Jest taka stara indyjska opowieść o Brahmie, który był bardzo
samotny. Nie istniało nic prócz Brahmy i dlatego bardzo się nudził.
Postanowił zagrać w jakąś grę, ale nie było nikogo, z kim mógłby zagrać.
Stworzył więc piękną boginię, Maję, tylko po to, by mieć z kim się
bawić. Ledwie powstała, Brahma powiedział jej, dlaczego powołał ją do
życia. I bogini rzekła: „Dobrze, zabawmy się w najpiękniejszą grę, ale
musisz robić, co ci powiem”. Brahma zgodził się i wypełniając polecenia
Mai, stworzył cały wszechświat, słońce i gwiazdy, księżyc i planety.
Potem stworzył życie na ziemi: zwierzęta, oceany, powietrze, wszystko.
Wtedy Maja powiedziała: „Jakże piękny jest ten świat iluzji, który
stworzyłeś. Teraz chciałabym, abyś stworzył takie zwierzę, które byłoby
dostatecznie mądre, by podziwiać twoje dzieło”. Wtedy Brahma stworzył
ludzi, a kiedy skończył, spytał Maję, kiedy zaczną się bawić.
„Zaraz zaczniemy” – odparła i porąbała Brahmę na tysiące maluteńkich
kawałeczków. Włożyła po jednej cząstce w każdego człowieka i
powiedziała: „Teraz zaczyna się gra! W chowanego. Mam zamiar sprawić,
byś zapomniał, kim jesteś, a ty będziesz próbował odnaleźć siebie”. Maja
stworzyła Sen, ale nawet dzisiaj Brahma próbuje pamiętać, kim jest.
Brahma jest w każdym z nas, a Maja nie pozwala nam przypomnieć sobie,
kim jesteśmy.
Kiedy obudzisz się ze Snu, znów staniesz się Brahma i odzyskasz swoją
boskość. Potem, jeśli Brahma w tobie powie: „Wspaniale, obudziłem się,
lecz gdzie jest reszta mojego ciała?”, zrozumiesz sztuczkę Mai i
podzielisz się prawdą z innymi, którzy też pragną się obudzić. Dwoje
trzeźwych na przyjęciu bawi się o wiele lepiej. Troje – jeszcze lepiej.
Zacznij od siebie. Za twoim przykładem inni też zaczną się zmieniać, aż
cały sen, całe przyjęcie wytrzeźwieje.
*
Nauki indyjskie, tolteckie, chrześcijańskie czy starożytnych Greków –
narodów całego świata – wypływają z tego samego źródła prawdy. Mówią
one o przywróceniu boskości i odnalezieniu Boga w sobie.
Wszystkie zachęcają do otwarcia serca i zdobycia mądrości.
Każdy może to zrobić po swojemu. Nie chodzi o podążanie za tą czy inną
ideą. Chodzi o odnalezienie i wyrażenie siebie w swój własny
niepowtarzalny sposób.
To dlatego twoje życie jest sztuką.
Żyjesz dzięki boskiej sile, czyli sile Życia.
Ty sam jesteś siłą, która zwie się Życiem, ale ponieważ masz zdolność
myślenia na poziomie racjonalnego rozumu, zapominasz, kim jesteś
naprawdę.
Poza tym o wiele łatwiej żyć, wmawiając sobie:
„Oto Bóg. On za wszystko odpowiada. Bóg uratuje mnie i zbawi”.
Nie.
Bóg właśnie przyszedł ci powiedzieć – powiedzieć Bogu, który jest w
tobie – żebyś był świadomy, żebyś podejmował decyzje, żebyś miał odwagę
przedrzeć się przez wszystkie lęki, żebyś je odmienił i przestał się bać
miłości.
Lęk przed miłością jest jednym z największych, najstraszniejszych ludzkich lęków.
Pewnie jesteś ciekaw, dlaczego, skoro jesteśmy Życiem /albo Bogiem/, nic o tym nie wiemy.
Dlatego, że zostaliśmy tak wychowani, abyśmy tego nie wiedzieli.
Zaprogramowano nam: „Jesteś człowiekiem i masz określone ograniczenia”.
A potem już sami ze strachu ograniczamy swoje możliwości.
Jesteś tym, czym wierzysz, że jesteś.
Ludzie mają potężną moc. Kiedy wierzysz, że jesteś tym czy tamtym, to właśnie tym jesteś.
Potrafisz to, bo jesteś Życiem, Bogiem, Determinacją.
Masz siłę, by w każdej chwili stać się tym wszystkim. Ale to nie twój
rozważny umysł jest tym, co włada tą siłą. Jest nim to, w co wierzysz.
Wszystko bowiem obraca się wokół wiary.
W cokolwiek wierzymy, rządzi ono naszym istnieniem, naszym życiem.
System wierzeń i przekonań, który sobie tworzymy, jest jak
maleńkie pudełko, które sami sobie zbudowaliśmy; nie możemy uciec,
ponieważ wierzymy, że nie możemy.
Tak wygląda nasza sytuacja. Ludzie sami tworzą swoje ograniczenia.
Wiemy, co jest dla człowieka możliwe, a co nie. A potem tylko dlatego,
że w to wierzymy, staje się to dla nas prawdą.
Nadchodzi czas, kiedy staniesz się swoim własnym guru. Nie potrzebujesz innych ludzi, aby ci mówili, jaka jest Wola Boża.
Teraz możesz stanąć twarzą w twarz z Bogiem bez żadnych pośredników.
Szukałeś Boga i znalazłeś Go w sobie.
Bóg nie jest już gdzieś w niebie.
Jeśli wiesz, że siła stanowiąca Życie jest w tobie, zaakceptujesz swoją własną boskość.
Mimo to pozostaniesz skromny, ponieważ taką samą boskość dostrzeżesz we wszystkich.
Zobaczysz, jak łatwo zrozumieć Boga, ponieważ wszystko jest Jego
przejawem. Ciało umrze, umysł się rozsypie, ale ty nie. Ty jesteś
nieśmiertelny. Istniejesz od milionów lat w najprzeróżniejszych
postaciach, bo ty jesteś Życiem.
A Życie nie umiera.
Jesteś w drzewach, motylach, rybach, powietrzu, księżycu, słońcu.
Gdziekolwiek pójdziesz, już tam jesteś, czekający na siebie samego.
Twoje ciało jest świątynią, żywą świątynią, w której mieszka Bóg.
Twój umysł jest żywą świątynią, gdzie mieszka Bóg.
Bóg mieszka w tobie jako Życie.
Dowodem na istnienie Boga w tobie jest to, że żyjesz.
Twoje życie jest dowodem.
Oczywiście w twoim umyśle pełno różnego śmiecia i emocjonalnej trucizny, ale i Bóg tam jest.
Nie muszę niczego robić, aby sięgnąć Boga, oświecenia, aby się obudzić.
Nie ma nikogo, kto zaprowadzi mnie czy ciebie do Boga. Ktokolwiek mówi, że to potrafi, jest kłamcą, bo ty już tam jesteś.
Istnieje tylko jedna żyjąca istota i czy chcesz tego, czy nie, zgadzasz
się z tym czy nie, bez najmniejszego wysiłku jesteś już z Bogiem.
Jedno, co zostaje, to cieszyć się życiem, leczyć swoje emocje, tak abyś
tworzył życie, w którym otwarcie będziesz się dzielił radością tkwiącą w
tobie.
Cały świat może cię kochać, ale ta miłość nie uczyni cię szczęśliwym.
Szczęście da ci miłość wychodząca z twego wnętrza.
– To duża różnica.
Twoja miłość jest twoją połową zadania. Drugą połową może być drzewo,
pies, obłok. Ty jesteś jedną połową, a drugą jest to, co widzisz.
Ty jesteś jedną połową jako śniący, a sen jest drugą połową.
Wróć do miłości do samego siebie. Możesz być tak silny i
wszechwładny, że dzięki miłości do własnej osoby przemienisz swój
osobisty sen z lęku w miłość i z cierpienia w szczęście. Potem niczym
słońce przez cały czas będziesz dawać światło, ciepło i miłość,
nie stawiając żadnych warunków.
Kiedy kochasz bezwarunkowo, jesteś człowiekiem, jesteś Bogiem, zjednoczonym z migocącym w tobie Duchem Życia.
Cześć pierwsza artykułu :
Przestać żyć we władzy demona
Ruiz Don Miguel “Ścieżka miłości”
