Kiedy rodzi się Mistrz,
woda w rzece staje się przejrzystsza,
a trawy rosną zieleńsze.
Kamyk.
Puść wszystko. Wyobraź sobie, że jesteś kamykiem wrzuconym do rzeki.
Kamień bez wysiłku przenika wodę, przez nic nie zatrzymywany, przebywszy
możliwie najkrótszą drogę, opada na dno. Jesteś jak ten kamyk, który
pozwolił sobie na to, by wszystko porzucić i wpaść do wody. W centrum Twego istnienia jest oddech. Nie obchodzi Cię, ile czasu kamyk będzie
potrzebował, by dotrzeć do piaszczystego dna rzeki. Gdy poczujesz się
jak kamyk, który osiadł na dnie, to zaczniesz odkrywać całkowity spokój.
Już Cię nic nie popycha i nie ciągnie.
Rzeka.
Jeśli nie potrafisz znaleźć przyjemności w spokoju tej właśnie chwili –
gdy siedzisz, wtedy i przyszłość przepłynie obok Ciebie jak rzeka,
której biegu nie jesteś w stanie powstrzymać. Nie będziesz zdolny do
przeżywania jej, gdy stanie się teraźniejszością. Radość i spokój są
możliwe właśnie w tej godzinie, kiedy siedzisz. Jeśli nie możesz znaleźć
ich tutaj, to nie znajdziesz ich nigdzie. Nie biegnij za myślami jak
cień za swym źródłem. Nie goń myśli. Znajdź radość i spokój właśnie w
tej chwili – teraz.
Ten czas jest Twoim czasem. Miejsce, gdzie siedzisz -Twoim miejscem.
Właśnie tu, na tym miejscu i w tym momencie możesz doświadczyć
oświecenia. Do tego nie trzeba siedzieć pod specjalnym drzewem w
odległej krainie.
Walka.
Nie daj się wciągnąć w sidła rozróżniania między „dobrym” a „złym”, gdyż w ten sposób wywołujesz w sobie walkę.
Jeśli pojawi się w Tobie jakaś pozytywna myśl, zauważ ją: „Pozytywna
myśl pojawiła się we mnie”. I gdy powstanie negatywna myśl, również ją
uznaj: „Negatywna myśl pojawiła się we mnie”. Nie zajmuj się nią dłużej,
ale też nie próbuj pozbyć się jej, bez względu na to, jak bardzo jej
nie lubisz. Wystarczy uznać, że ona jest. Jeżeli oddalisz się, to musisz
wiedzieć, że się oddaliłeś, a jeżeli zostałeś, to bądź świadom, że
ciągle tu jesteś. Na tym poziomie świadomości niczego już nie będziesz
musiał się bać.
Lustro.
W rzeczywistości nasze myśli i uczucia to my. One są częścią nas. Mamy
skłonność, by traktować je, a przynajmniej niektóre z nich, jako wrogie
siły, które przeszkadzają w koncentracji i zakłócają jasność umysłu.
Lecz naprawdę, kiedy złościmy się, to my sami jesteśmy złością. Kiedy
jesteśmy szczęśliwi, to my sami jesteśmy szczęściem. Kiedy mamy jakieś
myśli, to my sami jesteśmy tymi myślami. Jesteśmy jednocześnie
strażnikiem i gościem. Jesteśmy zarówno umysłem, jak i obserwatorem tego
umysłu. Zatem odganianie myśli lub też rozkoszowanie się nią jest
nieistotne. Ważne jest, by być świadomym tej myśli.
Wszechświat.
Ludzie zazwyczaj dzielą rzeczywistość na części i w ten sposób odbierają
sobie możliwość ujrzenia współzależności wszystkich zjawisk. Zobaczyć
jedno we wszystkim i wszystko w jednym oznacza przełamanie olbrzymiej
bariery, która zawęża naszą percepcję rzeczywistości
By żyć jako cząstka wielkiego życia wszechświata, musimy usunąć wszelkie
przeszkody. Człowiek nie podróżuje prywatnie poprzez czas i przestrzeń,
oddzielony od reszty świata grubą skorupą. Życie stu lub stu tysięcy
istnień odizolowanych w ten sposób nie tylko nie jest życiem, ale nie
jest nawet możliwe. W naszym życiu obecnych jest bardzo wiele zjawisk,
tak jak my jesteśmy obecni w wielu zjawiskach. Jesteśmy życiem, a życie
jest bezkresne.
Świadomość.
Budda powiedział kiedyś, że problem życia i śmierci sam w sobie jest
problemem świadomości. Żyje się w pełni tylko wtedy, gdy jest się w
stanie pełnej świadomości.
Thich Nhat Hanh – Cud uważności