson.
— Ja jestem Wendy ... mam sześć lat.
— Cześć Wendy.
Zachichotała.
— Jesteś śmieszny — powiedziała.
Mimo przygnębienia ja też się roześmiałem i odszedłem. Szedł za mną jej melodyjny chichot.
— Niech pan tu znowu przyjdzie, panie Peterson — zawołała — będziemy mieli następny szczęśliwy dzień.
Kolejne dni i tygodnie spędziłem z innymi: grupa nieokrzesanych skautów, spotkania Stowarzyszenia Rodziców i Nauczycieli, chorująca matka. Było słonecznie pewnego ranka, kiedy wyjąłem ręce z pomyj. ,,Potrzebuję brodźca" — powiedziałem do siebie zakładając płaszcz. Czekał na mnie nieustannie zmieniający się balsam brzegu morza. Wiał zimny wiatr, ale szedłem po spokój, którego mi brakowało. Zapomniałem o tamtym dziecku więc zaskoczyło mnie pojawienie się dziewczynki.
— Dzień dobry, panie Peterson — powiedziała. — Czy chce się pan pobawić?
— Co masz na myśli? — spytałem z odrobiną złości.
— Nie wiem. Niech pan powie.
— Może w szarady? — rzuciłem złośliwie.
Znów wybuchnęła dźwięcznym śmiechem.
— Nie wiem, co to jest.
— No to po prostu przejdźmy się.
Patrząc na nią zauważyłem delikatną bladość jej twarzy.
— Gdzie mieszkasz? — spytałem.
— Tam — pokazała w kierunku rzędu domków letniskowych.
Dziwne — pomyślałem — w zimie.
— Gdzie chodzisz do szkoły?Nie chodzę do szkoły. Mama mówi, że jesteśmy na wakacjach.
Szczebiotała, jak to robią małe dziewczynki, gdy tak spacerowaliśmy wzdłuż plaży, ale moje myśli skupiały się na czym innym. Kiedy odchodziłem do domu, Wendy powiedziała, że był to szczęśliwy dzień. Czując się zaskakująco lepiej, uśmiechnąłem się do niej i przyznałem jej rację.
Trzy tygodnie później pośpieszyłem na moją plażę w stanie bliskim paniki. Nie chciałem nawet przywitać się z Wendy. Zobaczyłem jej matkę na ganku i miałem ochotę powiedzieć jej, by trzymała swoje dziecko w domu.
— Słuchaj — powiedziałem nieprzyjaźnie, gdy Wendy dogoniła mnie — jeśli pozwolisz, wolałbym zostać dziś sam.
Wydawała się nienormalnie blada i brakowało jej tchu.
— Dlaczego — spytała.
Obróciłem się w jej kierunku i krzyknąłem:
— Bo zmarła mi matka! — i pomyślałem, dlaczego na Boga powiedziałem to małemu dziecku?
— Och — powiedziała cicho — jest to więc zły dzień.
— Tak — odparłem — i wczoraj, i przedwczoraj, i ... — o, idź sobie.
— Czy to bolało? — dopytywała się.
— Czy co bolało? — byłem poirytowany na nią, na siebie.
— Kiedy umarła.
— Oczywiście, że bolało!!! — wyrzuciłem nie rozumiejąc i odszedłem zatopiony we własnych problemach.
Jakiś miesiąc później, kiedy następnym razem poszedłem na plażę, jej tam nie było. Brakowało mi jej i miałem poczucie wstydu i winy. Po spacerze poszedłem do ich domku i zapukałem do drzwi. Drzwi otworzyła atrakcyjna młoda kobieta z włosami koloru miodu.
— Dzień dobry — powiedziałem — nazywam się Robert Peterson. Nie spotkałem dziś pani córeczki i zastanawiałem się, gdzie ona jest.
— Ach tak, panie Peterson, proszę wejść. Wendy tak dużo o panu mówiła. Boję się, że pozwoliłam jej niepokoić pana. Jeśli sprawiła panu kłopot, proszę przyjąć przeprosiny.
— Wcale nieJest wspaniałym dzieckiem — powiedziałem uświadamiając sobie nagle, że rzeczywiście tak myślałem. — Gdzie ona jest?
— Wendy zmarła w ubiegłym tygodniu, panie Peterson. Miała białaczkę. Może nie powiedziała panu.
Zaszokowany po omacku szukałem krzesła. Z trudem łapałem powietrze.
— Kochała tę plażę; kiedy więc poprosiła, by tu przyjechać, nie mogliśmy jej odmówić. Wydawało się, że czuje się tutaj znacznie lepiej i spędziła tu, jak mówiła, wiele szczęśliwych dni. Ale w ostatnich tygodniach szybko gasła ... — głos matki załamał się. — Zostawiła coś dla pana ... tylko czy uda mi się to odnaleźć. Poszukam. Czy może pan zaczekać chwilę?
Przytaknąłem głupio, podczas gdy w umyśle szukałem gorączkowo czegoś, czegokolwiek, co mógłbym powiedzieć tej uroczej młodej kobiecie. Podała mi wysmarowaną kopertę z ,,Pan P." napisanym tłustymi literami dziecięcym pismem. Wewnątrz był rysunek namalowany jasnymi pastelowymi kolorami — żółta plaża, błękitne morze i brązowy ptak. Pod spodem było starannie napisane:

NIECH TEN BRODZIEC PRZYNIESIE CI RADOŚĆ.

Łzy napłynęły mi do oczu, a serce, które prawie zapomniało kochać, otwarło się szeroko. Objąłem matkę Wendy.
— Tak mi przykro, tak mi przykro, tak mi przykro — mamrotałem w kółko i oboje płakaliśmy.
Ten cenny mały obrazek wisi teraz oprawiony w mojej pracowni. Sześć słów — jedno na każdy rok jej życia — przemawia do mnie o harmonii, odwadze i niewymagającej niczego miłości. Prezent od dziecka o oczach w kolorze błękitu morza i włosach koloru piasku, które nauczyło mnie daru miłości.Jest to prawdziwa historia opowiedziana przez Roberta Petersona. Niech służy nam wszystkim jako przypomnienie, że powinniśmy nie szczędzić czasu na radowanie się życiem osobistym, życiem w ogóle i sobą nawzajem. ,,Ceną wrogości do innych ludzi jest strata miłości do siebie".

Życie jest tak skomplikowane, ale nie komplikujmy tego, co proste...

Oby codzienna krzątanina, przepychanki życiowe, chwilowe pogorszenie sytuacji czy kryzys nie sprawiły, że zgubimy z pola widzenia to, co jest prawdziwie ważne.

(Znalezione w sieci)


środa, 25 maja 2016

Energia z ziemi.


uziemienie




Kiedy spacerujesz boso brzegiem plaży, czy dotykasz stopami trawy nieświadomie pobierasz energię ziemi, która ma ogromny wpływ na funkcjonowanie twojego systemu odpornościowego i organizmu. Jesteśmy istotami elektrycznymi i generujemy dodatnie ładunki elektryczne w organizmie, nadmiar tych ładunków sprawia, że nasze komórki organizmu giną a to powoduje zaburzenie funkcjonowania organizmu. Ziemia jest źródłem elektronów (naładowanych ujemnie) a jej powierzchnia jest przewodnikiem elektrycznym… W momencie kiedy dotykasz ziemi stopą absorbujesz z niej wolne elektrony i uzupełniasz ich braki w organizmie. Ziemia posiada nieograniczoną ilość przeciwutleniaczy a kontakt z nią daje nam korzyści takie jak działanie przeciwzapalne, czy antyoksydacyjne, czyli usuwa z organizmu człowieka nadmiar wolnych rodników. Człowiek notorycznie ma do czynienia z naładowaniem wiązkami elektromagnetycznymi, weźmy chociażby fale radiowe, telefoniczne, Wi-fi, fale podczerwone w pilotach itp. To tylko namiastka, a lekarstwo jest tak blisko… Pod stopami, ciało matki ziemi. Warto dbać o swoje zdrowie i (tak rekreacyjnie) przejść się boso po zielonej łące…
Pamiętaj, że spacerowanie boso po trawie czy ziemi przyczynia się do zwiększenia naszego poziomu energii, pobudza nasz układ odpornościowy, reguluje nasz rytm biologiczny, pomaga w leczeniu reumatyzmu, leczy stany zapalne, jak również reguluje ciśnienie krwi.
Natura wie co robi…

http://www.lancuchzycia.pl/zdrowie/energia-z-ziemi/

wtorek, 8 lipca 2014

Czas. Każdy z nas ma go tyle samo…


beautiful sea view

Każdy z nas ma go tyle samo…
Inne mamy jednak wrażenia, kiedy okazuje się, że jednego dnia udało nam się zrobić bardzo dużo, a kiedy indziej, na wiele spraw nam tego czasu zabrakło. Jakby jeden dzień był dłuższy od drugiego.
Nowy dzień to nowa karta. Żaden nie jest ani dobry, ani zły. To Ty wypełniasz go sobą i tym, co dla Ciebie ważne.
Sporo się podczas jednego dnia dzieje.
Wiele też myśli przepływa wtedy przez Twój umysł…
Jakie to myśli?
Jeśli chcesz:
  • dostrzec je,
  • uświadomić je sobie,
  • przyjrzeć się im z bliska
  • sprawdzić, dokąd Cię prowadzą,
  • jakich uczuć są źródłem
  • na jakie decyzje wpływają
  • i czy pomagają Ci tworzyć takie życie, jakim naprawdę chcesz żyć
- potrzebujesz czasu. Tego wyjątkowego w ciągu dnia, gdy zatrzymasz się na chwilę, usiądziesz – choćby na ławce, czy w kawiarni pijąc ulubiony napój – i pozwolisz sobie być.
To najlepszy sposób, by zaprosić do swojego życia nowe myśli, nowe słowa – takie, które wypełnią Cię spokojem, radością, optymizmem, wiarą, ufnością, miłością i poczuciem szczęścia.

http://mantradnia.afirmacjezycia.pl/czas-czas-czas/