Drodzy Fani,
Wśród wielu pytań odnośnie poprzedniego artykułu są takie, które
muszę skomentować, ponieważ dotyczą przepisów zamieszczonych w moich
książkach.
Pytanie: „Panie Michale, w internecie można spotkać przepis, w którym
na wzmocnienie odporności radzi się pić sok z cytryny w połączeniu z
octem jabłkowym. Co Pan o tym sądzi? Serdecznie pozdrawiam, Monika”
Pani Monice i innym zainteresowanym odpowiadam, że nie słyszałem o
takiej kuracji. Ocet jabłkowy i sok z cytryny to dwie substancje o
różnych chemicznych właściwościach i każda z nich posiada własne
wartości, a połączone ze sobą – tracą je. Obawiam się, że podczas
trawienia pomiędzy nimi i żołądkiem może powstać „konflikt interesów”.
Proszę sobie wyobrazić, że zatankowaliśmy samochód zarówno benzyną jak i
olejem napędowym. Dla każdego silnika taka mieszanka jest
„niebezpieczna”, mogę domniemać, że żołądek również nie jest w stanie
„wytrzymać” połączenia octu z sokiem z cytryny, podobnie jak świeżego
mleka z kiszonymi ogórkami, wina z piwem itd., … ale to tylko moja
opinia. Przy okazji octu jabłkowego chcę poruszyć jeszcze jedną kwestię.
Mianowicie, niektórzy Fani narzekają, że smarowali octem jabłkowym
żylaki, bolące kolana, lub pili go, aby schudnąć i nie przyniosło to
oczekiwanego efektu. Na moje pytanie skąd pochodził ocet, odpowiedź
przeważnie brzmiała, że kupili w sklepie. Jak już kiedyś pisałem, chemia
jest nauką ścisłą, ale bardzo zawiłą. Trudno jest dostrzec to, czego
nie widzimy. Zawiłość tę przemysł spożywczy czasami „sprytnie”
wykorzystuje, a ocet jabłkowy nie jest wyjątkiem. Jak sama nazwa
wskazuje, ocet jabłkowy powinien być otrzymywany z jabłek. Proces ten
jest drogi i czasochłonny, ponieważ na początku, z jabłek należy
wytworzyć wino, a później przy pomocy fermentacji bakterii octowych
powstaje z niego ocet. Tak powinno być, ale czasami nie jest… Szybciej i
taniej jest wyprodukować z kukurydzy, ziemniaków itp. spirytus, a
następnie, „po kilku reakcjach chemicznych otrzymać ocet”. Z
właściwościami leczniczymi octu jabłkowego (własnej roboty), taki
produkt ma niewiele wspólnego, nadaje się jedynie do potraw i sałatek.
Natomiast na żylaki, bolące kolana itp. nie pomoże. Dlatego w książce
podałem przepis na własnoręczną „produkcję” octu z jabłek. A więc
wniosek moi drodzy jest prosty – do celów „leczniczych” radzę ocet
jabłkowy zrobiony domowym sposobem. Dopóki nie ma jabłek ocet „sklepowy”
możemy wykorzystać do produkcji octu z truskawek, który jest bardziej
łagodny w smaku, ma piękny kolor i na dodatek subtelną „truskawkową
nutkę” J
Może być wykorzystywany, jako środek sprzyjający redukcji tkanki
tłuszczowej, dlatego wystarczy pić 3-4 razy dziennie (godzinę po
posiłku) po 1 szklance wody z dodatkiem 2 łyżeczek octu truskawkowego.
Dzięki bogatemu składowi chemicznemu należy do środków, które
podtrzymują prawidłową równowagę kwasowo – zasadową w organizmie tym
samym znacznie wzmacniając odporność. Ocet truskawkowy, jako dodatek do
maseczek kosmetycznych na bazie owoców, m.in. truskawek, odmładza,
regeneruje, nawilża i odżywia cerę.
Można spotkać różne przepisy na przygotowanie octu truskawkowego,
przeważnie zachowuje się proporcje 1:1 (np.: 300 g truskawek, 300 g octu
jabłkowego) podaję przepis, z którego ja korzystam:
1. Truskawki umyć, wysuszyć, usunąć szypułki. Pokroić na połówki lub
ćwiartki i wypełnić słoik 1L do ¾ pojemności. Zalać truskawki szklanką
octu jabłkowego (200-250 ml). Zakryć pokrywką i odstawić na 4-6 godzin.
2. Przełożyć zawartość słoika do emaliowanego garnuszka, dodać 2
łyżki cukru, wymieszać a truskawki lekko rozgnieść. Garnuszek postawić
na piecu, doprowadzić do wrzenia i gotować (bez pokrywki) na małym ogniu
przez 10-12 minut (2-3 razy przemieszać w trakcie gotowania). Odstawić
na 2-3 godziny pod pokrywką a następnie przecedzić przez drobne sitko
lub gazę i przelać do butelki. Przechowywać w ciemnym miejscu, w
temperaturze pokojowej.
Zamykając ostatecznie temat octu jabłkowego, chciałbym przypomnieć o
jego leczniczej mocy. Wiem, że jeszcze nie ma tegorocznych jabłek, ale
niebawem będą. W internecie można znaleźć różne przepisy na jego
produkcję, na końcu artykułu podam ten, z którego korzystam.
Lecznicza moc octu jabłkowego
O jabłkach i ich korzystnym wpływie na zdrowie wiadomo od czasów starożytnych.
„Każdego dnia zjedz jabłko, a nie będziesz potrzebował lekarza” – to angielskie powiedzenie jest znane każdemu.
Chciałbym podać kilka skutecznych przepisów, za pomocą, których
możemy wykorzystać „leczniczą moc” jabłek, które przekazały octowi
jabłkowemu, ale podkreślam, że właściwości lecznicze posiada tylko ocet
zrobiony domowym sposobem.
Skład chemiczny:
W occie znajduje się około 60 związków organicznych, pektyny, enzymy,
16 aminokwasów, witaminy: A, B1, B2,B6, C, E, P oraz beta – karoten.
Kwasy organiczne: octowy, jabłkowy, cytrynowy itd., minerały: potas,
sód, wapń, krzem, magnez, żelazo, fosfor, miedź, siarka, jod.
Właściwości:
Niszczy chorobotwórcze bakterie w układzie pokarmowym, skuteczny przy
infekcjach układu moczowego, łagodzi i likwiduje objawy dny moczanowej i
RZS, reguluje poziom cholesterolu, wzmacnia naczynia krwionośne,
redukuje tkankę tłuszczową, co wspomaga odchudzanie, poprawia kondycję
fizyczną i układu immunologicznego. Jest bardzo skutecznym środkiem
utrzymania prawidłowej, kwasowo zasadowej równowagi organizmu.
Ocet jabłkowy stosowany jest zewnętrznie i wewnętrznie.
Stosowanie zewnętrzne:
*Półpasiec:
Należy smarować nierozcieńczonym octem bolące miejsca 4-5 razy
dziennie, jeśli chory budzi się z powodu bólu w nocy to wtedy również
można smarować (2-3 razy). Stosując tę terapię, dolegliwość zazwyczaj
ustępuje w ciągu tygodnia.
*nocna potliwość:
przed snem natrzeć skórę octem jabłkowym.
*oparzenia:
zwilżyć wacik octem jabłkowym i przyłożyć na poparzone miejsca. Spowoduje to złagodzenie bólu i zapobiegnie tworzeniu się blizn.
*żylaki:
Nasączyć wacik octem i posmarować żylaki. Po wyschnięciu, miękką
gąbką delikatnie „gładzić” żylak po jego długości, od dołu do góry przez
2-3 minuty. Kurację stosować rano i wieczorem przez długi okres czasu.
Oprócz tego należy pić ocet jabłkowy - 2 łyżeczki octu na szklankę wody,
2 x dziennie na 15 minut przed posiłkiem.
*stan podgorączkowy (szczególnie u dzieci)
Ocet jabłkowy rozcieńczyć przegotowaną, ciepłą wodą w proporcji 4:1.
Nasączyć płynem skarpetki i założyć na nogi. Owinąć folią (np.
woreczkiem śniadaniowym itp.) i założyć na folię suche skarpety
bawełniane. Po upływie 20-30 minut temperatura powinna spadać.
Stosowanie wewnętrzne:
*odchudzanie:
Łagodny środek wspomagający zrzucanie wagi. Dodatkowa zaleta – wpływa na redukcję „oponki” w okolicy brzucha.
Do szklanki ciepłej, przegotowanej wody, dodać dwie łyżeczki octu +
szczyptę soli. Wymieszać i pić 2-3 x dziennie, 10 minut przed posiłkiem.
Przy codziennym stosowaniu, przez dłuższy okres czasu, powinno nastąpić
zmniejszenie wagi.
*obfite miesiączki, hemoroidy, krwotoki z nosa:
do szklanki przegotowanej wody dodać 2 łyżeczki octu jabłkowego. Pić raz dziennie, na czczo.
*łzawienie oczu:
Do szklanki przegotowanej wody dodać 1 łyżeczkę octu + 1 kroplę
jodyny i wymieszać. Pić raz dziennie przez 2 tygodnie. Po upływie tego
czasu pić 2 razy w tygodniu (osoby z nadczynnością tarczycy nie powinny
dodawać jodyny)
*Choroby stawów:
Kuracja pomocna przy takich dolegliwościach jak: artretyzm, dna moczanowa, reumatoidalne zapalenie stawów itp.
Stosowanie:
Przyjmować 2 x dziennie, w trakcie posiłków po 4-5 łyżeczek
nierozcieńczonego octu jabłkowego. Uwaga, najlepiej kurację stosować nie
krócej niż 21 dni, wtedy powinna nastąpić znaczna poprawa: zmniejszą
się bóle, stawy staną się bardziej elastycznie, zniknie „chrupanie”)
*nadciśnienie:
Do szklanki przegotowanej wody dodać 2 łyżeczki octu jabłkowego +
łyżeczkę miodu. Dobrze wymieszać i pić rano na czczo oraz wieczorem,
dwie godziny po ostatnim posiłku. Stosować dłuższy okres czasu.
Ciśnienie krwi powinno się obniżyć, ale jednak warto wiedzieć, że jedną z
głównych przyczyn podwyższonego ciśnienia jest zbyt małe spożycie wody
(należy pić 40 ml na 1 kg masy ciała)
*ból głowy typu migrena:
Do garnuszka nalać 1/2 szklanki octu jabłkowego + 1/2 szklanki
przegotowanej wody, wymieszać i postawić na małym ogniu. Kiedy roztwór
zagotuje się, garnuszek zdjąć i wdychać parę powoli – 75 razy
(inhalacja). Jeżeli ból głowy nie minie całkowicie, to na pewno
osłabnie.
Przygotowanie octu jabłkowego
- Jabłka (nieobrane ze skórki) umyć, wysuszyć i wraz z gniazdami
nasiennymi „przekręcić” przez maszynkę do mięsa lub zmielić w blenderze
- Otrzymaną masę włożyć do emaliowanego lub szklanego naczynia z
szeroką szyjką, dodać ciepłej, przegotowanej wody (1 litr wody na 800 g
jabłek) + 100g miodu + 10g drożdży winiarskich + 20g podsuszonego
razowego chleba.
- Zakryć naczynie i odstawić do fermentacji w ciepłym miejscu,
najlepiej w temperaturze 20-25 stopni. (fermentacja zachodzi lepiej,
gdy szyjka naczynia jest jak najszersza). W ciągu pierwszych 10 dni
zawartość naczynia należy codziennie przemieszać drewnianą łyżką.
- Po upływie 10 dni zawartość naczynia przecedzić przez gazę lub
lnianą ściereczkę. Otrzymany sok ponownie przefiltrować i przelać do
naczynia z szeroką szyjką.
- Do otrzymanego soku należy dodać miód wg proporcji: na 1L soku, 80g
miodu, wymieszać drewnianą łyżką do całkowitego rozpuszczenia.
- Naczynie przykryć gazą i postawić w temperaturze pokojowej (20-25°C).
Ocet jest gotowy w momencie, gdy płyn stanie się klarowny. W
zależności od gatunku jabłek, miodu oraz wody, zwykle trwa to 40-60 dni.
Klarowny płyn ściągnąć z nad osadu przy użyciu rurki, przefiltrować i
przelać do butelki. Szczelnie zamknąć (korek można zalać woskiem) i
przechowywać w chłodnym miejscu. Otrzymany ocet można wykorzystywać
zgodnie z powyższymi przepisami, a także, jako dodatek do surówek i
innych potraw.
Życzę zdrowia
Wasz Michał Tombak
http://michaltombak.pl/blog/50-ocet-jablkowy-leczy-truskawkowy-odmladza.html