Moja babcia zawsze powtarzała

Moja babcia zawsze powtarzała:

 
— Dbaj o siebie, kochanie.

Kiedy widziała, że jestem przygaszona, mówiła:

— Idź weź ciepłą kąpiel. Nie spiesz się. Posiedź chwilę w ciszy i ogrzej nie tylko ciało, ale też duszę.

Dodawała:

— Wrzuć do wody trochę ziół. One są mądre. Starsze od nas wszystkich.

Kiedy było mi smutno, polecała rumianek i dziurawiec.

— Niech Cię trochę uspokoją i otulą — mówiła.

Kiedy byłam spięta i niespokojna, brała lawendę i melisę.

— Tego właśnie teraz potrzebujesz. Trochę ciszy w głowie.

Na nerwy wybierała rozmaryn i lawendę.

Na złość — miętę.

A kiedy czegoś się bałam, mówiła tylko:

— Usiądź spokojnie, zaparz sobie coś ciepłego i nie uciekaj od siebie.

Bo babcia wierzyła, że zioła nie rozwiązują wszystkich problemów, ale potrafią przypomnieć człowiekowi, żeby na chwilę zwolnił.

Żeby się ogrzał.

Żeby odetchnął.

Żeby zrobił dla siebie coś dobrego.

I na koniec zawsze powtarzała:

— Pilnuj swojego wewnętrznego ciepła.

Bo kiedy człowiek całkiem stygnie od zmęczenia, stresu i smutku, wszystko zaczyna boleć bardziej.

Dlatego czasem otul się kocem.

Napij się ciepłej herbaty.

Zgaś telefon.

Usiądź w ciszy.

I zaopiekuj się swoim sercem tak, jak kiedyś opiekowała się nim babcia.

Naucz się milczeć w chwilach największych zawirowań

 

1. Naucz się milczeć w chwilach największych zawirowań.

Spokój i cierpliwość to najlepsi sprzymierzeńcy w sytuacjach kryzysowych. Zdobycie tych atrybutów jest częścią waszej duchowej ewolucji.

2. Unikaj oceniania innych ludzi. Twoje postrzeganie świata zewnętrznego jest częścią twojego świata wewnętrznego. Kiedy źle mówisz o innych, źle mówisz o sobie. Ranisz ich i ranisz siebie. Więc kochaj ich i kochaj siebie.

3. Skoncentruj swoją uwagę na rzeczach, które lubisz najbardziej - na czym się opierasz, to trwa. Jeśli skupiasz się na negatywie, sprawiasz, że będzie to rosło. Jeśli skupisz się na pozytywach, sprawisz, że będą rosły.

Więc co wybierasz?

4. Częściej odpuszczaj i nie reaguj.

Nie jest tak, że każda walka jest zła, ale pamiętaj, że to tylko test - często spłacasz stare długi za stare działania. Przyjmij to i pozwól temu płynąć. Im bardziej będziesz stał, spokojny i akceptujący, tym bardziej oczyścisz swoją karmę.

5. To, co wydaje ci się realne, to po prostu Twoja wyobraźnia.

Zrozum, że myśli są rzeczami. Rzeczywistość jest tworzona przez Twoje myślenie i innych zbiorowe myślenie. Zmień zdanie, a zmienisz swoją rzeczywistość.

6. Wybacz, odpuść i wypuść - może to być trudne, ale konieczne.

Te negatywne uczucia podtrzymują cykl karmy. Ktoś musi to zatrzymać, więc zacznij to robić Ty sam.

7. Zawsze mów pozytywnie - słowa tworzą także rzeczywistość, Twoją i innych. Uważaj, co mówisz, bądź pozytywny i bardzo dobrze wybieraj każde słowo.

8. Medytuj co najmniej dwa razy dziennie - 5 minut byłoby bardzo dobrym początkiem. Jest to najlepszy sposób na uspokojenie umysłu i nawiązanie kontaktu ze swoim wnętrzem.

9. Wizualizuj przyjemne sytuacje dla siebie i wszystkich swoich bliskich.

To, co istnieje w Twoim umyśle, przejawi się w Twojej rzeczywistości. Stwórzcie tę rzeczywistość dla siebie i swoich bliskich, będziecie tworzyć szczęście i poprawicie swoje przeznaczenie.

10. Okaż miłość bez względu na to, co otrzymasz.

Miłość buduje. Miłość leczy. Miłość przywraca. Miłość to wybór, nie reakcja. Dawaj miłość, będziesz szczęśliwszy robiąc to i zawsze wygrasz.

Gosia Angel  ·

🌿❤️ Mądrości naszych babć. Jak to jest ? ❤️🌿Dlaczego dawniej po kłótni babcia otwierała okno , wyciszała się i zaczynała porządkować dom ?

Wyobraźcie sobie taką sytuację.

W domu była kłótnia. Ktoś powiedział o kilka słów za dużo, ktoś się obraził, ktoś trzasnął drzwiami. Atmosfera zrobiła się ciężka, nikt nie miał ochoty z nikim rozmawiać.

A babcia?

Babcia po chwili wstawała, otwierała okno, poprawiała obrus, odkładała naczynia na miejsce i zabierała się za swoje zajęcia.

Czasami można było odnieść wrażenie, że nic się nie wydarzyło.

Ale czy naprawdę nic się nie wydarzyło?

JAK TO JEST, ŻE PO KŁÓTNI NAWET WŁASNY DOM MOŻE WYDAWAĆ SIĘ OBCY?

Zauważyliście, kochani, że po silnych emocjach wszystko wygląda trochę inaczej?

Siedzicie przy tym samym stole, na tej samej kanapie, w tym samym pokoju, ale nie potraficie się odprężyć.

W głowie wciąż odtwarzacie rozmowę. Przypominacie sobie słowa, których nie chcieliście usłyszeć, i te, których sami nie powinniście byli wypowiedzieć.

Czasami człowiek jest już zmęczony samą kłótnią, a mimo to w myślach prowadzi ją jeszcze przez pół nocy.

I właśnie wtedy potrzebujemy czegoś, co pomoże nam wrócić do równowagi.

Nasze babcie często sięgały po zwyczajne czynności. Przewietrzenie pomieszczenia, umycie naczyń, przygotowanie herbaty, uporządkowanie stołu.

Nie musiały nazywać tego oczyszczaniem emocji. Po prostu wracały do codzienności.

A dzisiaj wiemy, że spokojne, proste czynności mogą pomóc nam odwrócić uwagę od napięcia i odzyskać poczucie kontroli.

CZY BABCI CHODZIŁO O ENERGIĘ DOMU?

W dawnych wierzeniach wietrzenie domu po trudnych wydarzeniach mogło mieć również symboliczne znaczenie. Świeże powietrze kojarzono z nowym początkiem, a porządek z przywracaniem harmonii.

Nie oznacza to, że kłótnia pozostawia w ścianach jakąś niewidzialną substancję, którą trzeba usunąć.

Ale przecież wszyscy znamy to uczucie, kiedy po trudnym dniu bierzemy prysznic, przebieramy się, otwieramy okno i wreszcie możemy odetchnąć.

Czasami potrzebujemy takiego małego znaku dla samych siebie.

To już się wydarzyło.

Nie cofnę tych słów.

Mogę jednak zdecydować, co zrobię dalej.

I to jest ogromna różnica.

A CO POWIEDZIAŁABY NASZA BABCIA?

Moje dziecko, kiedy w domu zrobi się ciężko od słów, nie dokładaj do nich kolejnych.

Otwórz okno, zaczerpnij powietrza i najpierw uspokój własne serce.

Nie każdą sprawę trzeba wyjaśniać natychmiast. Nie każdą rozmowę należy prowadzić wtedy, kiedy człowiek aż drży ze złości.

Czasami lepiej zrobić sobie przerwę, napić się herbaty i wrócić do tematu dopiero wtedy, gdy obie strony potrafią spokojnie rozmawiać.

Ale pamiętaj też, moje dziecko, że porządek w domu nie zastąpi porządku w relacji.

Jeżeli ktoś Cię zranił, masz prawo o tym powiedzieć.

Jeżeli przekroczono Twoje granice, masz prawo ich bronić.

Nie zamiataj wszystkiego pod dywan tylko dlatego, że chcesz mieć święty spokój.

Prawdziwa harmonia nie polega na tym, że wszyscy milczą. Polega na tym, że można ze sobą rozmawiać bez wzajemnego ranienia.

MAŁY RYTUAŁ BABCI NA ZAKOŃCZENIE TRUDNEGO DNIA

Dzisiaj proponuję Wam coś prostego.

Otwórzcie na kilka minut okno, jeśli pogoda na to pozwala.

Odłóżcie telefon i uporządkujcie jeden mały fragment domu. Może to być stół, kuchenny blat albo miejsce, w którym najczęściej odpoczywacie.

Następnie usiądźcie spokojnie, weźcie kilka łagodnych oddechów i zapytajcie siebie, co chcecie zostawić za sobą, a co warto jeszcze wyjaśnić.

Nie musicie niczego palić, rozsypywać ani wykonywać skomplikowanych obrzędów.

Czasami największą moc ma świadoma decyzja, że nie pozwolimy, aby jedna trudna chwila zabrała nam cały wieczór.

KOCHANI, TERAZ JESTEM CIEKAWA WASZYCH WSPOMNIEŃ.

Czy Wasze babcie również otwierały okna, sprzątały albo zabierały się za gotowanie, kiedy w domu wydarzyło się coś trudnego?

A może pamiętacie inne zwyczaje, dzięki którym przywracały spokój w rodzinie?

Podzielcie się tym w komentarzach. Być może wspólnie przypomnimy sobie wiele pięknych, zapomnianych mądrości.

Ściskam Was mocno, po babcinemu, od serca.

Dlaczego boli Cię ciało ?

To nie sól.
To nie mąka.
To nie napoje gazowane.
To nie cukier.
To nie jedzenie.
To nie gluten.
To nie słodkie pieczywo.
To Twoje EMOCJE.
To Twoje DECYZJE.

DLACZEGO BOLI CIĘ CIAŁO?

Boli Cię, bo jeszcze nie nauczyłeś się cieszyć życiem, bo gromadzisz stare urazy i złość.
Boli Cię, bo odmawiasz rozwijania swojej witalności i elastyczności ciała, bo karzesz je nałogami i emocjonalną niedojrzałością.
Boli Cię ciało, bo odrzucasz teraźniejszość i pozwalasz, aby wspomnienia Cię definiowały.
Boli Cię, bo nie zamykasz etapów i odgrywasz rolę ofiary w dramacie, który sam stworzyłeś.
Boli Cię, bo kochasz ranę, której nie chcesz wyleczyć.
Boli Cię ciało, bo poddałeś się apatii i pozwoliłeś jej wygrać.
Boli Cię, bo wątpisz, że zasługujesz na życie bez traum i z wolnością do latania.
Boli Cię, bo oddałeś swój głos rodzinie.
Boli Cię ciało, bo nie żyjesz w pokoju.
Boli Cię ciało, bo nie odważasz się cenić siebie bardziej.
Boli Cię, bo milczysz, kiedy powinieneś krzyczeć.
Bo obwiniasz miłość za swoją obsesję na punkcie dominacji.
Bo domagasz się szacunku, którego nie odważasz się sam wygenerować.
Boli Cię ciało, bo mylisz związek z areną, na której możesz się wyładować.
Boli Cię, bo nie odważasz się połączyć ze swoją boskością. Bo boisz się wolności.
Boli Cię ciało, bo nie pozwalasz sobie pamiętać, że urodziłeś się, by rosnąć i transcendować z miłości, którą już jesteś.
Boli Cię ciało, bo nie inwestujesz w ciszę ani nie pogodziłeś się ze swoją samotnością i ciemnością.
Jesteś istotą miłości, która nieustannie się rozszerza. Przestań już wymagać od siebie zbyt wiele, szufladkować się, powstrzymywać i tłumić.
OBUDŹ SWOJĄ MAGIĘ I SWOJĄ MOC.
Uznaj miłość, którą już jesteś.

Todos Somos Uno
We Are The One
 

🌿 Ludowa mądrość, o której dziś zapomniano 🌿 Milczenie jako ochrona.

 

Dawniej nie opowiadało się o wszystkim.

Nie dlatego, że nie było się dumnym.

Ale dlatego, że wiedziano.

Nie mówiło się o planach — zanim dojrzeją.

Nie mówiło się o ciąży — zanim stanie się bezpieczna.

Nie mówiło się o chorobie — zanim minie.

Nie mówiło się o szczęściu — zanim zapuści korzenie.

Bo starsi mawiali:

„Nie każde ucho jest dobre.”

Nie każdy, kto słucha, życzy dobrze.

Nie każde spojrzenie jest życzliwe.

Nie każda ciekawość jest niewinna.

Kiedyś rozumiano, że słowo ma moc.

Że to, co nazwane za wcześnie, bywa odebrane.

Że energia lubi ciszę, by mogła się ułożyć.

Milczenie nie było słabością.

Było formą ochrony.

Plany trzymało się przy sercu, a nie na języku.

Szczęście pielęgnowało się w domu, nie na pokaz.

Radość chroniło się przed cudzą zazdrością, nawet tą nieuświadomioną.

Bo ludzie wiedzieli jedno:

to, co kruche — potrzebuje ciszy.

to, co rośnie — potrzebuje spokoju.

to, co prawdziwe — nie potrzebuje świadków.

Dziś mówimy za dużo.

Za wcześnie.

Za szeroko.

A potem dziwimy się, że coś się rozmywa, psuje, gaśnie.

Może warto sobie przypomnieć starą prawdę:

nie wszystko musi być opowiedziane, żeby było prawdziwe.

Nie wszystko musi być widziane, żeby się wydarzyło.

Milczenie to nie brak zaufania.

To zaufanie do własnej intuicji.

Jeśli to rezonuje — zostaw

Jeśli pamiętasz takie słowa z domu babci — udostępnij

Bo czasem największą mądrością… jest nic nie mówić.

Grudzień 🌲 czas magii i wyciszenia.

W tym miesiącu przechodzimy z dojrzałej jesieni w początek zimy. Zmieniają się energie w naturze i organizmie, a świadome wspieranie zdrowia w harmonii z tym rytmem pozwala chronić się przed sezonowymi osłabieniami, wzmocnić odporność i odnaleźć spokój.

Grudzień niesie energię spowolnienia i ruchu do środka, zupełnie odwrotnie niż to, czego wymaga współczesny świat pełen hałasu, zakupów i presji działania. Bo grudzień to czas spowolnienia, celebracji Yule, odnowy, pielęgnowania granic i dbania o zapasy energii. Sprzyja łagodnemu ruchowi, spokojnym ćwiczeniom, spacerom na świeżym powietrzu.

W grudniu przygotowujemy się do - zimowania, „zapadania w zimowy sen”. Tak jak natura odpoczywa, tak i my jesteśmy zaproszeni do wyciszenia. Jeśli czujesz, że potrzebujesz więcej snu, regeneracji, ciepła, aromatycznych naparów i odpuszczenia… pozwól sobie na to.

Życzę nam magicznego grudnia, pełnego spokoju i czułych doznań. Niech to będzie czas zgodny z naszym rytmem, z tym co dla nas jest ważne i potrzebne w tym sezonie. To mój ulubiony czas na kole roku, odpoczynku i celebracji

Wsparcie zdrowia w grudnia

Ciepły ubiór – ochrona nerek, pleców i stopy przed chłodem.

Rozgrzewające posiłki – gęste zupy, warzywa korzeniowe i przyprawy: imbir cynamon, goździki, kardamon.

Ciepłe napoje – kompoty, herbaty ziołowe, napary z lipy, czystka, imbiru pomogą utrzymać ciepło i odporność.

Regenerujący sen – więcej śpimy, wypoczynek wzmacnia układ odpornościowy i poprawia samopoczucie.

Spacery na świeżym powietrzu – łapanie światła słonecznego, oddychanie świeżym, chłodnym powietrze.

Nawilżanie skóry– naturalne olejki, balsamy, chroniące skórę przed suchym, zimowym powietrzem.

Wzmacnianie odporności – miód, czosnek, kiszonki.

Pielęgnacja spokoju umysłu – czas na medytację, chwilę ciszy.

Otaczanie się ciepłem – świece, koce, kominek, termofor, ciepłe skarpety.

Kto urodził się w grudniu?

Więcej treści, które naturalnie i skutecznie wspierają kobiece zdrowie oraz urodę, znajdziesz w moich książkach.

Grupa Żeńska medycyna

 

🤔 🔥 Ból pleców, który znika … ALE ZAWSZE WRACA.

 

Ten ból to nie przypadek.

To nie postawa.

To nie materac.

To nie „Źle spałem”.

Ten ból to pamięć ciała.

Dolna część pleców to schowek, w którym przechowujesz to, czego nie potrafisz udźwignąć:

Zmartwienia, o których nie mówisz.

Obowiązki, które spadają wyłącznie na ciebie.

Zmęczenie, od którego nie odpoczywasz.

Złość, której nie dajesz upustu.

Smutek, którego nie wykrzykujesz.

Kiedy boli cię dolna część pleców, twoje ciało mówi:

„Nie mogę udźwignąć tego, do czego się zmuszasz”.

Tak, możesz wziąć tabletki.

Tak, możesz pozbyć się bólu na kilka godzin.

Ale ból powróci, ponieważ nie pozbyłeś się ciężaru, który go powoduje.

CO NAPRAWDĘ SIĘ DZIEJE?

Mięsień jest twardy jak deska od nagromadzonego napięcia.

Nerwy są zaognione.

Krążenie jest spowolnione.

Brakuje prawdziwego odpoczynku, nie tylko godzin snu.

A ciało wykonuje pracę twojego umysłu.

Czego głowa nie zniesie,

niesie plecy.

I dźwiga, aż się złamie.

LECZENIE UWALNIAJĄCE (To nie maskuje bólu, a go rozbraja)

Składniki

Bardzo gorąca woda

2 garście gruboziarnistej soli

1 łyżka octu

1 garść rozmarynu lub epazote (jeśli masz)

Olej (dowolny, ale najlepiej oliwa z oliwek lub sezam)

Sposób wykonania

1. Napełnij wysoki pojemnik lub małą wannę gorącą wodą.

2. Wymieszaj sól, ocet i rozmaryn.

3. Usiądź i pozwól, aby para otuliła dolną część pleców.

4. Następnie nałóż olej na dolną część pleców, wykonując powolne, a nie szybkie ruchy okrężne. 5. Zatrzymaj się w miejscu, w którym odczuwasz największy ból.

To tam tkwi ciężar emocjonalny i napięcie fizyczne.

Kiedy?

Każdej nocy przez 7 dni.

Nie tylko wtedy, gdy sobie przypomnisz.

Zaangażowanie jest kluczowe, inaczej jest bezużyteczne.

ZNAKI, ŻE DZIAŁA

Głębokie, swobodne wydechy.

Głęboki sen.

Ból zmienia się z ostrego na tępy.

W plecach czujesz ciepło.

Budzisz się lżejszy, nawet jeśli nie spałeś idealnie.

To się nazywa prawdziwe fizyczne uwolnienie.

Dolna część pleców nie boli od noszenia rzeczy.

Boli od noszenia życia, poczucia winy, odpowiedzialności i ciszy.

Kiedy twoje ciało nie może już znieść tego, do czego się zmuszasz, powstrzymuje cię.

Nie po to, by cię ukarać.

Aby cię uratować.

Twoje plecy mówią to, co twoje usta milczą.

Jeśli nie odpuścisz, twoje ciało cię złamie.

Posłuchaj, zanim ono cię do tego zmusi.

Jeśli posty które publikuje są dla Ciebie wspierające, wesprzyj mnie również proszę, stawiając mi kawę a może nawet i ciastko

https://buycoffee.to/nadziejadlaciebie

Bardzo Wdzięczna za Szczodrość Twego Serca 

MAGIA RĄK BABCI 💫

 

Dlaczego jej dotyk leczył — nawet wtedy, gdy nie było tabletek ani głośnych modlitw...

Pamiętasz to uczucie.

Gdy babcia kładła dłoń na czole — i robiło się lżej.

Gdy obejmowała — i znikał strach.

Gdy w ciszy głaskała po głowie — i jakby cały świat cichł.

To nie była tylko troska.

To była magia, która mieszkała w jej rękach.

Skąd brała się ta siła?

Nasze babcie nie miały dyplomów, certyfikatów z reikii ani kursów bioenergii.

Ale miały dwie rzeczy, silniejsze niż jakakolwiek nauka:

Bezwarunkową miłość –

taką, która nie potrzebuje słów i „zawsze wie, co robić”.

Dziedzictwo ciepłej magii –

przekazywane przez pokolenia: gesty, dotyki, szeptane słowa, których nikt nie zapisywał — tylko się je czuło.

Co się dzieje, gdy dotyka babcia?

Z punktu widzenia energii:

jej ręce wygładzają pole, jak żelazko zagniecenia na koszuli;

bierze na siebie część bólu, niepokoju, lęku;

nie osądza — a to już połowa uzdrowienia.

Z punktu widzenia magii:

dotyk przekazuje intencję: „jestem przy tobie, trzymam cię, nie puszczę”;

a gdy jeszcze coś szepcze — uruchamia się energetyczny kod zaklęcia, nawet bez rytuału.

Z punktu widzenia duszy:

to powrót do miejsca, gdzie można być słabym i jest to bezpieczne.

Ręce, w których mieszkała ziemia

Babcie nie pracowały w rękawiczkach.

Ugniatały ciasto, kopały w ziemi, pieliły, karmiły, leczyły, głaskały, szyły. Wszystko — rękami.

To przez nie płynęło połączenie z polem.

Przez palce przepływała energia rodu. Przez dłonie — siła kobiecej miłości, która niczego nie oczekuje w zamian.

I tak — wiedziały, gdzie położyć rękę, by przestało boleć.

Nie znały anatomii. One po prostu czuły.

Proste gesty, za którymi stała magia:

— Głaskanie po głowie — by uspokoić myśli

— Trzymanie za rękę — by wyrównać energię lęku

— Krzyżyk na czole — by ochronić przed złym okiem

— Dłoń na piersi — by ukoić serce

— Przytulenie z kołysaniem — by przywrócić duszę na miejsce

Nic nadzwyczajnego.

A wszystko — prawdziwe.

Czy możemy przywrócić tę magię?

Tak.

Bo ona nie zginęła — tylko przycichła.

Magia babcinych rąk żyje w każdym, kto potrafi dotykać z troską, a nie z oczekiwaniem.

To nie technika — to stan serca.

Spróbuj:

Przytulić — i pomyśleć: „Jesteś bezpieczny”

Pogłaskać po ręce — i oddychać powoli, razem

Położyć dłoń na bolącym miejscu — i po prostu pobądź w ciszy

Nie trzeba być czarownicą, by leczyć.

Wystarczy być — naprawdę obecnym.

Magia babcinych rąk to pamięć rodu zapisana w skórze.

To modlitwa bez słów.

To miłość, w której nie ma ani warunków, ani wątpliwości.

To dotyk, który mówi:

„Trzymam cię. Dopóki jestem — jesteś cały.”