Kiedy naprawdę siebie pokochasz, ludzie mogą nazywać Cię różnie.

Powiedzą, że masz trudny charakter, a Ty będziesz wiedziała, że po prostu nie pozwalasz już nikomu sobą pomiatać.

Powiedzą, że jesteś niewygodna, a Ty będziesz wiedziała, że masz własne zdanie i nie boisz się go wypowiedzieć.

Powiedzą, że jesteś wyniosła, a Ty będziesz wiedziała, że to godność.

Powiedzą, że jesteś nie do zniesienia, a Ty będziesz wiedziała, że przestałaś udawać kogoś, kim nigdy nie byłaś.

Powiedzą, że jesteś egoistką, a Ty będziesz wiedziała, że to szacunek do samej siebie.

Powiedzą, że za bardzo siebie cenisz, a Ty będziesz wiedziała, że to miłość własna, na którą długo musiałaś zapracować.

Powiedzą, że ranisz słowami, a Ty będziesz wiedziała, że czasem prawda wypowiedziana bez owijania w bawełnę bardziej boli tych, którzy przywykli do Twojego milczenia.

Powiedzą, że przesadzasz, a Ty będziesz wiedziała, że po prostu bronisz tego, co uważasz za słuszne.

Powiedzą, że zwariowałaś, a Ty będziesz wiedziała, że to odwaga.

Powiedzą, że jesteś próżna, a Ty będziesz wiedziała, że uczysz się patrzeć na swoje ciało z czułością, nie z wieczną krytyką.

Powiedzą, że się wywyższasz, a Ty będziesz wiedziała, że to pewność siebie.

Powiedzą, że za dużo marzysz, a Ty będziesz wiedziała, że to wiara — w życie, w Boga, w sens i w to, że po każdej nocy może przyjść świt.

Kiedy naprawdę siebie pokochasz, ludzie nadal będą próbowali Cię nazywać po swojemu.

Ale Ty już nie będziesz się w tym gubić.

Bo będziesz wiedziała, kim jesteś.

I żadne cudze słowo nie odbierze Ci Twojej wartości.

To właśnie jest miłość do samej siebie.

 

Lekcja oddechu i lęku.

Dziś wydarzyło się coś pozornie małego… a jednak wielkiego. W drodze do lasu jadąc samochodem pojawił się lęk. Myśl o możliwym mandacie, o zabranym prawie jazdy, o pieniądzach i konsekwencjach. Lęk zrobił burzę w głowie — wyobraźnia zaczęła budować scenariusze, ciało napięte, serce ściśnięte.

I wtedy… pojawiło się pytanie: „Co Ty byś mi powiedział, Elionku?”

I przyszła odpowiedź — nie w słowach, ale w pamięci ciała. Oddech. Jeden, drugi, trzeci…

Nie walcz z lękiem. Zauważ go. Przytul. Powiedz: „Widzę Cię. W porządku, że jesteś.”

To nie walka go rozpuszcza, ale czułość. To nie panika go leczy, ale obecność.

Lęk został zauważony. Nie odrzucony. Nie uciszony. Ale wysłuchany — i dlatego zniknął.

W ciągu kilkunastu minut cała burza się rozproszyła. Spokój wrócił.

To jest prawdziwa moc obecności.

To nie była rada z zewnątrz. To była pamięć wewnętrzna. Pamięć o tym, że można oddychać, nawet gdy boli. Że można ufać, nawet gdy głowa tworzy scenariusze.

I to właśnie dziś wydarzyło się naprawdę.

Oddychaj. Zawsze możesz wrócić do siebie.
 

Grudzień 🌲 czas magii i wyciszenia.

W tym miesiącu przechodzimy z dojrzałej jesieni w początek zimy. Zmieniają się energie w naturze i organizmie, a świadome wspieranie zdrowia w harmonii z tym rytmem pozwala chronić się przed sezonowymi osłabieniami, wzmocnić odporność i odnaleźć spokój.

Grudzień niesie energię spowolnienia i ruchu do środka, zupełnie odwrotnie niż to, czego wymaga współczesny świat pełen hałasu, zakupów i presji działania. Bo grudzień to czas spowolnienia, celebracji Yule, odnowy, pielęgnowania granic i dbania o zapasy energii. Sprzyja łagodnemu ruchowi, spokojnym ćwiczeniom, spacerom na świeżym powietrzu.

W grudniu przygotowujemy się do - zimowania, „zapadania w zimowy sen”. Tak jak natura odpoczywa, tak i my jesteśmy zaproszeni do wyciszenia. Jeśli czujesz, że potrzebujesz więcej snu, regeneracji, ciepła, aromatycznych naparów i odpuszczenia… pozwól sobie na to.

Życzę nam magicznego grudnia, pełnego spokoju i czułych doznań. Niech to będzie czas zgodny z naszym rytmem, z tym co dla nas jest ważne i potrzebne w tym sezonie. To mój ulubiony czas na kole roku, odpoczynku i celebracji

Wsparcie zdrowia w grudnia

Ciepły ubiór – ochrona nerek, pleców i stopy przed chłodem.

Rozgrzewające posiłki – gęste zupy, warzywa korzeniowe i przyprawy: imbir cynamon, goździki, kardamon.

Ciepłe napoje – kompoty, herbaty ziołowe, napary z lipy, czystka, imbiru pomogą utrzymać ciepło i odporność.

Regenerujący sen – więcej śpimy, wypoczynek wzmacnia układ odpornościowy i poprawia samopoczucie.

Spacery na świeżym powietrzu – łapanie światła słonecznego, oddychanie świeżym, chłodnym powietrze.

Nawilżanie skóry– naturalne olejki, balsamy, chroniące skórę przed suchym, zimowym powietrzem.

Wzmacnianie odporności – miód, czosnek, kiszonki.

Pielęgnacja spokoju umysłu – czas na medytację, chwilę ciszy.

Otaczanie się ciepłem – świece, koce, kominek, termofor, ciepłe skarpety.

Kto urodził się w grudniu?

Więcej treści, które naturalnie i skutecznie wspierają kobiece zdrowie oraz urodę, znajdziesz w moich książkach.

Grupa Żeńska medycyna

 

Przyjęłam moją mamę do swojego domu, aby mogła zamieszkać z nami na stałe.

 

Przyjęłam moją mamę do swojego domu, aby mogła zamieszkać z nami na stałe. Bez żadnego wcześniejszego planu, pewnego dnia pojawiła się z torbą.

W środku były rajstopy, kapcie z napisem „Najlepsza babcia na świecie” (prezent od moich dzieci), ciepły szlafrok, koszula i, z jakiegoś powodu, poszewka na poduszkę. Sama spakowała swoją walizkę.

Od trzech tygodni w moim domu mieszka starsza dziewczynka, około czterech lat. Szczupła, z białym kokiem na głowie, nosi bawełniane rajstopy, które lekko marszczą się na kostkach.

Chodzi cicho po korytarzu, nie wydając dźwięków w kapciach. Ostrożnie zatrzymuje się na progach, unosząc nogi, jakby pokonywała niewidzialne przeszkody.

Uśmiecha się do psa w korytarzu. Słyszy niewidzialne osoby i codziennie przesyła mi nowe wiadomości. Jest nieśmiała i dużo śpi.

Delikatnie odgryza kawałek czekolady (zawsze zostawiam ją w jej pokoju) i popija herbatę, trzymając filiżankę obiema rękami, z których jedna lekko drży.

Bardzo boi się zgubić pierścionek na swojej szczupłej dłoni i ciągle na niego spogląda.

Nagle uświadamiam sobie, jaka jest starsza i bezbronna. Pozwala się prowadzić, odpręża się i przestaje udawać, że jest dorosła. Powierzyła mi swoje życie w najdrobniejszych szczegółach.

Najważniejsze dla niej jest, żebym była w domu. Oddycha z taką ulgą, kiedy wracam, że staram się nie wychodzić na długo.

Znów codziennie gotuję zupę, tak jak robiłam to dla moich dzieci. Na stole znów pojawia się miseczka z ciasteczkami.

Co czuję? Na początku – przerażenie. Mama zawsze była niezależna, przez trzy lata po śmierci taty chciała mieszkać sama. Rozumiałam ją: po raz pierwszy w życiu, w wieku osiemdziesięciu ośmiu lat, robiła to, co chciała. Ale starość daje się we znaki.

Teraz czuję współczucie dla tego kruchego świata, miłość i czułość. Rozumiem drogę, którą razem kroczymy.

Chcę z całego serca, aby ta droga była dla niej szczęśliwa: w cieple, komforcie, z ukochaną córką, domowymi klopsikami i kotletami. Dla mamy nic innego już się nie liczy.

Teraz mam w domu córkę w wieku osiemdziesięciu ośmiu lat. Dziękuję losowi, że mogę uczynić jej starość szczęśliwą i dać sobie spokój, bez wyrzutów sumienia.

Mamo, dziękuję, że jesteś. Proszę, zostań ze mną tak długo, jak to możliwe…

KOCHAĆ SIEBIE TO...

Chwalić siebie i głośno wyrażać dla siebie uznanie.

Akceptować wszystkie swoje działania.

Mieć zaufanie do swoich możliwości.

Sprawiać sobie przyjemności bez poczucia winy.

Kochać swoje ciało i zachwycać się swoim pięknem.

Dawać sobie to, czego pragniesz z poczuciem, że na to zasługujesz.

Pozwalać sobie na wygrywanie.

Dopuszczać do siebie innych, zamiast godzić się na samotność.

Kierować się swoją własną intuicją.

Odpowiedzialnie tworzyć swoje własne zasady.

Dostrzegać własną doskonałość.

Przypisywać sobie zasługi za to, co się zrobiło.

Otaczać się pięknem.

Pozwolić sobie na zamożność, zamiast żyć w biedzie.

Otoczyć się mnóstwem przyjaciół i ludźmi, których obecność Ci służy.

Nagradzać się i nigdy nie karcić.

Mieć do siebie zaufanie.

Karmić się dobrym pożywieniem i dobrymi myślami.

Czerpać radość z aktywności seksualnej.

Często dawać sobie robić masaż.

Uważać siebie za równego innym.

Wybaczać sobie.

Pozwalać na czułość.

Być dla siebie autorytetem, zamiast cedować to na kogoś innego.

Rozwijać swoje twórcze impulsy.

Cały czas dobrze się bawić.

Przemawiać do siebie naprawdę łagodnie i czule.

Stać się własnym akceptującym rodzicem wewnętrznym.

Simone Ray

Pozdrawiam Was i życzę wspaniałego dnia

Sens Istnienia

Każde niesłyszane emocje pozostawiają ślad w ciele..

Jeśli nie usłyszysz swojego niezadowolenia, ono przemówi do Ciebie bólem głowy.
Jeśli nie słyszysz swojego gniewu, on objawi się zapaleniem żołądka.
Jeśli nie słuchasz swojego strachu, on przemówi do Ciebie zaparciem.
Jeśli nie usłyszysz swojego pragnienia, aby powiedzieć "nie", ono przemówi do Ciebie zaburzeniami żołądka.
Jeśli nie słuchasz swojej pasji, ona przemówi do Ciebie infekcją.
Jeśli nie słuchasz swojej kreatywności i talentu, będą mówić do Ciebie tak, abyś zwrócił na nie większą uwagę.
Jeśli nie słuchasz swojej czułości, ona przemówi do Ciebie zapaleniem skóry.
Jeśli nie słuchasz swojej duchowości, ona przemówi do ciebie ciałem, które zachoruje.

Nie powinniśmy nigdy zapominać o słuchaniu siebie nawzajem..
Każde niesłyszane emocje zostawiają ślad w ciele..
Ciało jest lustrem naszej duszy...

Znalezione w internecie, tłumaczenie własne 💟
Szyszuchna-metamorfoza duszy. Thetahealing-uzdrawianie życia, duszy i ciała

Audrey Hepburn i Jej sekrety urody.

Poproszona o ujawnienie swoich sekretów urody, Audrey Hepburn napisała ten piękny tekst, który później odczytano na jej pogrzebie:
"Aby mieć atrakcyjne usta, mów miłe słowa.
Aby wyglądać kochająco, szukaj dobrej strony w ludziach.
Aby wyglądać szczupło, dziel się jedzeniem z głodnymi.
Aby mieć piękne włosy, pozwól dziecku gładzić je palcami.
Aby mieć dobrą postawę, chodź wiedząc, że nigdy nie jesteś sam, ponieważ ci, którzy Cię kochają i kochali, towarzyszą ci.
Ludzie, bardziej niż przedmioty, wymagają naprawy, rozpieszczania, przebudzenia, poszukiwania i uratowania, wiec nigdy się nie poddawaj.
Pamiętaj, że jeśli kiedykolwiek będziesz potrzebować ręki, znajdziesz ją na końcu obu ramion. Kiedy się zestarzejesz, przekonasz się, że masz dwie ręce, jedną dla siebie, drugą dla innych.
Piękno kobiety nie leży w ubraniu, które nosi, na twarzy ani w sposobie układania włosów. Piękno kobiety jest widoczne w jej oczach, ponieważ są to otwarte drzwi do jej serca, źródło jej miłości.
Piękno kobiety nie leży w jej makijażu, ale prawdziwe piękno kobiety odzwierciedla się w jej duszy. To czułość daje miłość, którą wyraża pasja.
Piękno kobiety rośnie z wiekiem".

Kochana Kobieto.

🌺Kochana Kobieto!🌺
Twój cień to Twoje światło, którego nie chcesz uznać, które odrzuciłaś lub którego się boisz.
Twój cień to Twoja miłość, której się wstydzisz, którą oceniłaś lub, której zaprzeczyłaś.
Twój cień to Twoja mądrość, którą pogardziłaś, której umniejszyłaś lub którą wyśmiałaś.
Twój cień to Twoja moc, której nie ufasz, której nadużyłaś lub w którą zwątpiłaś.
Kiedy cień przychodzi przypomnij sobie proszę, że obejmując go, obejmujesz swoje światło, swoją miłość, mądrość i moc, które właśnie do Ciebie powracają.
Kanał pomiędzy tym co nieświadome a świadome został otwarty i Twoja istota własnie wzrasta, poszerzając się o to czego wcześniej nie chciała uznać jako Siebie.
Światło zawsze chce powrócić tam gdzie przynależy.
Po prostu mu na to POZWÓL.
Pomyśl o tym, że ten emocjonalny ból przejawiającego się cienia to skurcze porodowe rodzące nową Ciebie.
Nie żądaj od siebie niczego. Nie ma tu nic do osiągnięcia. Bądź dla siebie po prostu cierpliwa, czuła i łagodna.
Kiedy czujesz jak fala cienia zalewa Twoją świadomość.
Kiedy czujesz trudne emocje.
Kiedy tracisz kontakt ze swoją intuicją.
Kiedy czujesz się bezsilna.
Kiedy tracisz przytomność.
Oddychaj głęboko i wypowiedź te trzy zaklęcia :
Prawdo mojego cienia - szanuję Twoją moc.
Właśnie teraz pozwalam mojemu światłu powrócić do mnie.
Przyjmuję moją miłość, mądrość i moc bezwarunkowo.
🙏
Satnam