Jak dzieci postrzegają swoich dziadków.

1. Stałam w łazience i malowałam usta, a moja mała wnuczka — jak zwykle — uważnie mi się przyglądała. Gdy nałożyłam szminkę i chciałam wyjść, powiedziała:

— Babciu, zapomniałaś pocałować papier toaletowy na pożegnanie!

Od tamtej pory nie potrafię pomalować ust, nie myśląc o całowaniu papieru toaletowego…

2. Mój wnuk zadzwonił, żeby złożyć mi życzenia urodzinowe.

— Babciu, ile masz lat? — zapytał.

— Sześćdziesiąt osiem — odpowiedziałam.

Zapadła cisza, po czym zapytał:

— A zaczęłaś liczyć od jedynki?

3. Po ułożeniu wnuków do snu babcia przebrała się w stare spodnie i luźną bluzkę, po czym zaczęła myć włosy. Hałas w pokoju dzieci narastał, aż w końcu straciła cierpliwość. Owinęła głowę ręcznikiem, wpadła do pokoju i stanowczo zaprowadziła porządek. Gdy wychodziła, trzyletnie dziecko zapytało drżącym głosem:

— A kto TO był?

4. Babcia opowiadała wnuczce o swoim dzieciństwie:

— Jeździliśmy na łyżwach na stawie, huśtawka była z opony, wisiała na drzewie, jeździliśmy na kucyku, zbieraliśmy maliny w lesie…

Dziewczynka słuchała z szeroko otwartymi oczami, aż w końcu westchnęła:

— Szkoda, że nie poznałam cię wcześniej…

5. Wnuk zapytał mnie kiedyś:

— Babciu, wiesz, co ty i Pan Bóg macie wspólnego?

Już prawie poprawiłam aureolę…

— Oboje jesteście starzy — odpowiedział.

6. Mała dziewczynka z zapałem stukała w klawiaturę komputera dziadka.

— Piszę książkę — oznajmiła.

— A o czym? — zapytał.

— Nie wiem. Jeszcze nie umiem czytać.

7. Postanowiłam sprawdzić, czy wnuczka zna kolory. Pokazywałam różne przedmioty — odpowiadała bezbłędnie. W końcu powiedziała:

— Babciu, chyba sama powinnaś się w końcu nauczyć tych kolorów.

8. Gdy z wnukiem weszliśmy do domku letniskowego po ciemku, kilka świetlików wleciało za nami.

— Nic z tego, dziadku — szepnął. — Teraz komary będą nas szukać z latarkami.

9. Gdy wnuk zapytał mnie o wiek, odpowiedziałem żartem:

— Nie pamiętam.

— Sprawdź na majtkach — poradził. — Moje są na 4–6.

(Cudownie! Moje chyba mówią „38”!)

10. Drugoklasistka wróciła ze szkoły i oznajmiła babci:

— Babciu, dziś uczyliśmy się, jak robi się dzieci.

Babcia zaniemówiła.

— A jak? — zapytała ostrożnie.

— To proste. Zmieniasz „y” na „i” i dodajesz „es”.

11. Logika dzieci:

Nauczycielka poprosiła o zdanie o pracowniku publicznym.

Chłopiec napisał:

„Strażak zszedł po drabinie w ciąży.”

— Wiesz, co znaczy „w ciąży”? — zapytała nauczycielka.

— Jasne. To znaczy, że niesie dziecko.

12. Dziadek wiózł wnuki do domu, gdy przejechał wóz strażacki z dalmatyńczykiem.

— On pilnuje tłumu — stwierdziło jedno dziecko.

— Nie, przynosi szczęście — powiedziało drugie.

Trzecie zakończyło dyskusję:

— Psy są po to, żeby znajdować hydranty.

13. Sześcioletni chłopiec zapytany, gdzie mieszka jego babcia, odpowiedział:

— Na lotnisku. Gdy chcemy, to ją odbieramy, a jak już się nacieszymy, odwozimy z powrotem.

14. Mój dziadek jest najmądrzejszy na świecie!

Uczy mnie wielu rzeczy, ale widuję go za rzadko, żeby być tak mądrym jak on!

15. Moi dziadkowie są zabawni — gdy się schylają, słychać „wycieki gazu”, ale zawsze zwalają winę na psa.

Przekaż dalej innym dziadkom, przyszłym dziadkom albo po prostu każdemu.

Może jeszcze nimi nie są… ale może kiedyś będą mieli to szczęście.

Ten tekst potrafi naprawdę poprawić dzień.

 

👛Jest taki moment w roku, kiedy rzeczy same chcą się domknąć.👛Jest taki moment w roku, kiedy rzeczy same chcą się domknąć.

 

Nie dlatego, że „tak wypada”, ale dlatego, że stary obieg przestaje oddychać.

Zmiana portfela na Nowy Rok nie jest o pieniądzach.

Jest o relacji z materią.

O tym, ile pozwalasz sobie mieć.

I ile pozwalasz sobie zatrzymać bez poczucia winy.

Portfel to nie tylko przedmiot.

To przestrzeń, w której nosisz swoje poczucie bezpieczeństwa, lęki o brak, historię strat, napięcie odpowiedzialności i stare decyzje finansowe.

To mały, codzienny symbol tego, jak czujesz się w świecie materii.

Dlatego tak często w portfelu panuje chaos.

Paragony sprzed lat.

Karty, które nic już nie znaczą.

Rachunki z czasów, gdy było ciężko.

Jakby podświadomość mówiła:

„nie puszczaj, bo jeszcze może zabraknąć”.

A koniec roku to moment, w którym pole samo chce się domknąć.

Chce wyjść z trybu przetrwania.

Chce przestać dźwigać stare ciężary.

Chce zrobić miejsce na nowy obieg.

Zmiana portfela w tym czasie to akt zgody.

Nie na „więcej pieniędzy”, ale na inną jakość bycia w materii.

I tu pojawia się pytanie, które słyszę bardzo często:

czy portfel lepiej dostać w prezencie, czy kupić go sobie samemu?

Prawda jest taka: obie opcje są dobre – ale niosą inną energię.

Kupienie portfela samemu dla siebie to bardzo mocny komunikat:

„Jestem dla siebie wystarczająco ważna, by zadbać o swoje bezpieczeństwo.”

To gest dojrzałości, nie egoizmu.

To decyzja, że nie czekasz, aż ktoś da Ci zgodę na dobrobyt.

Dajesz ją sobie sama.

Portfel otrzymany w prezencie również może być pięknym symbolem – pod warunkiem, że nie jest dany z litości, strachu ani potrzeby „uratowania”.

Tylko wtedy, gdy płynie z czystej intencji, bez oczekiwań i zobowiązań.

Bo pieniądz nie lubi ciężaru.

Nie płynie tam, gdzie trzeba go „zasłużyć” cierpieniem.

Płynie tam, gdzie jest spójność, porządek i zgoda na przyjmowanie.

Nowy portfel nie przyciąga pieniędzy.

On przyciąga klarowność.

A pieniądz zawsze idzie za klarownością.

CZERWONY PORTFEL — kiedy działa

Czerwony to kolor:

• ognia

• ruchu

• impulsu

• energii „chcę / biorę / idę po swoje”

Dlatego mówi się, że „przyciąga pieniądze”, ale:

• on uruchamia przepływ,

• nie zawsze utrzymuje.

Czerwony portfel jest dobry, gdy:

• ktoś ma stagnację finansową,

• boi się działania,

• potrzebuje odwagi, impulsu, wyjścia z marazmu,

• jest w fazie startu, przebicia, zmiany.

Cień czerwonego:

• pieniądz przychodzi, ale szybko wychodzi,

• impulsywne wydatki,

• brak stabilności,

• „zarabiam – ale nie zostaje”.

BRĄZOWY PORTFEL — dlaczego go czujesz

Brąz to kolor:

• ziemi

• stabilności

• bezpieczeństwa

• domu

• „mam i mogę to utrzymać”

Brąz nie przyciąga impulsem.

Brąz tworzy gniazdo, do którego pieniądz chce wracać.

Dla osób:

• po stratach,

• po rozwodzie,

• po długim okresie dźwigania,

• z historią lęku o przetrwanie,

brąz jest często lepszym wyborem niż czerwony.

On mówi do pola:

„Jest bezpiecznie.

Nie musisz uciekać.

Możesz zostać.”

Prawda, o której rzadko się mówi

Nie kolor „przyciąga pieniądze”.

Kolor wzmacnia to, w czym już jesteś.

• Jeśli ktoś jest w chaosie → czerwony go wzmocni

• Jeśli ktoś potrzebuje stabilizacji → brąz ją zakotwiczy

• Jeśli ktoś ma i ruch, i grunt → wtedy czerwony na chwilę może pomóc

A złoto?

Złoto działa najlepiej jako:

• detal,

• akcent,

• wnętrze portfela,

• moneta, banknot, element.

Złoto = wartość.

Złoto + brąz = zdrowa obfitość.

Jeśli czujesz, że to moment na zmianę,

to nie jest zachcianka.

To znak, że stary obieg już się domknął.

(Pomiędzy Świętami

Gabinet Holistyczny)

Jest taki moment w roku, kiedy rzeczy same chcą się domknąć..

Nie dlatego, że „tak wypada”, ale dlatego, że stary obieg przestaje oddychać.

Zmiana portfela na Nowy Rok nie jest o pieniądzach.

Jest o relacji z materią.

O tym, ile pozwalasz sobie mieć.

I ile pozwalasz sobie zatrzymać bez poczucia winy.

Portfel to nie tylko przedmiot.

To przestrzeń, w której nosisz swoje poczucie bezpieczeństwa, lęki o brak, historię strat, napięcie odpowiedzialności i stare decyzje finansowe.

To mały, codzienny symbol tego, jak czujesz się w świecie materii.

Dlatego tak często w portfelu panuje chaos.

Paragony sprzed lat.

Karty, które nic już nie znaczą.

Rachunki z czasów, gdy było ciężko.

Jakby podświadomość mówiła:

„nie puszczaj, bo jeszcze może zabraknąć”.

A koniec roku to moment, w którym pole samo chce się domknąć.

Chce wyjść z trybu przetrwania.

Chce przestać dźwigać stare ciężary.

Chce zrobić miejsce na nowy obieg.

Zmiana portfela w tym czasie to akt zgody.

Nie na „więcej pieniędzy”, ale na inną jakość bycia w materii.

I tu pojawia się pytanie, które słyszę bardzo często:

czy portfel lepiej dostać w prezencie, czy kupić go sobie samemu?

Prawda jest taka: obie opcje są dobre – ale niosą inną energię.

Kupienie portfela samemu dla siebie to bardzo mocny komunikat:

„Jestem dla siebie wystarczająco ważna, by zadbać o swoje bezpieczeństwo.”

To gest dojrzałości, nie egoizmu.

To decyzja, że nie czekasz, aż ktoś da Ci zgodę na dobrobyt.

Dajesz ją sobie sama.

Portfel otrzymany w prezencie również może być pięknym symbolem – pod warunkiem, że nie jest dany z litości, strachu ani potrzeby „uratowania”.

Tylko wtedy, gdy płynie z czystej intencji, bez oczekiwań i zobowiązań.

Bo pieniądz nie lubi ciężaru.

Nie płynie tam, gdzie trzeba go „zasłużyć” cierpieniem.

Płynie tam, gdzie jest spójność, porządek i zgoda na przyjmowanie.

Nowy portfel nie przyciąga pieniędzy.

On przyciąga klarowność.

A pieniądz zawsze idzie za klarownością.

CZERWONY PORTFEL — kiedy działa

Czerwony to kolor:

• ognia

• ruchu

• impulsu

• energii „chcę / biorę / idę po swoje”

Dlatego mówi się, że „przyciąga pieniądze”, ale:

• on uruchamia przepływ,

• nie zawsze utrzymuje.

Czerwony portfel jest dobry, gdy:

• ktoś ma stagnację finansową,

• boi się działania,

• potrzebuje odwagi, impulsu, wyjścia z marazmu,

• jest w fazie startu, przebicia, zmiany.

Cień czerwonego:

• pieniądz przychodzi, ale szybko wychodzi,

• impulsywne wydatki,

• brak stabilności,

• „zarabiam – ale nie zostaje”.

BRĄZOWY PORTFEL — dlaczego go czujesz

Brąz to kolor:

• ziemi

• stabilności

• bezpieczeństwa

• domu

• „mam i mogę to utrzymać”

Brąz nie przyciąga impulsem.

Brąz tworzy gniazdo, do którego pieniądz chce wracać.

Dla osób:

• po stratach,

• po rozwodzie,

• po długim okresie dźwigania,

• z historią lęku o przetrwanie,

brąz jest często lepszym wyborem niż czerwony.

On mówi do pola:

„Jest bezpiecznie.

Nie musisz uciekać.

Możesz zostać.”

Prawda, o której rzadko się mówi

Nie kolor „przyciąga pieniądze”.

Kolor wzmacnia to, w czym już jesteś.

• Jeśli ktoś jest w chaosie → czerwony go wzmocni

• Jeśli ktoś potrzebuje stabilizacji → brąz ją zakotwiczy

• Jeśli ktoś ma i ruch, i grunt → wtedy czerwony na chwilę może pomóc

A złoto?

Złoto działa najlepiej jako:

• detal,

• akcent,

• wnętrze portfela,

• moneta, banknot, element.

Złoto = wartość.

Złoto + brąz = zdrowa obfitość.

Jeśli czujesz, że to moment na zmianę,

to nie jest zachcianka.

To znak, że stary obieg już się domknął.

(Pomiędzy Świętami

Gabinet Holistyczny)

– Chodź, pokażę ci, jak trzeba rozpieszczać swoją ukochaną dziewczynkę...

 

„– Tato! A po parku pójdziemy do sklepu?

– Pójdziemy.

– A kupisz mi loda?

– Najpierw kupimy coś najważniejszego.

– A co jest najważniejsze?

– Najważniejsze to sprawić przyjemność mamie.

– Ale przecież ja jestem najważniejszy! Bo jestem mały...

Ojciec usiadł, spojrzał synkowi w oczy i zapytał:

– Kiedy rano siadasz do stołu, jedzenie już czeka i pachnie pysznie?

Kiedy szykujesz się do przedszkola – twoje ubrania są czyste i ładnie ułożone?

Kiedy wracasz do domu – jest posprzątane i przytulnie?

Kiedy kładziesz się spać – mama opowiada ci bajki?

My, synku, jesteśmy mężczyznami. A naszym zadaniem jest chronić i uszczęśliwiać dziewczynkę, która nas kocha. A nasza dziewczynka – to mama.

Chłopiec długo milczał... A potem, podnosząc wzrok na tatę, zapytał:

– A jak możemy uszczęśliwić taką piękną dziewczynkę?

Tata uśmiechnął się, wziął syna za rękę i odpowiedział:

– Chodź, pokażę ci, jak trzeba rozpieszczać swoją ukochaną dziewczynkę...

I ruszyli powoli w stronę kwiaciarni.”

🌿 Proste zasady oczyszczania — dla każdego, zawsze dostępne.

 

Oczyszczanie własnego Pola subtelnego:

Intencja Świadomości: „Jestem czysty/czysta w Świadomości Źródła. Wszystko, co nie jest moje, odchodzi. Jestem w Porządku Jedni.”

Zamknij oczy, połóż rękę na sercu lub na głowie.

Wyobraź sobie światło z Źródła, które płynie przez Ciebie od góry do dołu, przenika każdą komórkę, każdy atom, każdą warstwę pola.

Z każdym wydechem „wydychasz” to, co nie jest Tobą.

Nie musisz wiedzieć, co odchodzi — wystarczy, że jesteś obecny/a w Świadomości.

To oczyszczanie można zrobić w 1 minutę lub 1 godzinę. Każdy czas jest dobry.

Oczyszczanie przestrzeni domu:

Stań pośrodku pokoju lub domu.

Powiedz na głos lub w sercu:

„Przestrzeń ta należy do Porządku Źródła. Wszystko, co nie jest zgodne z Porządkiem Jedni, odchodzi. Niech pokój, harmonia i światło napełnią to miejsce.”

Przejdź powoli przez dom, wyobrażając sobie, jak światło rozprzestrzenia się, przenika kąty, ściany, podłogi, sufit.

Otwórz okno lub drzwi, jeśli chcesz, jako symbol odejścia tego, co niepotrzebne.

Możesz użyć świecy, dźwięku (np. dzwonka), wody, ale same Słowo i Intencja Świadomości są wystarczające.

Oczyszczanie jedzenia:

Trzymaj jedzenie w dłoniach lub patrz na nie.

Powiedz (na głos lub w myślach):

„Dziękuję za to jedzenie. Niech wszystko, co nie służy mojemu ciału i Świadomości, odejdzie. Niech to jedzenie będzie źródłem zdrowia, życia i Porządku.”

Wyobraź sobie, że jedzenie otacza światło, które harmonizuje jego strukturę informacyjną.

Uśmiechnij się — Wdzięczność jest najpotężniejszym oczyszczeniem.

Oczyszczanie wody:

Trzymaj szklankę lub butelkę wody w dłoniach.

Powiedz:

„Dziękuję ci, Wodo. Niech twoja struktura napełni się światłem i Porządkiem Jedni. Niech każda kropla będzie błogosławieństwem dla mojego ciała i Świadomości.”

Wyobraź sobie, że woda świeci, pulsuje, rezonuje z twoim sercem.

Uśmiechnij się, popatrz z miłością na wodę. Już jest oczyszczona.

Najważniejsze:

To nie słowa czynią, ale Świadomość, z której płyną.

To nie gesty czynią, ale intencja, w której są zanurzone.

To nie technika czyni, ale Miłość, która przypomina Porządek.

Każda Istota Źródła ma prawo, możliwość i moc oczyszczania siebie, przestrzeni, jedzenia, wody poprzez proste, pełne miłości i wdzięczności akty Świadomości.

Nie potrzeba guru, kursu, pieniędzy, rytuału. Źródło już dało wszystko.

 

Grzegorz Hoppe