Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego to właśnie SÓL stała się jednym z najważniejszych symboli w historii ludzkości?
To nie przypadek. Sól w ujęciu fizycznym, biologicznym i duchowym jest czymś absolutnie wyjątkowym:
Doskonała struktura: Sól tworzy idealny, krystaliczny sześcian. W świecie pełnym chaosu wnosi idealny porządek i stabilność.
Żywa energia i przewodnictwo: Czysta woda nie przewodzi prądu. To jony soli sprawiają, że płyny w naszym ciele stają się żywym przewodnikiem. Bez soli nie byłoby impulsów w Twoim mózgu, ruchu mięśni ani bicia serca.
Ochrona przed rozkładem: Sól wyciąga to, co zepsute, i nie pozwala na rozwój gnicia. Działa jak tarcza – biologicznie chroni żywność i ciało, a symbolicznie od wieków oznaczała czystość, trwałość i odganianie złych energii.
Niszczalność vs. Niezniszczalność: Sól nie psuje się, nie gnicie i zapobiega rozkładowi innych substancji. Z tego powodu w większości kultur stała się symbolem nieśmiertelności, czystości, trwałości i absolutu. Coś, co jest czyste i niezniszczalne, naturalnie stawało się w wierzeniach antydotem na „zło” (rozkład, chorobę, śmierć).
Gdy Borys Bołotow mówił o słonej limfie i ssaniu soli po posiłku, przypominał nam o tej samej prawdzie: sól to fundament naszej wewnętrznej harmonii i bariera ochronna.
Informacja strukturalna kryształu: W ujęciu naturoterapeutycznym uważa się, że geometria kryształu soli nosi w sobie wzorzec pierwotnego oceanu, a jej obecność w płynach wspiera harmonię komórkową (choć jest to koncepcja z obszaru medycyny niekonwencjonalnej, a nie akademickiej biofizyki).
Być „solą ziemi” to nadawać życiu smak, chronić to, co wartościowe, i wnosić uporządkowaną, dobrą energię wszędzie tam, gdzie pojawia się chaos. 
