✨ Uziemienie – droga powrotu do siebie .

 

Uziemienie to święty most między Niebem a Ziemią.

To żywa nić, która utrzymuje nas w ciele, w chwili obecnej, w rzeczywistości.

Kiedy tracimy nasze uziemienie, to tak, jakbyśmy rozpłynęli się w myślach, marzeniach i iluzjach…

Nasza głowa jest pełna pomysłów, ale nasze stopy nie czują gruntu pod nogami.

Mamy niezliczone plany, ale niewiele realnych rezultatów.

Energia wiruje w górnych centrach, a nasze korzenie pozostają suche.

W takich chwilach jesteśmy jak odwrócona piramida – niestabilni, niezdecydowani, rozproszeni.

A Ziemia cierpliwie na nas czeka.

Gotowa, by nas przyjąć. By nas nakarmić. By nas wzmocnić.

Oto kilka delikatnych sposobów na powrót do ciała i przywrócenie połączenia z wewnętrznym wsparciem:

1. Rusz swoim ciałem

Każdy ruch budzi materię. Spacer, sprzątanie, taniec, ćwiczenia – kiedy ciało jest aktywne, umysł się uspokaja. Energia spływa i zaczyna naturalnie płynąć.

2. Opukaj i obudź swoje komórki

Delikatnie opukując dłonie po całym ciele, „włączasz” swoją fizyczną powłokę. Pobudzasz zastałą energię i przywracasz sobie swoją obecność.

3. Sól – starożytny dar oczyszczania

Kąpiel solna lub nacieranie solą fizjologiczną gromadzi rozszerzone pole energetyczne i przywraca Ci równowagę. Szczególnie ważne po medytacjach i pracy z energią.

4. Pokarm z ziemi łączy Cię z ziemią

Korzenie przynoszą stabilność. Ziemniaki, marchew, buraki, rzepa – rosną w ciemnym, żyznym łonie Ziemi i przynoszą jej stabilność.

5. Czerwień i pomarańcz – kolory fundamentu

Te kolory odżywiają pierwsze centra energetyczne. Budzą siłę, bezpieczeństwo i poczucie „Jestem tutaj. Istnieję”.

6. Czysta woda – przewodnik życia

Woda oczyszcza, równoważy i harmonizuje wewnętrzny przepływ. Pij ją świadomie. Podziękuj jej. Pozwól jej nieść energię przez każdą komórkę twojego ciała.

7. Dotknij ziemi

Ogrodnictwo, glina, chodzenie boso po trawie, piasku lub nad wodą. Ziemia natychmiast wchłania nadmiar i przywraca ci równowagę.

8. Komunikuj się z naturą

Drzewa wiedzą, jak być uziemionymi. Morze wie, jak zachować równowagę. Las wie, jak się wyciszyć. Wejdź w ich przestrzeń i pozwól, aby ich rytm zsynchronizował się z twoim.

9. Wizualizuj korzenie

Stój pewnie. Wyobraź sobie, jak potężne korzenie wyrastają z twoich stóp, wnikając głęboko w ziemię.

Jesteś drzewem. Twoja korona dotyka nieba, a twoje korzenie obejmują serce Ziemi.

10. Połączenie energetyczne z rdzeniem Ziemi

Od podstawy kręgosłupa wizualizuj sznur światła schodzący prosto do rdzenia Ziemi.

Z każdym wydechem spuszczaj napięcie w dół.

Z każdym wdechem akceptuj stabilność i wsparcie.

11. Obróć się i rozluźnij

Obróć się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, aby uwolnić nagromadzone napięcie.

Następnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara – aby odnowić, zharmonizować i naładować swoje pole energetyczne.

Ziemia żyje.

Nosi cię. Wspiera cię. Kocha cię.

Nie zapomnij jej podziękować.

Nie zapomnij wysłać jej miłości.

I pamiętaj –

nie jesteśmy tu po to, by latać bez korzeni.

Aby być mostem między Niebem a Ziemią.

Z miłością do Twojego wewnętrznego centrum
 

Izabelka Gajada

 

Klasyczna ,domowa galaretka malinowa na zimę – taka jak robiły nasze babcie.

Galaretka z malin na zimę

Składniki:

• 1 kg malin

• 700–800 g cukru

• sok z 1/2 cytryny

Przygotowanie:

Maliny wsyp do garnka i podgrzewaj na małym ogniu, aż puszczą sok (ok. 10 minut).

Przetrzyj przez sito, aby oddzielić pestki.

Do czystego soku dodaj cukier i sok z cytryny.

Gotuj 15–25 minut, aż masa zacznie lekko gęstnieć.

Zrób test: kropla na zimnym talerzyku powinna szybko tężeć.

Gorącą galaretkę przelej do wyparzonych słoików i zakręć.

Odwróć do góry dnem na 10 minut.

Gotowe

Wskazówki babcine:

• Nie gotuj za długo – straci kolor i aromat.

• Jeśli chcesz bardziej zwartą galaretkę, możesz dodać naturalną pektynę (np. z jabłek).

• Przechowuj w chłodnym, ciemnym miejscu.

Do czego używać?

• do herbaty przy przeziębieniu

• do naleśników i deserów

• jako naturalny „syrop” do wody

Amber Marina

 

🌿 Dlaczego kasztany są tak skuteczne?

 

Zawierają escynę, eskulinę, flawonoidy i garbniki – naturalne substancje, które:

uszczelniają i wzmacniają naczynia,

zmniejszają obrzęki i stany zapalne,

poprawiają krążenie i elastyczność skóry.

Dzięki nim ta maść to idealne wsparcie przy żylakach, pajączkach, ciężkich nogach i drobnych podrażnieniach.

Składniki:

10 świeżych kasztanów (lub ok. 5–6 łyżek kasztanów suszonych, zmielonych)

150 gramów tłuszczu bazowego — np. olej kokosowy, smalec gęsi, masło shea lub olej ze słodkich migdałów

1 łyżka wosku pszczelego (opcjonalnie)

kilka kropel olejku eterycznego z lawendy lub cyprysu (opcjonalnie – wzmacniają działanie naczyniowe i poprawiają zapach)

Jak obrać kasztany?

można pokroić nożem albo zawinąć w ściereczkę i delikatnie rozbić młotkiem – łupina pęknie i łatwo ją zdejmiesz.

Przygotowanie:

Rozdrobnij kasztany — najpierw przekrój na 4 części, potem ściągnij skórkę i pokrój drobno.

Włóż do słoika lub miseczki żaroodpornej i zalej wybranym tłuszczem bazowym.

Ja użyłam smalcu gęsiego, wieprzowego i oleju kokosowego.

Wstaw naczynie do kąpieli wodnej (na bardzo małym ogniu) i podgrzewaj 1–2 godziny, nie dopuszczając do wrzenia.

Odstaw do naciągnięcia na 24 godziny (najlepiej w ciepłym miejscu).

Ziołowy Zakątek Pauli

Domowy amol to aromatyczna nalewka ziołowa o działaniu rozgrzewającym i odświeżającym. 😮

Składniki
500 ml alk. 40–70%
1 łyżeczka suszonej mięty pieprzowej
1 łyżeczka suszonego tymianku
1 łyżeczka suszonego rozmarynu
1 łyżeczka suszonego majeranku
5 goździków
mały kawałek kory cynamonu
skórka z 1 cytryny (bez białej części)

Przygotowanie
Zioła i przyprawy włóż do czystej szklanej butelki lub słoja.
Zalej alk. tak, aby wszystko było całkowicie przykryte.
Szczelnie zamknij i odstaw w ciemne miejsce na 10–14 dni.
Codziennie lekko wstrząśnij naczyniem.
Po maceracji przecedź przez gazę lub filtr do kawy i przelej do czystej butelki.

Przechowywanie
Trzymaj w ciemnym, chłodnym miejscu. Najlepszy po kilku dniach „przegryzienia”.

Zastosowanie
do nacierania przy przeziębieniu
do inhalacji parowych
na bóle mięśni
odświeżająco po rozcieńczeniu w wodzie (zewnętrznie lub do płukania)
 

Pszczoły nie są tylko producentami miodu.

 

Pszczoły nie są tylko producentami miodu – to żywe generatory pola, które utrzymują życie na planecie poprzez wibrację. Ich bzyczenie to nie jest przypadkowy dźwięk tarcia skrzydeł, to celowa praca z częstotliwością.

Pszczoły operują głównie w zakresie od 200 Hz do 250 Hz, ale kluczowy dla programowania wody i ciała jest ich rezonans spoczynkowy oraz moment "wygrzewania" ula.

Oto co ukryte pod dźwiękiem pszczoły:

● Częstotliwość 250 Hz – Regeneracja i Wzrost

To wibracja, która stymuluje rośliny do wzrostu i otwierania aparatów szparkowych. Kiedy programujesz wodę tym dźwiękiem, kodujesz w niej czystą energię życia i płodności (w każdym tego słowa znaczeniu). To sygnał dla komórek: "rośnij, rozwijaj się, buduj".

● Leczenie "Brumieniem" (Humming)

Pszczoły w ulu tworzą wspólny, niski pomruk, który utrzymuje stałą temperaturę i strukturę energetyczną gniazda. Ta wibracja ma zdolność indukowania w ludzkim ciele stanu głębokiego spokoju i leczenia stanów zapalnych. Woda poddana tej częstotliwości staje się niesamowicie gęsta informacyjnie.

● Złoty Podział i Geometria

Pszczoły budują plastry miodu w oparciu o sześciokąt – najdoskonalszą formę strukturalną wody. Ich dźwięk jest akustycznym zapisem tej geometrii. Pijąc wodę "pszczelą", wprowadzasz do organizmu matrycę idealnego porządku i wspólnoty (harmonii z całością istnienia).

● Wpływ na kości i tkankę łączną

Dźwięki z zakresu 200-250 Hz rezonują z ludzkim układem kostnym. Bioakustyka wskazuje, że te częstotliwości przyspieszają zrastanie się kości i regenerację ścięgien. To naturalny mechanizm naprawczy, który pszczoły stosują wobec siebie i swojej przestrzeni.

Jak to wykorzystać?

Możesz znaleźć nagrania czystego dźwięku z wnętrza ula (tzw. bee hum).

Programowanie wody takim nagraniem to wlewanie w siebie "płynnego złota" informacyjnego.

To woda, która uziemia, a jednocześnie daje potężny impuls do działania naprawczego.
 

Eureka by Biała Sowa Tarot

Dokladny ,tradycyjny przepis na syrop z młodych pędów sosny, który od pokoleń wspierał zdrowie dróg oddechowych i odporność.

 

Syrop z igieł (pędów) sosny – przepis krok po kroku

Składniki:

• młode, jasnozielone pędy sosny – najlepiej zebrane w maju (dł. 5–10 cm)

• cukier trzcinowy lub biały (ew. miód, ale tylko po zakończeniu fermentacji)

• duży szklany słój (wyparzony)

• czysta ściereczka lub gazę i gumkę

Jak przygotować:

1. Zbieranie pędów:

• Zbieraj tylko młode, jasnozielone pędy sosny, najlepiej z lasu z dala od dróg.

• Unikaj obrywania wszystkich pędów z jednego drzewa – zostaw część dla drzewa

2. Układanie warstw:

• Do wyparzonego słoja wsypuj warstwami:

1 warstwa pędów → 1 warstwa cukru → i tak do końca.

• Mocno dociśnij każdą warstwę.

3. Zamknięcie:

• Przykryj gazą lub lnianą ściereczką, zabezpiecz gumką (nie zakręcaj słoika – syrop musi oddychać).

• Odstaw w ciepłe, jasne miejsce (nie na pełne słońce).

4. Czekanie:

• Codziennie potrząsaj słoikiem lub delikatnie mieszaj drewnianą łyżką.

• Po 2–3 tygodniach pędy powinny puścić sok i całkowicie się zanurzyć.

5. Zlanie syropu:

• Gdy syrop jest gęsty, złocisty i pachnący lasem – przecedź go przez gazę do czystych butelek lub słoików.

• Możesz dodać miodu na końcu (jeśli nie był używany wcześniej) – poprawi smak i działanie.

Przechowywanie:

• Syrop przechowuj w lodówce lub w chłodnym, ciemnym miejscu.

• Trwałość: do 12 miesięcy, a nawet dłużej (jeśli dobrze przechowywany i bez dostępu powietrza).

Dawkowanie:

• Dorośli: 1 łyżeczka 2–3 razy dziennie

• Dzieci (od 3 r.ż.): ½ łyżeczki dziennie

• W profilaktyce lub podczas infekcji

Wskazówki i alternatywy:

– Możesz zamiast cukru użyć miodu, ale wtedy syrop nie fermentuje – przechowuj go w lodówce.

– Nie podgrzewaj! Gotowanie zabija witaminę C i fitoncydy.

– Jeśli chcesz bardziej intensywny syrop, pędy możesz lekko rozgnieść przed włożeniem do słoja.

Wibracyjnie:

Syrop z sosny czyści ciało z toksyn, a przestrzeń z ciężkiej energii. W dawnych domach dawano go osobom “przygaszonym”, bez sił, z ciężkim oddechem.

Amber Marina