KRÓTKA BAŚŃ o NAJSTARSZYM LEKU ŚWIATA

 

W pewnej wiosce mieszkała stara kobieta. Wszystkie kobiety z dalszych i bliższych okolic znały do niej drogę, choć jej dom był dobrze ukryty wśród zarośli i drzew. Tylko kobiety wiedziały, jak do niej trafić.
Stara kobieta umiała pomóc we wszystkim. Znała zioła, zaklęcia i moc ognia. Znała też moc kobiet i tym, co ją dziwiło najbardziej był fakt, że wszystkie kobiety, które do niej trafiały, wypełnione były strachem. Pomimo to pomagała im. Nie jej rolą było osądzać, była po to, by pomagać.

Leczyła upławy.
Spędzała niechciane ciąże.
Nacinała ropnie na waginie.
Przykładała liście kapusty na obrzęknięte od pokarmu piersi.
Dawała maść antydzieciakową.
Pomagała na bezsenność zaklęciami szeptanymi nad głowami kobiet.
Koiła złamane serca.

Pewnego dnia do jej domu trafiła dziewczynka. Nie miała jeszcze dziesięciu lat, ale jej spojrzenie mówiło więcej niż tysiąc lat smutku. Stara kobieta wytarła krew z jej ud, dała tabletkę z ziół i przytuliła ją mocno do swojego ciepłego dużego brzucha.
Westchnęła.
Najpierw raz, potem drugi.
W końcu przemówiła:
- Dam ci jeszcze jedną tabletkę. Bardzo malutką, ale o wielkiej mocy.
- A po co mi ona?
- Żebyś nie musiała dźwigać tajemnicy.

Stara kobieta poszła do kuchni obwieszonej pękami ziół i przez chwilę czegoś szukała. Wyszła z malutkim pudełkiem w dłoni.
- I gdzie moja tabletka?
- Chodź ze mną.
Wzięła dziewczynkę za rękę i choć nigdy tego nie robiła, wyszła poza granice swojego domku dobrze ukrytego w lesie i skierowała swoje kroki do miasteczka. Pukała do drzwi kolejnych domów i gdy jej otwierano, wołała kobiety, które tam mieszkały. A znały ją wszystkie. Nie było ani jednej, która nie skorzystałaby z jej pomocy, więc każda widząc starą kobietę, tu w miasteczku trzymającą za rękę dziewczynkę, wiedziała, że dzieje się ważna rzecz. Każdą z nich prosiła, by zabrała ze sobą kilka drewien.
Kiedy w końcu zebrały się wszystkie, stanęły w samym centrum osady. Stara kobieta stanęła z nimi i przemówiła:
- Tam, gdzie jest jedna, przychodzi strach. Tam, gdzie jesteście w kupie, rodzi się moc. Ułóżcie stos.
Kobiety występowały do środka kręgu i układały stos. Gdy jego czubek sięgał już nieba, stara kobieta podpaliła pierwsze drewienko i pozwoliła ogniowi, by zajął wszystkie polana. Poprosiła kobiety, by stojąc w kręgu, chwyciły się z całej siły za dłonie i obserwowały to, co się wydarzy. Ponieważ było im gorąco, poszerzały krąg, odsuwając się od ognia, lecz mimo to ich dłonie nadal były splecione.
Stara kobieta weszła do środka kręgu, wyciągnęła zapałkę i powiedziała:
- Dopóki każda z was jest sama, jesteście jak ta zapałka. Szybko się zapalicie i jeszcze szybciej zgaśniecie. Kiedy jesteście razem, macie moc ognia, której nikt wam nie odbierze. Ale jest jeszcze jedno, co wam odbiera moc. Wasze sekrety. Są jak ciężary, które dźwigacie w swoich ustach. Musicie je wypowiadać. Wtedy wasze uwolnione gardła będą mogły wszystko. Mówić. Śpiewać. Krzyczeć.

Przez chwilę trwała cisza, po czym jedna z kobiet krzyknęła. Potem jeszcze jedna i kolejne. Przez ich ciała przelewały się zbyt długo przemilczane historie.
Trwało to kilkanaście minut, najgłośniejszych minut w życiu wielu z nich.

A potem nastała święta cisza.
Z domów wychodzili mężczyźni. Któryś zawołał, że jest głodny, a któryś powiedział, że trzeba iść spać. Ale żadna z kobiet nie drgnęła. Było im ze sobą dobrze, bezpiecznie i ciepło. Tak jak kiedyś w brzuchu matki. Stały, sycąc się swoją mocą i widokiem ognia.
Ich gardła drżały, szykując się na więcej i więcej.
Niektóre płakały.
Inne się śmiały.
A jeszcze inne wzdychały z tęsknoty za czymś, co było im znane, lecz zapomniane.
Ale cały czas trwały w tym razem.

I nagle stało się coś nieoczekiwanego.
Czy to z ciekawości, czy też może z zazdrości, mężczyźni podchodzili do kobiet, lecz nie mogąc przecisnąć się dalej, utworzyli zewnętrzny pierścień. Mocny, bezpieczny i równie ważny jak krąg kobiecy.

Ogień płonął.
Las szumiał.
Cisza wypełniała ten czas.
A ludzie trwali ze sobą.

Stara kobieta podeszła do dziewczynki.
- Czy już wiesz?
Kobiety stojące po bokach dziecka, przytuliły je do siebie. Mocno.
- Już wiem.

Stara kobieta pokiwała głową. Teraz mogła odejść.

Najważniejszy lek właśnie się narodził.

☆Maja Wąsała, październik 2020
Fot.net
Pogaduchy u Szeptuchy

Syrop z kwiatów czarnego bzu – prawdziwy rarytas!

 

 

Kwiaty czarnego bzu to rarytas kulinarny, naturalne wzmocnienie i lek przeciwwirusowy. W poniższym wpisie podaję Wam też najlepszy przepis na szybki, pyszny i zdrowy syrop. 
Podróżując po świecie przekonałam się, że istnieje mnóstwo fascynujących i łatwo u nas dostępnych roślin, których niestety zupełnie nie doceniamy. Z całą pewnością należy do nich czarny bez. O jego owocach napiszę w przyszłości (gdy nadejdzie sezon na ich zbiory), a dzisiaj przyjrzyjmy się kwiatom, które właśnie teraz kwitną w całej Polsce. Jest ich wszędzie naprawdę  mnóstwo, ale niewielu Polaków z nich korzysta. A przecież kwiaty czarnego bzu to prawdziwy sezonowy rarytas nie tylko zdrowotny, ale również kulinarny np. w Anglii, Niemczech czy Austrii. Furorę robi tam syrop z kwiatów czarnego bzu, a kwiaty czarnego bzu smażone w cieście naleśnikowym to wyrafinowany, wykwintny, piękny i pyszny deser, dostępny tylko przez kilka tygodni w roku.
Obłędnie smakuje również syrop z kwiatów czarnego bzu (działa wzmacniająco!), który w naszym domu pijamy z dodatkiem chłodnej wody w ciepłe dni, a zimą dodajemy do ciepłych herbat. Taki syrop bez rozcieńczenia można pić przez snem, jako lek wzmacniający, a także podczas wszelkich infekcji – w celu ich wyleczenia. Teraz, podczas sezonu, syrop z kwiatów czarnego bzu (np. z dodatkiem zimnej wody podczas upałów) powinny pić osoby ze skłonnościami do często nawracających infekcji (np. zapalenie oskrzeli, grypa). Taki napój z dodatniem syropu z kwiatów czarnego bzu to prawdziwy przysmak –  kilku moich gości (również z zagranicy) dosłownie ONIEMIAŁO, gdy podałam go jako orzeźwiający napój w formie lemoniady. Jest tak unikalny i wyjątkowy w smaku, że nie można z niczym go porównać. Prawdziwa rewelacja!

Co to jest czarny bez?

Na świecie występuje ponad 20 gatunków bzu, a w naszym kraju dzikiego bzu występują 3 gatunki. Najbardziej powszechny jest dziki bez czarny, zwany również lekarskim lub aptecznym. Jest rośliną bezpieczną – w Polsce za trujące uznawane są inne gatunki bzu. Czarny bez (Sambucus nigra)  jest rośliną pospolitą, jadalną i leczniczą. Warto jednak pamiętać, że ani kwiatów, ani owoców czarnego bzu nie można spożywać w stanie surowym – zawierają bowiem toksyczną substancję, której jednak bardzo łatwo pozbyć się podczas obróbki termicznej. Nie należy się tego obawiać – popularna fasolka szparagowa również zawiera substancje toksyczne, które zostają zniwelowane podczas obróbki termicznej, dlatego nie jadamy fasolki szparagowej w stanie surowym, ale również nie obawiamy się jej.
W naszym kraju za trujący uznawany jest bez koralowy (w innych krajach również używany w celach leczniczych, po obróbce termicznej oczywiście), mniej pospolity, którego owoce nie są czarne, lecz czerwone. Rośnie w górach i na pogórzu, w lasach. Kwitnie i owocuje wcześniej niż bez czarny,  a jego kwiaty mają barwę żółto – zieloną, a nie białą,  jak bzu czarnego. Dlatego łatwo jest je odróżnić. Również zapach kwiatów bzu koralowego nie jest tak przyjemny jak bzu czarnego, a jego gałęzie mają odcień rudy (gałęzie bzu czarnego mają kolor szarawy), a liście są trochę węższe i mniejsze.
Czarny bez zakwita zwykle na przełomie maja i czerwca (w zależności od części kraju) i wydziela intensywny zapach. Dla niektórych jest przepiękny, dla innych nieco duszący. Kwestia gustu.  Rośnie w okolicach domostw, rumowisk, na skrajach lasów, przy drogach. Aby go zbierać w celach spożywczych i leczniczych wybieramy oczywiście miejsca czyste ekologicznie, z daleka od tras ruchu. Unikamy kwiatów pokrytych robaczkami.
Kwiaty, które są najcenniejsze i najbardziej wartościowe leczniczo, należy zbierać w pełni kwitnienia, w suchy i słoneczny dzień, razem z całym kwiatostanem (można je obcinać nożycami lub sekatorem).
Uwaga!
Czarny bez jest rośliną jadalną i leczniczą, ale NIE jadamy surowych  kwiatów czarnego bzu (owoców również), ponieważ zawierają szkodliwe związki, które zostają łatwo i szybko zneutralizowane pod wpływem obróbki termicznej, jak również podczas suszenia! Na czarny bez powinny uważać oczywiście osoby, które mają alergię na kwiaty lub osoce czarnego bzu.    

Dlaczego warto zbierać kwiaty czarnego bzu?

Wiele wyników badań coraz śmielej pokazuje, że kwiaty czarnego bzu zawierają w swoim składzie unikalne substancje, które hamują rozwój wielu wirusów i mają działanie wzmacniające.
Nasi przodkowie wierzyli, że kwiaty czarnego bzu to jedyny skuteczny lek na febrę. Musiały być zebrane w ciepły dzień, usmażone i zjedzone. Kwiaty czarnego bzu suszono i stosowano jako lek napotny przy wszelkiego rodzaju infekcjach, oraz przeciwbólowy, np. przy łamaniu w kościach lub migrenach. Wiejscy znachorzy uważali nawet, że czarny bez jest ziołem idealnym i kompletnym, ponieważ leczy aż 99 różnych chorób.
Dzisiaj nauka zbadała czarny bez i potwierdziła, że posiada cenne, unikalne składniki. Jest między innymi bogaty w witaminy i minerały. Znajdziesz w nim: beta karoten, witaminy A, B1, B2, B3, B6, C oraz potas, wapń, magnez, sód, fosfor, sód. Poza tym czarny bez zawiera pierwiastki śladowe: żelazo, miedź, mangan i cynk, flawonoidy i kwasy fenylowe, garbniki oraz pektyny.
Właściwości lecznicze kwiatów czarnego bzu są szerokie:

• działają wykrztuśnie i rozrzedzają katar,
• działają napotnie i antywirusowo,
• chronią i wzmacniają błony śluzowe dróg oddechowych,
• wzmacniają odporność organizmu,
• stabilizują krwiobieg i wzmacniają naczynia włosowate,
• uśmierzają bóle (w tym ból głowy, np. podczas przeziębienia),
• działają oczyszczająco i  usuwają wolne rodniki,
• przyspieszają przemianę materii,
• łagodzą stany zapalne skóry.

Czarny bez zawiera również substancję zwaną cholina, która obniża ciśnienie krwi i zapobiega nadmiernemu odkładaniu się tłuszczu w organizmie.

Jak wysuszyć kwiaty czarnego bzu?

Po ścięciu całych kwiatostanów w suchy, słoneczny dzień można rozłożyć je na pergaminie w suchym, zacienionym i przewiewnym miejscu.

Jak zrobić syrop z kwiatów czarnego bzu?

Syrop z kwiatów czarnego bzu pity jako gęsty eliksir jest doskonały na przeziębienia, działa napotnie i wzmacnia układ odpornościowy. Z dodatkiem wody staje się przepysznym i zdrowym napojem. Na wzmocnienie pijemy 2 łyżki syropu przed snem, dzieci połowę tej porcji. W okresie przeziębienia lub podczas infekcji należy pić kilka łyżek syropu w ciągu dnia. Można dodawać go do napojów i herbat. Niektórzy w celu wzmocnienia i uodpornienia piją ten syrop regularnie od jesieni.
Składniki na najpyszniejszy syrop z kwiatów czarnego bzu:

• ok. 40 baldachów kwiatów czarnego bzu (dobrze rozwiniętych)
• sok wyciśnięty z 5 dużych cytryn
• 2 litry wody
• 1-2 kg cukru* (możesz użyć ksylitolu) – UWAGA! Klasycznie robi się 1kg cukru na 1 litr wody, ale na nigdy  nie daję tak dużo cukru, najwyżej pół tej porcji, czyli na 1 litr płynu najwyżej 1/2 kg cukru

Wykonanie:
Kwiaty dokładnie oddziel od łodyżek, które są gorzkawe (ja obcinam je nożyczkami). Następnie zalej je wrzątkiem i odstaw w chłodne miejsce na co najmniej 12 godzin (ja odstawiam na całą noc). Następnie przecedź, dodaj cukier, sok z cytryny, wymieszaj i podgrzej (cukier musi dokładnie się rozpuścić).  NIE gotuj tego syropu, jedynie doprowadź do wrzenia i NATYCHMIAST, taki mocno gorący, wrzący przelej do wyparzonych, szczelnie zamykanych  butelek lub słoiczków (jeśli chcesz dłużej przechować). Zakręć, słoiczki postaw do góry dnem i odwróć dopiero gdy zupełnie ostygną. Nie wymagają już pasteryzowania. Jeśli robisz syrop do bezpośredniego spożycia, to po prostu przechowuj go w lodówce przez kilka dni.
*Cukier jest naturalnym konserwantem.
Klasycznie w medycynie naturalnej oraz w kulinariach  używa się go do przyrządzania syropów, powideł czy nalewek.
Używając ksylitolu nie mamy gwarancji, że nasze wyroby będą trwałe i przetrwają przez wiele miesięcy.  
Smacznego i na zdrowie!


http://agnieszkamaciag.pl/syrop-z-kwiatow-czarnego-bzu/

Miłość na zawsze odmieniła całe moje życie.

Miłość na zawsze zmieniła moje życie. I to nie jeden raz. Robiła to za każdym jednym razem, gdy kochałam. Miłość zawsze była w stanie czynić we mnie cuda i powodować niespodziewane zmiany.
Gdy mówię o miłości i o jej zdolności zmieniania życia ludzi, nie sposób nie wspomnieć również o niekochaniu. Jest ono bowiem w stanie niszczyć, burzyć i pozostawiać w gruzach – o ile pozwolisz, żeby zdominowało Twoje serce i umysł.

Miłość i niekochanie – dwie strony tego samego medalu

Niestety, w większości przypadków, miłość może skończyć ramię w ramię z niekochaniem. Nie powinniśmy jednak myśleć o tym jak o poważnym problemie. Lepiej postrzegać to jako dwie strony tego samego medalu. Niekochanie nie musi być dominującą stroną – to proste.

„Nieobecność ani czas nie znaczą nic, kiedy kochasz.”
-Alfred de Musset-

Kiedy zakochujesz się w drugim człowieku, wszystko wydaje się idealne i cudowne – bardzo łatwo to zauważyć. Czujesz, że chodzisz nie dotykając podłogi. Cały świat wydaje się piękniejszy, bardziej zachwycający i idylliczny, niż wcześniej.

Nagle odkrywasz, że ta właściwa osoba, która stoi przy Twoim boku jest wręcz idealna dla Ciebie. Rozumie wszystko, co robisz i mówisz, zawsze Cię wspiera, nigdy nie ma nieświeżego oddechu i zdaje się, że jego aspekt fizyczny i sposób bycia nie ma ani jednego defektu.




               

 

Okazuje się jednak, że taki stan nie może trwać wiecznie. Z biegiem czasu zauważysz, że ten idealny człowiek ma swoje własne problemy, czasami chrapie w nocy i robi rzeczy, które trudno jest Ci zrozumieć.
Tak czy inaczej, niezależnie od sytuacji, bardzo ważne, byś nie pozwolił, żeby zniknęła Twoja umiejętność kochania tylko dlatego, że Twoim partnerem jest zwykły człowiek z jego wzlotami i upadkami. Wszyscy przecież mamy mocne i słabe strony.
Możliwe, że na jakimś etapie życia odkryjesz, iż miłość Twojego życia nie jest idealna. Może też poczujesz, że Wasz związek cofa się zamiast iść do przodu. Nie musi to być jednak powód, by wszystko rzucić i się poddać. Należy walczyć używając wszystkich środków, jakimi dysponujesz, aby utrzymać ogień przy życiu.
Jeżeli jednak użyliście już wszystkiego, czym dysponujecie, żeby utrzymać związek i nic nie działa, nadchodzi krytyczny moment miłości. Aż po uszy przykrywa Cię ciemną powłoką przygnębienia sprawiając, że wszystko jest smutne, przygnębiające i zbyt ciężkie, by to znieść.

To jest właśnie ten moment, by zdać sobie sprawę, że miłość zmieniła Twoje życie – na zawsze i nieodwołalnie. Właśnie wtedy wglądasz głęboko w siebie i uświadamiasz sobie, że jesteś w stanie poskładać skruszone kawałki Ciebie i znów zacząć patrzeć w przyszłość z nadzieją.

Miłość to otwarte drzwi, podczas gdy niekochanie zamyka Cię w sobie.

Niekochanie może powodować, że zamkniesz się sama w sobie i zaczniesz zbierać siły, by nabrać więcej nieufności, ostrożności, by chronić się lepiej i bardziej uważać na wszystko, co Cię otacza.
Może to doprowadzić do tego, że następnym razem, gdy miłość stanie w Twoich drzwiach, sparaliżuje Cię strach, serce zatrzyma się na chwilę w Twojej piersi i… być może stracisz cudowną szansę na szczęście i prawdziwe uczucie.
Miłość natomiast to otwarte drzwi, radość, szczęście i nadzieja. Jeżeli pozwolisz, by niekochanie i strach przed byciem skrzywdzonym ograbiły Cię z zaufania, tak naprawdę sama sobie robisz krzywdę.
Brak szczerości z samą sobą sprawia, że odrzucasz innych ludzi ze strachu. Nawet, jeśli Twoja dusza prosi Cię, wręcz błaga Cię o to, byś zaryzykował.

   

 

Dlatego właśnie miłość jest w stanie na zawsze i trwale zmienić Twoje życie. Ponieważ, kiedy wypełnia ona Twoje życie i jest w nim obecna, nie martwisz się o to, żeby chronić samą siebie. Jesteś całkowicie otwarta na szczęście.
Powierzasz swoje serce komuś, kto umiał je zdobyć i na nie zasługuje. Choć nie jesteś w stanie kontrolować wszystkiego, umiesz spoglądać w przyszłość z nadzieją żyjąc w teraźniejszości szczęśliwie i w pełni tego słowa znaczenia.

„Kocham Cię, by Cię kochać, a nie po to, by być kochanym, gdyż nic nie uszczęśliwia mnie tak bardzo jak móc widzieć Cię szczęśliwym.”
-George Sand-

Żyć miłością i pozwolić, by wypełniła ona całe nasze życie nie oznacza wcale bycia nieustannie zakochanym z „motylkami w brzuchu”. Chodzi tylko o to, by być gotowym kochać, być kochanym. By miłość wypełniła wszystkie pory naszej skóry.
Pozwolić, by miłość na zawsze zmieniła nasze życie, wcale nie oznacza zamknąć się i odgrodzić od wszystkich doświadczeń, które mogłyby na nas czekać. Należy pozwolić, by pojawiła się w naszym sercu, napełniając je radością i szczęściem. I to nawet wtedy,  gdy kiedyś Cię skrzywdzono.
Pamiętaj, nigdy nie zapamiętuj tylko zła, które Cię spotkało. Nie żyj za ścianą strachu i sztuczności. Pozwól, żeby miłość zagościła w Twoim sercu i zmieniła Twoje życie na zawsze. Na świecie bowiem jest dużo dobrych i troskliwych ludzi, którzy chętnie Cię uszczęśliwią.

https://pieknoumyslu.com/milosc-odmienila-moje-zycie/#

Jestem Źródłem - Ty Jesteś Źródłem.

Bądź źródłem tego, co wybrałbyś dla drugiego. Kieruj się tą dewizą: Jestem źródłem. Jeśli pragniesz w życiu więcej magii, wnieś do niego więcej magii. Jeśli chcesz więcej miłości, wnieś więcej miłości. Jeśli chcesz więcej radości, wnieś więcej radości. Bądź dla innych źródłem tego, czego pragnąłbyś doznawać we własnym życiu. Jeśli chcesz więcej pieniędzy, wnieś więcej pieniędzy w życie drugiego. Czegokolwiek byś życzył sobie… Jeśli pragniesz więcej współczucia w życiu… Jeśli pragniesz więcej mądrości, bądź źródłem mądrości dla kogo innego. Jeśli pragniesz więcej cierpliwości, więcej zrozumienia, więcej życzliwości, więcej seksu… chodzi o to, że to działa. To działa. I dzięki temu oraz swojemu byciu, byciu tym, kim w istocie jesteś, sprowadzisz na siebie doświadczenie godziwego zarobkowania właściwie z dnia na dzień. I świat obsypie Cię tymi wszystkimi nagrodami, po które nadaremnie sięgałeś przez tyle lat. Pozwól więc, aby Twoje działanie wynikało z bycia. Bądź szczęśliwy, bądź zasobny, bądź mądry, bądź twórczy, bądź przywódcą, bądź prawdziwym sobą, w każdej chwili swego życia. Kieruj się tym, niech twoje działanie to odzwierciedla. A znajdziesz nie tylko sposób na godne zarabianie na życie, odnajdziesz swoje życie. 

Neale Donald Wlasch, O obfitości i godziwym zarobkowaniu.

Drzewoterapia – „Przyroda jest lekarzem dla wszelkich chorób”.

Zauważyliście kiedyś osobę przytulającą się do drzewa? Zastanawialiście się po co się to robi? Ten artykuł rozwieje wszelkie wątpliwości i pozwoli zrozumieć, czym jest drzewoterapia.
Nie od dziś wiadomo, że rośliny pełnią ważną rolę w naszym życiu. Dostarczają tlen, oczyszczają powietrze… Okazuje się również, że kontakt z drzewem może zwiększyć odporność naszego organizmu, przywrócić optymizm lub działać inspirująco. Zagadnieniem tym zajmuje się sylwoterapia, inaczej nazywana terapią drzewami. Polega ona na przejmowaniu pozytywnej energii z drzew. Jak to możliwe?

 

Jak działa drzewoterapia?

Drzewa wytwarzają jony ujemne. To one neutralizują niekorzystne dla organizmu jony dodatnie, które powstają w wyniku chorób lub emitowania przez otaczający nas ze wszystkich stron sprzęt elektroniczny. Współcześni terapeuci są przekonani, że drzewoterapia bardzo dobrze wpływa na nasz stan psychiczny, a także samopoczucie fizyczne, uspokaja i odpręża. Wspomaga leczenie wielu chorób, doładowuje energetycznie oraz pomaga pozbyć się stresu.

Trochę historii… drzewa w symbolice i w dawnych wierzeniach

Już od dawien dawna wierzono w lecznicze możliwości drzew. Lista pozytywnych cech, które są im przypisywane, jest bardzo długa. Niektóre właściwości mają logiczne podstawy, inne są bardziej kwestią wiary.
W niektórych kręgach wierzono, że drzewa posiadają własną świadomość. Dawniej ludzie tworzyli świątynie w lasach i gajach, budując ołtarze pod świętymi drzewami. W cieniu gałęzi ustawiano stoły weselne. Na drzewach zawieszano kołyski z niemowlętami, by wiatr bujał dziecko do snu. Gałęzie drzew stawiane w domach służyły jako amulety. Miały odstraszać demony, złe duchy i czary.
Aborygeni wierzyli, że ciężko chory człowiek powinien oprzeć się o drzewo plecami i czekać, aż przekaże mu ono życiodajne soki. Im poważniejsza choroba, tym dłużej trzeba dotykać korę. Z kolei Babilończycy uważali, że niebo i ziemię podtrzymuje pradrzewo. Drzewa były również inspiracjami dla wielu znanych artystów.

Jak korzystać z dobroci drzew? Krótka instrukcja przytulania

Z drzewoterapii można korzystać w dowolnych ilościach, najlepiej jednak w okresie od wiosny do jesieni. Jest to czas największych pokładów energetycznych. Najważniejsze to znaleźć odpowiednie drzewo. Ale co to oznacza? Podstawowym kryterium jest stan zdrowotny drzewa. Powinno być pozbawione wszelkich narośli, huby drzewnej, bądź jemioły. Nie należy korzystać z drzew połamanych lub uszkodzonych. Kolejnym kryterium jest wiek drzewa. Nie należy wykorzystywać okazów młodych i mających mniej lat niż my sami, ani też bardzo starych. Lepiej unikać też drzew rosnących pojedynczo w środku miasta lub przy jezdniach. Dlatego, by wybrać drzewo, zaleca się spacery do lasu. Korzystne efekty przynosi możliwość przytulenia się do drzewa o gładkiej korze: brzozy, topoli, lipy czy klonu. Ponadto, lepiej nie przytulać się do drzew owocowych, ze względu na znacznie większy obieg energii niż potrzebuje nasz organizm.

Wybraliśmy już drzewo i co dalej?

Sposobów na pozyskanie korzyści z drzew jest kilka, najpopularniejszym jest tulenie się do pnia. Można oprzeć się o drzewo plecami i tyłem głowy, równocześnie dotykając pnia gołymi rękami. Lub stanąć przodem do pnia drzewa, przyłożyć do niego czoło i objąć gołymi rękami. Innym sposobem jest ułożenie się pod drzewem, opierając o nie bose stopy (pozycja ta wspomaga leczenie bezsenności). Przede wszystkim należy się wyciszyć i wsłuchać w „bicie serca drzewa”.
Najbardziej energetyczne drzewa to sosna, buk, jodła, brzoza, dąb.
Niektóre z gatunków mogą jednak działać na nas negatywnie. Lepiej unikać przytulania z topolą, olchą, cisem lub z wiązem. Energia tych drzew zakłóca nasze funkcjonowanie.

Znajdź swoje drzewo

BRZOZA – DRZEWO KOJĄCE
Jest drzewem przeciwbólowym, działa rozluźniająco i rozkurczowo, obniża ciśnienie krwi. Brzoza także neutralizuje niekorzystne promieniowanie cieków wodnych. Łagodzi stany depresyjne, pomaga pozbyć się złości, strachu i gniewu. W zielarstwie stosuje się sok, liście, pąki brzozy.
BUK – OSTOJA INTELIGENCJI
Emanuje energią na odległość nawet kilkunastu metrów! Wycisza, dodaje pewności siebie i energii życiowej. Sprzyja koncentracji oraz jasności myślenia. Liść bukowy pomaga na ból głowy.
DĄB – DUCH OPIEKUŃCZY
Pomaga odzyskać spokój, nadzieje, moc oraz wiarę we własne siły. Wzmacnia witalność. Pomaga przy rozwiazywaniu problemów w trudnych chwilach. Jego promieniowanie uaktywnia naczynia krwionośne. W ziołolecznictwie, kora dębu stosowana jest przy krwawieniach wewnętrznych oraz chorobach przewodu pokarmowego. Działa przeciwzapalnie.
JAŁOWIEC – PULMUNOLOG
Wspomaga układ oddechowy i leczy choroby płuc. Pobudza również układ nerwowy, poprawiając pamięć. Jagody jałowca żute w ustach hamują rozwój próchnicy i odświeżają oddech. Mają również działanie moczopędne.
JARZĘBINA – DLA SERCOWCÓW
Wywar z jej owoców wzmacnia serce, przeciwdziała miażdżycy, a także usprawnia prace wątroby. Stosuje się je również w niedoborach witaminy C. Jarzębina działa rozluźniająco, przy czym mobilizuje do działania i dodaje pewności siebie.
JODŁA – DRZEWO ZAKOCHANYCH
Wydzielane przez roślinę olejki eteryczne są doskonałym afrodyzjakiem. Podobnie jak inne drzewa iglaste działa bakteriobójczo, wspomaga leczenie płuc i oskrzeli, przyspiesza także gojenie się ran. Przebywanie pod jodłą pomaga pozbyć się uczucia znużenia. Drzewo to ma dużą moc, która pozwala odnaleźć samego siebie. Pomaga w nabraniu pozytywnego stosunku do otoczenia i życia.
Igliwiem jodły wysypywano dawniej sień, aby chroniła przed złymi duchami.
Odwar z igieł leczy stany zapalne i łagodzi dolegliwości trawienne, które powstają na tle nerwowym.
LESZCZYNA – DLA WĄTROBOWCÓW
Drzewo oczyszcza organizm, działa kojąco na wątrobę i mięśnie gładkie. Orzechy zawierają żelazo, magnez, fosfor i wapń.
LIPA – PRZEKAŹNIK ENERGII
Pomaga odzyskać pozytywny stosunek do ludzi, przywraca spokój, odświeża umysł i dostarcza energii. Wspomaga pracę mózgu, serca oraz układu krążenia. Lipa pomaga w odblokowaniu czakr, ośrodków energii, szczególnie pomaga na czakrę serca i 3 oka.
MODRZEW- MUZA ARTYSTÓW
Ułatwia twórcze myślenie. Leczy choroby układu oddechowego. Pomaga przy rekonwalescencji, przyśpieszając gojenie stłuczeń i urazów.
SOSNA – SZYBKA REGENERACJA
Usuwa objawy przemęczenia, działa relaksująco i odpręża. Olejki mają działanie bakteriobójcze, zapach działa jak inhalator przy przeziębieniu. Dodatkowo syrop z młodych pędów sosny łagodzi kaszel.
ŚWIERK – IGLAK SZCZĘŚCIA
Otacza opieką i ochroną. Przynosi pomyślność tym, którzy posadzili go przy domu. Pomaga w dążeniach do celu. Kąpiel z dodatkiem igieł świerku dobrze wpływa na górne drogi oddechowe, łagodzi kaszel. Zapobiega również atakom astmy.

Okresy zgromadzenia największej ilości energii

• Brzoza: 23-24 czerwca
• Buk: 22-23 grudnia
• Cyprys: od 25 stycznia do 3 lutego oraz od 26 lipca do 4 sierpnia
• Dąb: 20-21 marca
• Grab: 4-13 czerwca oraz 2-11 grudnia
• Jarzębina: 1-10 kwietnia oraz 4-13 października
• Jesion: od 25 maja do 3 czerwca oraz od 22 listopada do 1 grudnia
• Jodła: 12-21 listopada oraz 5-14 lipca
• Kasztanowiec: 15-24 maja oraz 2-11 stycznia
• Klon: 11-20 kwietnia oraz 14-20 października
• Lipa: 11-19 marca oraz 13-21 września
• Orzech włoski: 21-30 kwietnia oraz od 21 października do 2 listopada
• Sosna: 19-29 lutego oraz od 24 sierpnia do 2 września
Pracownia architektury krajobrazu WK-PAK

http://gazetapowiatowa.pl/poradniki/zdrowie/drzewoterapia/

Prawdą, jest to, w co wierzysz ….

To, w co wierzymy, staje się dla nas prawdą. Gdy spotkała cię nieoczekiwana klęska finansowa, to być może gdzieś w głębi ducha uważasz, że nie zasługujesz na to, by mieć pod dostatkiem pieniędzy, albo wierzysz w konieczność zastawiania majątku i zaciągania długów. Jeśli zaś sądzisz, że to, co dobre, nie trwa długo, to czyż nie jesteś przekonany, że życie tylko czyha, żeby cię chwycić za gardło i powtarzasz, co często słyszę: „Nie może mi się udać"?

Jeśli wydaje ci się, że nie jesteś zdolna związać się z kimś blisko, pewnie sądzisz: „Nikt mnie nie kocha" lub: „Nie jestem godna miłości". Przypuszczalnie boisz się, że zostaniesz tak zdominowana jak twoja matka, lub myślisz: „Ludzie mnie tylko ranią".

Jeśli nie dopisuje ci zdrowie, może jesteś przekonany: „Nasza rodzina jest chorowita" albo też, że jesteś ofiarą pogody. A może myślisz: „Urodziłem się, by cierpieć" lub: „To jest nie kończący się ciąg kłopotów". Możesz też mieć jakieś inne przekonania. Może nawet nie jesteś ich świadomy. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy ze swoich przekonań. Patrzą na zewnętrzne okoliczności jak na nic powiązane ze sobą fakty. Dopóki ktoś nie zwróci ci uwagi na związek zachodzące między zewnętrznymi wydarzeniami a twoimi myślami będzie przypadała ci w życiu rola ofiary. (…)

Jakikolwiek byłby to problem, jest on wytworem wzorca myślowego, wzorzec myślowy zaś może być zmieniony!

Wszystkie problemy, z którymi się borykamy w naszym życic można uważać za prawdziwe. Mogą się wydawać prawdą. Jednakże bez względu na to, jak trudna jest sprawa, z którą mamy do czynieni, jest to wyłącznie zewnętrzny efekt działania naszych wewnętrznych wzorców myślowych. (…) Przyjrzyj się swoim problemom. Spytaj samego siebie: „Jakie myśli i spowodowały? "

Jeśli usiądziesz spokojnie i zadasz sobie to pytanie, twoja wewnętrzna inteligencja podsunie ci odpowiedź.
 
Louise L. Hay, Możesz uzdrowić swoje życie.

CO DZIEJE SIĘ GDY WYPIJESZ NA PUSTY ŻOŁĄDEK OCET JABŁKOWY Z MIODEM ?

Jeżeli stosujesz jakieś leki lub masz problemy z układem pokarmowym, przed zastosowaniem skonsultuj to z lekarzem prowadzącym. 


Nie raz słyszeliśmy już o zdrowotnych przepisach zawierających miód i ocet jabłkowy, które zdecydowanie poprawiają zdrowie i samopoczucie.
Poniżej przedstawiamy przepis zawierający te dwa składniki, który pomaga  leczyć :
– stany zapalne
– problemy z trawieniem
– bóle mięśni,  stawów i gardła.

JAKIE KORZYŚCI ZDROWOTNE PRZYNIESIE NAM STOSOWANIE OCTU JABŁKOWEGO I MIODU?

Dzięki składnikom aktywnym ich połączenie leczy i chroni przed infekcjami, jednocześnie poprawia samopoczucie twojego organizmu, ponieważ zabija bakterie, które powodują zapalenia i infekcje. Również cały szereg enzymów i aminokwasów, pektynę i bioflawonoidy. Związki te rozszerzają naczynia krwionośnie, usprawniając tym samym ukrwienie wszystkich organów. Ich oddziaływanie umożliwia leczenie stanów zapalnych, kształtowanie prawidłowego ph osocza krwi. Ponadto obecności flawonoidów organizm lepiej przyswaja witaminę C.

OTO KOMPLETNA LISTA KORZYŚCI PŁYNĄCYCH ZE SPOŻYWANIA TEGO NAPOJU:

– eliminuje bóle stawów
– jest świetny dla ludzi chorujących na artretyzm
– eliminuje zgagę
– pomaga w trawieniu i zaparciach
– zmniejsza ciśnienie krwi
– pomaga w walce z nadwagą
– świetne lekarstwo na bóle gardła
– pomaga w oddychaniu
– daje skórze blask, dzięki czemu wygląda o wiele zdrowiej
– pomaga przy stanie zapalnym
– eliminuje nieprzyjemny oddech

DLACZEGO POWINNIŚMY UŻYWAĆ WŁAŚNIE TEGO POŁĄCZENIA?

Stres, zła dieta, papierosy, narkotyki  to prowadzi do zmiany ph naszego ciała. Niskie ph organizmu powoduje infekcje, stany zapalne, utratę sił oraz nudności. Pijąc ten napój z rana przed wykonaniem jakiejkolwiek czynności dostarczysz sobie dawkę energii, która zwalczy zarazki i pomoże w utrzymaniu dobrej formy.

PRZEPIS NA NAPÓJ Z MIODU I OCTU JABŁKOWEGO:

Z umytych jabłek wyciąć zepsute lub robaczywe części, owoce zgnieść lub utrzeć na tarce. Można zużyć również skórki z jabłek oraz resztki pozostałe podczas sporządzania kompotu. W naczyniu ze szkła lub drewna (np. beczułka) bądź emaliowanej gliny zalać tę surową miazgę ciepłą, przegotowaną wodą w ilości 0,5 litra na 0,4 kg miazgi. Na każdy litr wody dodać 100 g miodu.  Naczynia nie zakrywać i trzymać w pomieszczeniu o temperaturze 20-30°C w miejscu ciemnym, ponieważ promienie ultrafioletowe szkodzą przebiegowi fermentacji. Zalana miazgę należy 2-3 razy dziennie mieszać drewnianą łyżką, po 10 dniach zlać wszystko do woreczka z gazy.

Otrzymany po wyciśnięciu sok przecedzić ponownie do naczynia z szerokim otworem. Na każdy litr soku trzeba dodać 50-100 g miodu Dobrze wymieszać. W celu przeprowadzenia drugiego stadium fermentacji, należy zakryć naczynie gazą i trzymać je w ciepłym miejscu. Fermentacja jest zakończona, kiedy płyn uspokoi się i przybierze jasny kolor. W zależności od jakości soku ocet jabłkowy będzie gotowy do użytku po upływie 40-60 dni. Ocet przelać do butelek filtrując płyn przez lejek wyłożony gazą. Butelki szczelnie zakorkować, zalać woskiem lub lakiem i przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu.

Ostrzeżenie: Musisz mieć na uwadze to, że spożywanie większych ilości octu jabłkowego może zmniejszyć poziom potasu w twoim organizmie. Może również wchodzić w reakcje z lekami dla cukrzyków i ludzi chorych na serce.

NATURALNY OCET JABŁKOWY.

Składniki mineralne: potas 114 mg, wapń 8 mg, magnez 6 mg, sód 2 mg, fosfor 8 mg, żelazo 0,5 mg, miedź 0,1 mg, mangan 0,1 mg, cynk 0,1 mg.
Witaminy: A 33 IE, B1 0,02 mg, B2 9 mg, B3 0,3 mg, B5 0,02 mg, B6 0,02 mg, C 3 mg.
Pozostałe: tanina, kwas propionowy, kwas jabłkowy, kwas cytrynowy, pektyna.
Wszystkie składniki naturalnego i prawdziwego octu jabłkowego są łatwo przyswajalne przez organizm.

 http://motywatordietetyczny.pl/2016/02/co-dzieje-sie-gdy-wypijesz-na-pusty-zoladek-ocet-jablkowy-z-miodem/

Co sobie ludzie pomyślą… to ich sprawa. Ty żyj własnym życiem, masz do tego przynajmniej kilka, ważnych powodów.

Chińskie przysłowie mówi : że jeśli zawsze przejmujesz się tym, co mówią o Tobie inni, stajesz się ich zakładnikiem. Jest w tym zdaniu wiele prawdy. Rzeczywiście, żyjąc z nieustanną potrzebą akceptacji przestajesz sięgać po marzenia, być w zgodzie ze sobą, przestajesz w ogóle być sobą. Z drugiej strony, chęć bycia akceptowanym i lubianym jest czymś bardzo ludzkim. Kiedy jednak z opinią innych liczysz się bardziej niż z własnym szczęściem, sprawy zdecydowanie wymknęły Ci się spod kontroli.
Pomyśl sobie wtedy  o tym, że:

1. To, co dla innych jest słuszne, nie musi być słuszne dla Ciebie.

Musisz zdać sobie sprawę z tego, że ludzie wyrażając swoją opinię, posiłkują się swoimi wyobrażeniami o Twojej sytuacji. Tym, co oni myślą, że by na Twoim miejscu zrobili. Tu leży problem. Co dobre dla kogoś innego, nie musi być dobre dla Ciebie. To co dla Ciebie bezwartościowe, dla kogoś innego może być bezcenne. Każdy z nas jest oddzielnym bytem. Są sprawy, które nie mają uniwersalnych rozwiązań.

2. Tu chodzi o Twoje życie, Twoje sprawy, innym nic do tego.

Ludzie mają prawo myśleć sobie co chcą , Tobie również przysługuje to samo prawo. Ale te myśli innych nie mogą Cię zmienić, nie zmienią tego kim jesteś i ile jesteś wart. Przynajmniej nie stanie się tak jeśli na to nie pozwolisz.
Pod koniec każdego dnia jesteś jedyną osobą, która może się rozliczać przed swoim sumieniem z podjętych wcześniej wyborów.

3. To Ty wiesz co jest dla Ciebie najlepsze.

Nikt nigdy nie będzie tak „inwestował” w Twoje życie, jak Ty sam. Tylko Ty wiesz, co jest dla Ciebie najlepsze, znasz siebie, historię i okoliczności Twoich wyborów. W ten sposób uczysz się podejmować dobre decyzje, brać za nie odpowiedzialność, a w konsekwencji  nie obwiniać innych za swoje niepowodzenia.

4. Twoje obawy podcinają Ci skrzydła.

Jeśli stale zaprzątasz sobie głowę tym, co pomyślą o Tobie inni, nigdy nie odważysz się sięgnąć po swoje marzenia. Będziesz znajdował się w sytuacjach, w których trzeba będzie postawić na szali swoją dumę i ambicję, żeby osiągnąć to, czego chcesz. Przestaniesz w końcu odczuwać potrzebę robienia tego, co dotąd uznawałeś za słuszne.

5. To na Ciebie spadną ostateczne konsekwencje.

To oczywiste. Dobre rady, sugestie, uwagi… Podziękuje za nie, weź do serca te, które uznasz za słuszne. Ale spójrzmy prawdzie w oczy: jesteś jedyną osobą, która ponosi konsekwencje swoich decyzji. ONI nie będą musieli żyć z Twoim wyborem, pójdą dalej.

6. Choćby się starał, wszystkich nie zadowolisz.

Nie ma sensu podejmować prób, nie sprostasz oczekiwaniom wszystkich osób, na których opinii tak Ci zależy.

7. Życie jest po prostu na to zbyt krótkie.

I masz je tylko jedno. Przeżywaj je tak jak chcesz, bądź szczęśliwy, nie martw się, że ktoś ocenił Cię niesprawiedliwie, albo pomyślał o Tobie źle. Jeśli spędzisz życie próbując się komuś przypodobać lub uszczęśliwić za cenę swojego szczęścia, nigdy nie polubisz samego siebie. Nie marnuj czasu, uwierz w swoją wartość, bez potrzeby przeglądania się w oczach innych.
Kiedy tylko przestaniesz przesadnie się kontrolować i przejmować opinią otoczenia, odkryjesz kim naprawdę jesteś. Zaznasz uczucia wolności i odetchniesz głęboko. Może pierwszy raz od dawna.

 http://ohme.pl/lifestyle/co-sobie-ludzie-pomysla-to-ich-sprawa-ty-zyj-wlasnym-zyciem-masz-do-tego-przynajmniej-kilka-waznych-powodow/

Żywokost jako sposób na ból i nie tylko.

 

Jestem pod wielkim wrażeniem maści, którą zrobiłam z silnej konieczności złagodzenia bólu stopy. Prawdopodobnie mocno naciągnęłam ścięgno. Ból stał się tak duży, że od stopy promieniował do uda i całkowicie mnie unieruchomił. Oczywiście wiedziałam, że pomoże mi żywokost, ale jak go zdobyć, kiedy nie można się ruszać?

W domu niestety nie miałam zapasów, a wysłannicy nie znaleźli byliny z fioletowymi kwiatkami. Zastosowałam więc maść topolową, ulżyło na tyle, że rano podjechaliśmy na łąki, gdzie jest mocno wilgotno i rośnie żywokost. Przy pomocy męża wykopaliśmy już zidentyfikowany korzeń i wróciliśmy, by rozpocząć dalszą część operacji zwanej ratowaniem stopy.

.

Opatrunek żywokostowy – ratunek.

Oczywiście żywokost zbiera się jesienią, ale w razie silnej potrzeby można go i teraz podkopać. Jest pełen śluzów, które wraz z alantoiną uratowały moją stopę dosłownie w przeciągu kilku godzin. W celach ratunkowych starłam korzeń na tarce, pokropiłam wódką 40%, żeby związki bardziej się uaktywniły, zostawiłam na 15 minut i po tym czasie roztarłam w moździerzu z gliceryną.

Taką papkę przyłożyłam na stopę, przykryłam ręcznikiem papierowym, obwinęłam nogę bandażem i ubrałam starą skarpętę. Żywokost mocno brudzi, więc jeśli zastosujesz to na noc, to pamiętaj o ochronie prześcieradła i pościeli, chyba że ból jest tak duży, że ci obojętne. Mój był taki duży, dzięki czemu już mam „stare” prześcieradło. Taki okład wystarczyło zastosować 2 razy i ból zniknął. Jak dla mnie – rewelacja, w końcu znowu mogłam się poruszać, a już byłam bliska zawitania do przychodni.

Od tej pory myślę tylko o przerabianiu żywokostu, który już na stałe wpisał się na listę mocarnych ziół obok mniszka, pokrzywy, czarnego bzu – witaj żywokoście!

I teraz najważniejsze – co zrobiłam z żywokostu?

• Krem do twarzy 
• Maść na bazie tłuszczu gęsiego/masła shea
• Tonik do twarzy
• Ocet z mieszanką innych ziół
• Gnojówka
• Olej i sporo wiedzy o żywokoście 

.

Maść na bazie tłuszczu gęsiego lub innego.

Tłuszcz gęsi jest naturalnym wspomagaczem działania wszelkich maści ze względu na jego doskonały skład, który umożliwia głębokie wnikania związków czynnych w skórę i  właściwości rozgrzewające. Jeśli chcemy uniknąć tłuszczu gęsiego, to zastosujmy jako bazę masło shea lub po prostu maść kamforową kupioną w aptece, która też będzie miała właściwości rozgrzewające – ale nie stosuj jej w obrębie błon śluzowych i u dzieci do 6 r. ż. (wg producenta).

Tłuszcz gęsi umieszczamy w garnku wraz z rozdrobnionym żywokostem (ja zrobiłam to w termomixie, można zetrzeć na tarce) na kuchence lub w kąpieli wodnej. Jeśli mamy kuchenkę, to zastosujmy stopień 1, jeśli nie, to roztopmy tłuszcz w kąpieli wodnej i utrzymujmy temperaturę około 60 st. C przez pół godziny. Potem odstawiamy, zostawiamy przykryte na noc. Następnego dnia znowu podgrzewamy przez pół godziny, odstawiamy na kilka godzin. Trzeci raz podgrzewamy przez pół godziny i przecedzamy najpierw przez sitko, potem przez gazę. Do chłodnej maści dolewamy 0,5 % maceratu alkoholowego garbnikowego, mieszamy, odstawiamy do lodówki. Jeśli chodzi o proporcje, to można zrobić maść w stosunku 1:3 ( 1 część żywokostu, 3 części tłuszczu), można 1:2. Ja się lekko wystraszyłam i zrobiłam w proporcji 1:2. Dodałam też liści babki jajowatej i liści wrotycza, dlatego moja maść ma kolor zielony.

Maść na bazie masła shea robimy w taki sam sposób, tylko żeby zachować cenne składniki masła shea, powinniśmy uważać na temperaturę, nie powinna przekraczać 40 st. C.

Maść przechowuję w lodówce, ma długą trwałość, do roku czasu. Sam żywokost ma też sporo garbników w swoim składzie i będzie dbał o czystość mikrobiologiczną maści.

.

Macerat garbnikowy.

Wódkę 40% zalewam kupioną w sklepie zielarskim korą dębu w proporcji 1:2. Codziennie potrząsam, po 7 dniach mam gotowy macerat garbnikowy. Do zrobienia maceratu można wykorzystać też galasówki, czyli narośla na liściach dębu.

.

Tonik do twarzy.

Robię wywar z korzenia żywokostu, (można też z liści) tzn rozdrobniony korzeń wrzucam na wrzątek, zestawiam z ognia i zostawiam przykryty na noc. Śluzy będą spokojnie przechodziły do wody. Używam wody miękkiej, źródlanej. Na drugi dzień przecedzam przez gazę i dolewam do wywaru 200 ml 1 łyżkę octu jabłkowego. Wstawiam do lodówki, mogę go używać do przecierania twarzy przez tydzień.

Tonik świetnie nawilża skórę, czyni ją jaśniejszą i jeśli mamy problem z wypryskami – ułatwia ich pozbycie się. Alantoina działa mocno łagodząco na skórę, ułatwia jej leczenie, dlatego tonik będzie doskonały do skór z problemami, atopowymi.

Do wywaru można dorzucić innych ślazowych ziół: kwiat malwy, korzeń i liście prawoślazu, siemie lniane, babkę lancetowatą, liście podbiału, liście przywrotnika (te trzeba pogotować 5 minut, żeby uwolniła się krzemionka). Łatwo przyswajalną krzemionkę zawierają też liście żółtlicy, liście miodunki.

.

Ocet.

Świetny na stłuczenia, bolące, spuchnięte nogi, pocące się stopy. Ocet robię od podstaw, czyli nie zalewam ziół octem jabłkowym, tylko przygotowaną mieszankę ziół zalewam dobrze ciepłym syropem z wody i cukru. Na litr wody daję niepełną szklankę cukru. A teraz mieszanka ziół, którą wykorzystałam: liście i kwiaty żywokostu, liście wrotycza (jak zakwitnie, to związki czynne przejdą do kwiatów, teraz można korzystać z liści), liście babki jajowatej, arnikę.

Części zielonej jest 1/3 – reszta wody. Po 10 dniach zleję i przecedzę ocet, zamknę w ciemych butelkach, a gdy zakwitną dziurawce i wrotycz, to dorzucę do niego do maceracji jeszcze te piękne kwiaty. Już się nie mogę doczekać koloru. Chcę mieć mocno skoncentrowany ocet, dlatego zdecydowałam się na podwójną macerację.

.

Gnojówka.

Żal mi wyrzucać całej masy zielonej, która mi pozostała, dlatego też zalewam ją ciepłą wodą z kranu, zakręcam i wystawiam na słońce. Gnojówka z żywokostu dostarcza cennych związków dla roślin. Po 7-10 dniach (uwaga, nieładnie pachnie) możemy nią podlewać rośliny w rozcieńczeniu 1:10. Gnojówka z żywokostu dostarcza roślinom cennego potasu.

Wielka jest moja wdzięczność dla mocy leczenia żywokostu, stąd tyle pomysłów na jego użycie. Na razie koniec, ale coś na pewno jeszcze wymyślę. Niektóre korzenie wraz z łodyżkami wsadziłam w ziemię, która jest u mnie czasowo zalewana, urośnie na pewno – jest bardzo plenny. Będę mieć go pod ręką.

http://www.smakizpolski.com.pl/zywokost-jako-sposob-na-bol-i-nie-tylko/

Przypowieść o lustrzanej komnacie.

Uczeń zapytał mistrza:
– Mistrzu, czy świat jest wrogi dla ludzi? Czy niesie zło czy dobro?
– Opowiem ci historię o tym, jak świat odnosi się do człowieka, – powiedział mistrz. – Był sobie kiedyś wielki król, który kazał zbudować piękny pałac. Było tam wiele wspaniałości. Wśród różnych cudów i ciekawostek w pałacu było komnata, w której wszystkie ściany, podłoga, drzwi, a nawet sufit – były zrobione z luster. Osoby wchodzące do komnaty w pierwszej chwili nie zdawały sobie sprawy, że stoją przed lustrami – tak bardzo zacierała się granica między światem rzeczywistym a odzwierciedlonym. Ponadto ściany komnaty zostały tak zbudowane, że na każdy dźwięk odpowiadało echo. Gdy ktoś pytał: „kim jesteś?”- słyszał w odpowiedzi z różnych stron, „kim jesteś?… kim jesteś?…, kim jesteś?…”

Pewnego razu do komnaty dostał się pies i zamarł w zdumieniu pośrodku, otoczony sforą psów ze wszystkich stron, a także z dołu i z góry. Pies na wszelki wypadek ostrzegawczo pokazał kły i wszystkie odbicia odpowiedziały mu tym samym. Pies zawarczał. Echo odwzajemniło głośne warczenie. Pies szczekał coraz głośniej. Echo też. Pies biegał tam i z powrotem, próbując ugryźć odzwierciedlające się w lustrach psy, jego odbicia też biegały i gryzły. Rano królewska służba znalazła wycieńczonego, nieprzytomnego psa, otoczonego przez setki nieprzytomnych psów. W komnacie nie było niczego, co mogłoby zagrozić psu, prócz jego własnego odbicia.
– Bo widzisz – powiedział na koniec mistrz – świat nie jest ani dobry, ani zły sam w sobie. Wobec człowieka świat jest obojętny. Wszystko, co dzieje się wokół nas jest tylko odzwierciedleniem naszych myśli, uczuć, pragnień i działań. Świat to jedno wielkie lustro.”

https://mojajoga.wordpress.com/2012/11/27/przypowiesc-o-lustrzanej-komnacie/

Aloes w ochronie zdrowia i urody.

Aloes stanowi składnik wielu preparatów zdrowotnych i kosmetyków naturalnych

Aloes to niezwykła roślina stosowana w medycynie naturalnej już od tysięcy lat. Jej stosowanie w okresie starożytnego Egiptu potwierdzają zachowane w piramidach obrazki. Ze względu na swój olbrzymi potencjał leczniczy aloes uznawany był za naturalne „źródło nieśmiertelności”. Do dzisiaj roślina ta jest wciąż często uprawiana i wykorzystywana w bardzo szerokim zakresie ochrony zdrowia i urody. Poniżej przedstawiamy jej najważniejsze korzyści i zastosowania.

Aloes to rodzaj jednoliściennych sukulentów liściowych i liczy w zależności od sposobu klasyfikacji ok. 330–400 gatunków. Wszystkie z nich, z wyjątkiem jednego – Aloe Vera, są chronione prawnie. Naturalny zasięg występowania tej rośliny obejmuje Półwysep Arabski, Afrykę i Madagaskar.

Występowanie i ogólna charakterystyka

Ta wspaniale wyglądająca i zawsze zielona roślina doskonale nadaje się do upraw w warunkach pokojowych i szklarniowych. W Polsce można ją spotkać w bardzo wielu domach, gdzie najlepiej rośnie na dobrze nasłonecznionych parapetach okien. By zapewnić jej odpowiednie warunki nie należy jej zbyt obficie i często podlewać, a ziemia powinna być piaszczysto-gliniasta. W warunkach naturalnych aloes dorasta nawet do 5 m, jednak w domowych warunkach rzadko wykształca pęd kwiatowy i przekracza wysokość 1 m.
Aloes należy do sukulentów, czyli roślin zdolnych do magazynowania w sobie wody, dlatego świetnie znosi dłuższe okresy suszy. W przypadku chęci zastosowania aloesu do celów leczniczych należy wybierać rośliny przynajmniej 3-letnie, których liście będą miały długość ok. 20 cm. Tydzień przed zbiorem należy roślinę przestać podlewać.

Właściwości odżywcze aloesu

Ta wspaniała roślina zawiera ponad 200 składników aktywnych, w tym aminokwasy, liczne enzymy, kwasy tłuszczowe, polisacharydy, a także witaminy i minerały.
Aminokwasy stanowią elementarny budulec białek, niezbędny dla prawidłowej regeneracji organizmu. Wśród wszystkich niezbędnych dla życia aminokwasów 8 musi być dostarczanych w diecie, gdyż organizm nie jest w stanie samodzielnie ich wytworzyć, a ich niemal odpowiedni poziom może właśnie zapewnić spożywanie aloesu.
Zawiera on również wprost imponującą ilość cennych kwasów tłuszczowych, takich kwas stearynowy, kaprylowy, mirystynowy, linolowy, linolenolowy, oleinowy, czy palmitynowy. Ceniony jest również za zawarte w sobie sterole roślinne. Kampesterol dzięki blokowaniu mediatorów prozapalnych chroni przed rozwojem infekcji, a także zabezpiecza przed degradacją komórek stawów i kości. Z kolei beta-sitosterol pozwala zmniejszyć wchłanianie cholesterolu w jelitach, dzięki czemu wpływa na obniżenie jego poziomu we krwi.

Zdrowotne i pielęgnacyjne właściwości aloesu

Niezwykle soczyste i mięsiste liście aloesu stanowią prawdziwą skarbnicę wielu cennych dla zdrowia substancji aktywnych, takich jak aloina, barbaloina, czy aloeemodyna. Produktem najchętniej wykorzystywanym w diecie jest sok z aloesu, który pomaga zwalczać alergie, wpływa na obniżenie poziom cukru we krwi, poprawia naturalną odporność organizmu, a także zwalcza infekcje bakteryjne. Dość powszechnie stosowane maści, kremy i żele z aloesu doskonale sprawdzają się przy wielu problemach dermatologicznych, takich jak owrzodzenia, oparzenia, czy trudno gojące się rany. Można również coraz częściej spotkać w sklepach olejek aloesowy, również wykazujący olbrzymi potencjał zdrowotny i pielęgnacyjny.
Poniżej prezentujemy najważniejsze zdrowotne korzyści ze stosowania aloesu:

1. Aloes ma działanie przeciwutleniające, przeciwbakteryjne i wzmacniające
   

Zawarte w aloesie biologicznie aktywne składniki, m.in.: lupeol, kwas cynamonowy, kwas salicylowy, azot mocznika czy fenol, to substancje pozwalające zapobiegać rozwojowi mikroorganizmów chorobotwórczych, a także skutecznie wzmacniać barierę antybakteryjną organizmu. Pozwalają także lepiej niwelować źródła zakażeń wewnętrznych i zewnętrznych, powodowane przez prawie wszystkie typy patogenów.
Aloes ze względu na substancje czynne, znane jako polifenole, wykazuje bardzo dobre właściwości przeciwutleniające, a tym samym zmniejszającym ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego oraz nowotworów. Z tego powodu coraz więcej osób decyduje się na sok z aloesu w codziennej diecie. Ten wspaniały i ożywczy produkt wygląda i smakuje niemal jak woda, a można go kupić w bardzo wielu sklepach, szczególnie tych ze zdrową żywnością. Wypicie tylko jednej filiżanki soku dziennie może stanowić potężną dla ludzkiego organizmu dawkę ochronnych przeciwutleniaczy. Wspomaga również działanie wszystkich podstawowych przeciwciał oraz pomaga ochronić przed rozwojem szkodliwych infekcji bakteryjnych.
Aloes jest znanym adaptogenem, pozwalającym wzmacniać naturalną odporność organizmu, również na stres i przeżycia traumatyczne. Z tego powodu bywa polecany do stosowania w stanach nadmiernego wyczerpania i uciążliwego niepokoju.

2. Aloes poprawia sprawność układu krążenia

Ze względu na bogatą zawartością choliny ta niezwykle silna roślina wykazuje cenną zdolność do zmniejszenia ciśnienia krwi i naturalnej pomocy w obniżaniu poziomu cholesterolu. Aloes wykazuje doskonałe właściwości odżywcze, które pozwalają na bardziej efektywną pracę naczyń krwionośnych, a tym samym sprawniejszą pracę całego organizmu. Przyjmowany w postaci płynnej lub w kapsułkach, a nawet stosowany miejscowo, daje dodatkowy impuls dla właściwej pracy układu sercowo-naczyniowego.

3. Sok z aloesu naturalnie chroni jamę ustną i zęby

Stosujesz chemiczne płyny do płukania ust? Zdecyduj się na łyk soku z aloesu. Może smakuje jak woda, ale według niektórych badań sok z aloesu wykazuje takie same korzyści ochronne, jak niektóre z najsilniejszych marek płynów do płukania jamy ustnej. Antybakteryjne właściwości aloesu ograniczają rozwój znajdujących się w ustach bakterii typu Mutans Steptococcus, które mogą prowadzić do powstawania próchnicy i kamienia nazębnego. Aloes zabezpiecza również jamę ustną przed rozwojem grzybów z gatunku Candida albicans.
Stosowanie aloesu polecane jest często w przypadku pojawienia się w jamie ustnej bolesnych aft. Przeprowadzone na 180 osobach badania wykazały, że przy nawracającym owrzodzeniami jamy ustnej stosowanie okładu z aloesu może skutecznie przyśpieszać proces gojenia, szybko zmniejszając rozmiar i objawy zmiany stanu zapalnego.

4. Aloes polecany jest do stosowania przy codziennej pielęgnacji

Niezależnie od tego czy zmagasz się z trądzikiem, czy chcesz zmniejszyć widoczność zmarszczek mimicznych, aloes może pomóc przywrócić witalność skóry, a tym samym znacznie poprawić jej wygląd. Posiada doskonałe właściwości kojące, może być stosowany na wrażliwych obszarach skóry lub do łagodzenia nieprzyjemnych stanów zapalnych. Świetnie sprawdza się po goleniu, a także przy wszelkich podrażnieniach. Zawierają go również preparaty pielęgnacyjne na wrastające włoski.
Ze względu na wysoką zawartość wody aloes stosowany jest często do nawilżania wszystkich typów cery. Nawet, jeśli nie stosuje się go zupełnie nieprzetworzonej postaci warto kupić balsam lub maseczkę z aloesem, które poprawią ujędrnienie i przywrócą zdrowy wygląd. Warto pamiętać, że aloes stanowi jeden z niezawodnych składników wielu kosmetyków naturalnych i organicznych do pielęgnacji skóry i włosów.
Alkalizujące właściwości związków z aloesu mają również korzystny do zapobiegania łysieniu. Aloes może przyczynić się do znormalizowania pH skóry głowy i uwolnienia skóry od nadmiaru sebum. Dzięki takim zabiegom uniknięcia nadmiernych przerzedzeń i łamliwości włosów.
Badania wykazały, że aloes znacznie skraca czas gojenia oparzeń i zapewnia ukojenie bólu. Z tego powodu często polecany jest jako naturalny środek łagodzący i leczniczy w przypadku oparzeń słonecznych.

5. Aloe pomaga zwiększyć wchłanianie witamin

Amerykańskie badania dowodzą, że stosowany w diecie aloes pomaga w przyswajaniu witaminy C oraz witaminy B12. W niektórych przypadkach jest może to być bardzo istotny czynnik zdrowotny, szczególnie w sytuacji stosowania ubogiej w składniki odżywcze produkty spożywcze.

Ewentualne skutki uboczne i przeciwwskazania

Niektóre źródła wskazują, że długotrwałe spożywanie zagęszczonego soku z aloesu może być przyczyną wystąpienia atonii jelita grubego, a także biegunki, powodując w organizmie nadmierną utratą wody i niezbędnych elektrolitów.
Przed rozpoczęciem stosowania aloesu poleca się dokładnie sprawdzić datę ważności danego produktu. Żywieniowe i pielęgnacyjne produkty aloesowe powinno się przechowywać w miejscu chłodnym i ciemnym miejscu, bez dostępu małych dzieci. Należy również zadbać o szczelność opakowania produktu.

http://www.olej.edu.pl/olejek-aloesowy/aloes/

Co dajesz, to otrzymujesz z powrotem.

Mały Filip i jego mama mieszkali wysoko w górach. Pewnego dnia
chłopiec był bardzo niegrzeczny i dlatego matka go ukarała. To tak
bardzo zasmuciło malca, że pobiegł nad brzeg przepaści i stamtąd
zawołał do swojej matki: "Już Cię nie lubię! Już nigdy więcej nie będę
Cię lubił!"
Góry odpowiedziały echem: "Już Cię nie lubię! Już nigdy więcej nie
będę Cię lubił!"

To przeraziło małego Filipa, który pobiegł z płaczem do matki.
"Kim jest ten zły mężczyzna, który mnie nie lubi?" - dopytywał się
przestraszony.

Mama wzięła syna za rękę, poprowadziła go znowu nad brzeg przepaści i
powiedziała do niego: "Zawołaj jeszcze raz: Kocham Cię i zawsze będę
Cię kochać!" A kiedy Filip posłuchał i to zrobił, echo powróciło do
niego jasne i pojednawcze.

"Widzisz, moje dziecko" - wyjaśniła mu matka - "takie jest życie. Co
dajesz, to otrzymujesz z powrotem".

Pozdrawiam Was serdecznie.
Agnieszka

www.dotykzycia.pl

… Wybaczyć matce …

To jak wygląda moje życie – to wina mojej matki, tego jak mnie wychowała. Nie kochała mnie zbyt mocno, była nadopiekuńcza, oschła, zbyt wylewna. Czasami bywała zbyt dobra – to też źle, bo nie nauczyła mnie jak walczyć o swoje. Wybaczyć jej? Niby dlaczego, po co? Żeby to ona się lepiej poczuła?
Nie będę taka jak moja matka
Joanna: „Moja mama rzadko spędzała ze mną czas. Dla niej ważne było, żeby mieszkanie lśniło, żeby był porządek. Pamiętam, że nawet mycie naczyń stawiała wyżej niż przeczytanie mi książki, kiedy prosiłam. Musiałam walczyć o jej uwagę z kurzem na meblach. Celowo miałam bałagan w swoim pokoju, bo tylko wtedy w ogóle mnie zauważała. Krzyczała, że jestem bałaganiarą, syfiarą, że jak można mieszkać w takim burdelu. Ktoś by powiedział – niby nic, ale ja do dziś mam problem z zabieganiem o uwagę innych, kiedy ktoś mnie ignoruje odbieram to jak duży cios, często w relacjach z ludźmi doprowadzam do sytuacji, żeby ktoś mnie porzucił, zostawił. Niczego tak bardzo nie pragnę, jak tego, by nie być jak moja mama. Nie chcę żyć jak ona i biegać z obiadkiem do stołu dla wiecznie niezadowolonego taty. Usługiwać mu, a resztę dnia spędzać na pucowaniu mieszkania….”
Dorota Hołówka (psycholog): Kontakt z matką to dla nas najważniejsza relacja. Matka jest dla nas wzorem kobiecości. Podziwiamy ją, gdy jesteśmy małe, ale rozczarowuje nas, gdy zostajemy nastolatkami. To wtedy właśnie rodzice przestają być dla nas autorytetem, widzimy, że nie zawsze mają rację, że ich poglądy mogą różnić się od naszych. Następuje takie swoiste załamanie wartości, bo świat zewnętrzny pokazuje nam zupełnie coś innego, niż to, czego nauczyli nas rodzice.
To wtedy rodzi się w nas bunt i powtarzamy „Nie będę jak moja matka”, a to niestety najlepsza droga do tego, by powtórzyć dokładnie takie samo zachowania, nawet takie samo życie. Mówiąc „nie będę” kreujemy w naszej podświadomości życie, jakie miała nasza matka, a którego my chciałybyśmy uniknąć. Skupienie się na tym, czego nie chcemy działa jak fatum, bo trudno by nasz mózg wykreował jakąś inną rzeczywistość, skoro myślimy tylko o tej jednej. Gdyby zamienić „nie będę jak moja matka”, na „będę szczęśliwa, czuła, czas spędzony z dziećmi to dla mnie jedna z najważniejszych wartości”, jeśli zmienimy rzeczywistość w naszej głowie, mentalności, emocjach, to wówczas mamy szansę osiągnąć życie inne od tego, którego nie chcemy.
Moja matka zniszczyła mi życie
Izabela: „Z moją siostrą bliźniaczką wychowałyśmy się w patologicznej rodzinie. Matka alkoholiczka, ojciec w więzieniu. Moje życie było koszmarem. Cierpiałam i płakałam w łazience. Już wtedy obiecałam sobie, że moje życie nigdy nie będzie wyglądać, tak jak teraz. Zamykałam oczy i widziałam siebie siedzącą w skórzanym fotelu”. Dziś Izabela jest prezesem dużej firmy, jest kobietą sukcesu, ma udane małżeństwo i fantastyczne dzieci. „Moja siostra jest alkoholiczką, nie chce dać sobie pomóc, zawsze powtarzała, że to matka zniszczyła jej życie, przez nią jest, kim jest. To niesamowite, że wychowałyśmy się w tej samej rodzinie, w tym samym czasie, a nasze życie potoczyło się zupełnie inaczej”.
Dorota Hołówka: Panuje powszechne przekonanie, że to dzieciństwo determinuje naszą przyszłość i wiele ludzi w to wierzy. Ja jednak zawsze podkreślam, że to nie dzieciństwo, a jego interpretacja nas determinuje. Możemy utknąć w pułapce, bo od tego w jaki sposób ja spojrzę na swoją przeszłość , będzie zależało jak wyglądać będzie moja przyszłość. Jeśli matka przysparzała nam w dzieciństwie cierpienia i bólu, to my mamy dwie drogi do wyboru. Albo spojrzeć na naszą przeszłość i z tego, co się wydarzyło uczynić naszą siłę, albo uznać za słabość i porażkę. To, którą drogę wybierzemy zadecyduje, jak nasze losy się potoczą.
Nigdy jej nie wybaczę
Ola: „Nie umiem wybaczyć mojej matce. Dzięki terapii zrozumiałam, że to ona podkopała moje poczucie wartości. To ona zawsze porównywała mnie z koleżankami, mówiła, że jestem egoistką, że za mało się staram. Nigdy od niej nie usłyszałam, że jest ze mnie dumna, że mnie kocha. Wiecznie stawiała mi wymagania, którym ja nie potrafiłam sprostać. W dorosłym życiu walczyłam z depresją, do której doprowadził mnie nadmierny perfekcjonizm. Chciałam być idealna, by moja matka mnie pokochała, a przypłaciłam to chorobą. Nie umiem jej wybaczyć”.
Dorota Hołówka: Powinniśmy pamiętać o jednym – my wybaczamy przede wszystkim dla siebie. Jeśli sytuacja sprzed 20 lat wywołuje teraz w nas ból, albo co gorsza – tego bólu nie czujemy, choć on w nas jest, to ten manifestuje się w naszych kontaktach z przyjaciółkami, koleżankami, w relacji z dzieckiem. My mamy wybaczyć dla siebie, z korzyścią dla nas samych. Jeśli nie możemy wybaczyć, to oznacza, że istnieje pewien rodzaj przywiązania do emocji, jaką wywołuje decyzja o nie wybaczeniu. Na przykład: kiedy myślę o tym – czuję złość, która pomaga mi wyrażać siebie, dlatego podświadomie będę potrzebowała tej sytuacji z przeszłości. Przykładowo: jeśli ktoś działa niezgodnie z moimi wartościami, a ja mam problem z asertywnością, będę potrzebowała skontaktować się ze złością, żeby obronić siebie, tak więc emocja ta będzie mnie w pewien sposób wspierała. Zawsze trzymamy się czegoś, co nam służy. Jeśli nie wybaczamy, to widocznie emocje, jakie w nas to wywołuje, są nam potrzebne w jakimś innym obszarze.
Mam takie poczucie, że brak wybaczenia to dostęp do złości lub innej ważnej emocji. W momencie kiedy zmieni się nasza świadomość do tego stopnia, że zaczniemy otwarcie i bez poczucia winy wyrażać siebie, zaczynamy być gotowi szczerze wybaczyć.
To wszystko przez moją matkę
Edyta: „To kim dziś jestem, to wina mojej matki. Zawsze chciałam być lekarzem, ale ona tłumiła te moje marzenia, mówiła, że to trudne, że może lepiej wybrać co innego. Wiadomo, że mama to autorytet, więc ja się jej słuchałam i dziś siedzę w jakimś durnym urzędzie, jako pracownik budżetówki i pluję sobie w brodę, jaka byłam głupia, że ją słuchałam. Była nadopiekuńcza i dziś ja nie umiem samodzielnie podjąć żadnej decyzji”.
Dorota Hołówka: To częste. Wchodzimy w rolę ofiary, biednej dziewczynki, skrzywdzonej – bo nasza relacja z matką była trudna. A gdyby tak przestać rozkładać na części pierwsze tego wszystkiego, a spojrzeć z inne strony: co dało mi to co się wydarzyło, jaką siłę mogę czerpać, co z tego pakietu nie zawsze pełnego miłości i troski mogę wziąć czyniąc siebie silniejszą? Łatwo nam zrzucić winę za swoje wybory na innych. Marzymy o wolności, a kiedy ona zostaje nam dana, to boimy się odpowiedzialności za podjęcie samodzielnych decyzji, wycofujemy się z różnych działań, a winą obarczamy – jeśli jest ku temu okazja, własną matkę, to jak nas wychowała.
Warto jednak pamiętać o przeszłości naszych rodziców, często pokolenia powojennego, kiedy nikt się nie zastanawiał, jak wychować dzieci. To jest pokolenie energii lękowej i uważam, że należy im się szacunek. Nasze matki mogły nam dać to, co same dostały od swoich rodziców. Piękne, co obserwuję podczas w pracy grupie, kiedy odkrywamy, że każda krytyka ze strony naszych rodziców: „co ty robisz”, „jak się zachowujesz”, „skąd ta dwója”, była wyrazem ich głębokiej troski o nas. Każda matka chce dla swojego dziecka jak najlepiej, na miarę swoich możliwości. Te wszystkie krytyczne komunikaty kierowane w naszą stronę niosą za sobą poczucie winy naszych matek i rodziców w ogóle, że nie są tacy doskonali jak chcieliby być. Że są wkurzeni na siebie i tę złość wyrażają krytykując nas.
Z tym, co się wydarzyło w naszym dzieciństwie, możemy zrobić co chcemy, ale gdy się zdecydujemy się temu przyjrzeć, zobaczyć, czy to ból, czy cierpienie, czy złość wówczas dajemy sobie możliwość transformacji, możemy coś dla siebie zrobić. Jeśli stanę oko w oko ze stanem, który wywołuje we mnie przeszłość, relacja z matką, to przestanę żyć jak marionetka. W przeciwnym razie to przeszłość ma nad nami władzę.

Dorota  Hołówka                                                                                                     nowapsychologia.com

CYNAMON i jego właściwości.

Pewnie zauważyliście, że większość moich przepisów na zdrowe słodkości zawiera w swoim składzie cynamon. Chciałabym Wam opowiedzieć co nieco o tej przyprawie. Przekonacie się, że warto jej używać nie tylko ze względu na walory smakowo-zapachowe, ale również z powodów zdrowotnych. Tak więc do rzeczy…

Skład i właściwości
Wiele badań naukowych udowodniło właściwości lecznicze i przeciwzapalne cynamonu. Jest on jedną z najbogatszych w przeciwutleniacze przypraw. Zawiera: aldehyd cynamonowy, który wykazuje działanie przeciwgrzybicze, antybakteryjne, przeciwpasożytnicze, przeciwmutagenne i antynowotworowe, katechiny (więcej niż w zielonej herbacie), taniny, flawony, izoflawony, flawonole, eugenol, cenne kwasy (elagowy, ferulowy, chlorogenowy, kawowy) oraz znaczną ilość chromu, który zmniejsza apetyt na słodycze. Cynamon jest również dobrym źródłem błonnika, żelaza, manganu i wapnia.
Przyprawa ta jest zalecana w leczeniu i profilaktyce wielu schorzeń. Przykładowo, osoby cierpiące na artretyzm (dnę moczanową, podagrę) doświadczają ustąpienia bólu, gdy spożywają cynamon w swojej codziennej diecie. Chorym na cukrzycę typu II pomaga obniżyć poziom cukru we krwi, a co za tym idzie polepszyć samopoczucie. Pozwala również odnotować niższe wskazania frakcji LDL cholesterolu i triglicerydów u osób, które mają podniesiony poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Oprócz tego wpływa na poprawienie samopoczucia i złagodzenie objawów napięcia przedmiesiączkowego (PMS) u kobiet.

Zastosowanie
Warto wspomnieć o mieszance złożonej z jednej łyżeczki miodu i półtorej łyżeczki cynamonu, która roztarta na papkę pomaga, m.in.:

• w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych (przeziębienia, zatoki, gardło) – ze względu na słodki smak dzieci ją uwielbiają
• przy nadciśnieniu
• w nowotworach żołądka i kości
• przy wzdęciach
• w stanach stresu i przemęczenia – zaleca się spożywanie przez 3-4 tygodnie
• przy infekcjach skórnych (egzemy bakteryjne, grzybicowe, itp.) – należy stosować jak maść
• przy trądziku – ma zastosowanie jako maseczka, którą należy stosować codziennie przez 1 lub 2 tygodnie

Papkę miodu z cynamonem można zjeść lub rozpuścić w letniej wodzie lub herbacie.

Jaki cynamon wybrać?
Na rynku dostępne są dwie odmiany cynamonu – cejloński oraz Cassia. Różnią się one m.in. zawartością kumaryn, czyli związków rozrzedzających krew i negatywnie oddziałujących na wątrobę. Cynamon cejloński – oryginalny – zawiera jedynie 0,04 % tej substancji, charakteryzuje się łagodnym, słodkim smakiem z lekką, cytrusową nutą, jego laski złożone są ze zwiniętych cienko listeczków, przypominających cygaro. Natomiast odmiana Cassia, zwana w krajach anglosaskich bękarcim cynamonem, ma w swoim składzie do 5 % kumaryn, jej smak jest ostry, piekący i drażniący, a laski są zwinięte z grubej, pojedynczej ścianki, którą bardzo ciężko jest zmielić. Dlatego też, czy dla przyjemności czy dla zdrowotności – tylko cynamon cejloński!




http://smacznadieta.blog.pl/2016/02/28/cynamon/#fp=blogpl

Biała Szałwia

Pochodzenie Białej Szałwi

Biała Szałwia (Salvia apian Jeps.) to gatunek rośliny pochodzącej z rodziny jasnowatych (Lamiaceae), w której skład wchodzi duża rzesza gatunków roślin zawierających olejki eteryczne, których zastosowanie można znaleźć zarówno w medycynie, kosmetyce jak i w kuchni. Jest mocno rozgałęzionym, wiecznie zielonym krzewem, którego jasne liście przyozdobione obficie srebrno-białymi włoskami przy potarciu wydają intensywny aromat. W środowisku naturalnym występuje na terenach pustynnych kontynentu Amerykańskiego: w Kalifornii i jednym ze stanów Meksyku: Kalifornii Dolnej.

Po łacinie „apain” znaczy po prostu pszczoła i jak sama nazwa wskazuje ze względu na bogaty i aromatyczny nektar Biała Szałwia jest jednym z najbardziej ulubionych przez pszczoły kwiatem. Równie intensywnie jednak przyciąga też motyle i kolibry.

Zbawienne właściwości

Miód wykonany z nektaru Białej Szałwii jest naturalnym antybiotykiem, odczulaczem oraz środkiem bakteriobójczym. Pomaga w problemach układu pokarmowego, oddechowego i bólach miesiączkowych. Łagodzi przeziębienia, bóle gardła, rozluźnia śluz zalegający w układzie oddechowym. Zapobiega i leczy infekcje zatok oraz łagodzi uczucie niepokoju. Powodem tych dobroczynnych właściwości Białej Szałwii jest w cyneol, którego właściwości antyseptyczne pomocne są na przykład przy odkażaniu na przykład ran. Cyneol ma również właściwości przeciwskurczowe, przeciwzapalne i uśmierzające ból, dzięki czemu Biała Szałwia zajmuje zasłużone miejsce w medycynie naturalnej. Spożyta w herbacie lub inhalowana z palonych liści pomaga uwolnić od śluzu zatoki i płuca, poprawia krążenie i ułatwia oddychanie. Od wieków również jest używana jako oczyszczający detergent zarówno dla ciała jak i otoczenia.

Cudowne oczyszczające właściwości Białej Szałwii sięgają również do sfery duchowej. Rodzimi amerykanie używali jej podczas rytualnych ceremonii jako kadzidło, dlatego też Biała Szałwia jest uważana za świętą. Stosowana jest także do okadzania mieszkań, domów, miejsc pracy, idealnie oczyszcza przestrzeń, uwalnia od złych mocy, złych uczuć i niekorzystnych wpływów z zewnątrz. Wypędza nieproszone byty i niskie energie z domostw oraz obejść. Jeśli czujemy się zmęczeni, napięci, przytłoczeni nadmiarem problemów, albo chorowici, warto zrobić rytuał oczyszczania aury tą szałwią.

Biała szałwia jest używana również w rytuałach przyciągających dostatek i pomaga w osiągnięciu długowieczności. Indianie wierzą, że szałwia noszona w purpurowym woreczku pomaga zyskać mądrość. Zgodnie z ich wierzeniami przynosi moc, mądrość, bystrość umysłu a jego wspaniała woń sprzyja odczuciu nieśmiertelności oraz pomaga w dostępie do głębszej duchowej wiedzy. Jest jednocześnie czymś w rodzaju wskaźnika zanieczyszczenia, podczas spalania żarzy się, dając dużo dymu, gdy jednak przygasa oznacza, że w okolicy jest dużo negatywnych energii i trzeba ją rozdmuchiwać.

Jak oczyścić pomieszczenia

Robimy to okadzając je w przeciwną stronę do ruchu wskazówek zegara, zwracając szczególną uwagę na otwory okienne i drzwiowe oraz na kąty (można np. robić 7 obrotów w lewo w każdym kącie). Rzeczy okadzamy po prostu “kąpiąc” je w dymie. Po zakończeniu trzeba dobrze wywietrzyć mieszkanie, aby zebrana przez szałwię ciężka energia została usunięta. Na koniec można zapalić białą święcę i pozwolić jej wypalić się do końca. To bardzo silnie oczyszczający przestrzeń rytuał.

Zanim wykonasz oczyszczanie mieszkania musisz sobie uświadomić, po co to robisz. Jest to potrzebne do uzyskania konkretnego efektu. Nie ma mowy tutaj o jakichś egoistycznych zachciankach: „oczyszczam mieszkanie, aby znaleźć pracę czy zmienić samochód, otrzymać podwyżkę” itd. Nie! Oczyszczanie mieszkania jest wykonywane po to, aby oczyścić atmosferę mieszkania z niekorzystnych sytuacji, które znajdować się mogą w przestrzeni mieszkalnej wywołując podobne zdarzenia.  Dopiero, gdy wykonasz oczyszczanie można mieszkanie odpowiednio zaprogramować, aby wykorzystać swoje siły mentalne do przywołania określonych sytuacji. Białą Szałwia przywraca zdrową atmosferę mieszkania a ta pozwala tobie na kontrolowanie własnego życia. To ty trzymasz „ster”.

Po ustaleniu, po co tak naprawdę chcesz wykonać oczyszczanie zamknij drzwi wejściowe oraz okna. Zapal białą szałwię i chodząc z nią po mieszkaniu oczyszczaj ściany, meble, przedmioty. Można to zrobić wykonując palącym się dymem znaki krzyża na każdej ścianie, drzwiach lub przedmiotach. Można również wykonywać ruchy od dołu ku górze posuwając się od drzwi wejściowych przechodząc dalej do poszczególnych pomieszczeń i na drzwiach wejściowych kończąc. Uważa się ze im gęściejszy jest dym szałwii tym bardziej zanieczyszczone jest mieszkanie. Po oczyszczeniu mieszkania można naczynie w którym się tliła pozostawić w centralnym miejscu mieszkania aby do końca się wypaliła. Otwieramy okna i drzwi wejściowe. Wietrzymy intensywnie mieszkanie a samemu udajemy się pod prysznic, aby oczyścić swoje ciało. Posiadając wannę można do karpieli dodać łyżeczkę soli kuchennej lub morskiej.

Oczyszczanie szałwią przeprowadzamy raz na jakiś czas i najlepiej w chwili, gdy czujemy jakiś dziwny niepokój. Można to również zrobić przed podjęciem decyzji o zmianie życia lub po przeprowadzce do nowego mieszkania po to, aby oczyścić przestrzeń po poprzednich właścicielach, ich problemach i niepotrzebnych sytuacjach.

Oczyszczanie energetyczne zmienia całkowicie atmosferę mieszkania i od ciebie tylko zależy czy sam nasycisz je ponownie takimi samymi wydarzeniami, słowami i myślami. Aby podtrzymać zdrową atmosferę mieszkania można posłużyć się palącymi się świecami, ogień świec jonizuje powietrze i podtrzymuje ognisko domowe. Nie można o tym zapomnieć szczególnie w obecnych czasach, kiedy ludzie są rozdrażnieni, kłótliwi i rozgoryczeni życiem. Negatywna energia nie bierze się znikąd. Sami mozolnie ją produkujemy lub przynosimy do domu.

Oczyszczanie aury

Dym Białej Szałwii oczyszczać też może naszą aurę – wówczas okadzamy siebie w kierunku od ziemi do głowy, po bokach oraz z tyłu i przodu ciała, zataczając lewoskrętne koła w miejscach głównych czakr (również możemy użyć liczby 7 obrotów przy każdej czakrze). Okadzanie człowieka to też “kąpiel w dymie”, ważne żeby przed tym zabiegiem oczyścić ciało, dobrze jest wykąpać się w wodzie z solą, wetrzeć sól w ciało odczekać kilka minut i spłukać prysznicem.

Biała szałwia bywa czasem mylona z narkotykiem, z którym jednakże nie ma nic wspólnego. Jest typową rośliną zdrowotną (odmianą szałwii pospolitej) dostępną w sklepach i galeriach ezoterycznych.

Kadzidło z szałwii

Do wyrobu kadzideł wykorzystuje się czubki kwiatostanów i liście. Zapach palonej szałwii dobrze wpływa na dolegliwości fizyczne i emocjonalne, łagodzi stany niepokoju, przygnębienia oraz nadpobudliwości. W dolegliwościach fizycznych dobrze działa na nadciśnienie i napięcie przed miesiączkowe.

Sposób użycia: zapalić końcówkę pałeczki, zdmuchnąć i z tlącą się pałeczką obejść pomieszczenie, dom, obrysować postać w celu oczyszczenia aury od dołu do góry, okadzić przedmiot itp. Następnie dogasić zduszając lub zamaczając końcówkę w wodzie.

Nie ma potrzeby spalania całej pałeczki za jednym razem. Kadzidła z szałwii należy przechowywać w suchym i przewiewnym miejscu.

Kosmetyka

Ze względu na swoje oczyszczające właściwości Biała Szałwia używana jest w kosmetyce ciała i włosów. Robi się z niej np szampony, odżywki wzmacniające, farby a wcierana w ciało działa również jako piękny i naturalny dezodorant.

Legenda

W greckiej mitologii była symbolem zdrowia i długowieczności. Legenda głosi, że odkrył ją Asklepios i przez pewien czas za jej pomocą przywracał życie zmarłym, co bardzo irytowało władcę podziemi Hadesa. Poskarżył się on Zeusowi, iż bezczelny lekarz wykrada mu poddanych, Gromowładny ukarał więc Asklepiosa – Mistrza i Bóstwo Uzdrawiania oraz Medycyny, rażąc go piorunem.

I tak wiedza o tym, jak stosować szałwię, by pokonać śmierć, zaginęła – mityczny lekarz zabrał ją do grobu, a ludzie nie odzyskali już pradawnej receptury.

Miai

http://www.instytutnoble.pl/biala-szalwia/