Co ma wspólnego wybaczanie z poczuciem wartości?

Przyjmijmy, że nosisz w sobie jakąś zadrę. To może być zdrada partnera lub przyjaciółki, to może być coś z dzieciństwa, zbyt surowa i krytyczna matka bądź nieumiejący okazać miłości ojciec. Nosisz to w sobie od lat, uwiera Cię i boli, sprawia, że nie potrafisz zaufać, cieszyć się życiem, czuć się bezpieczna i lubić siebie.Za każdym razem gdy wspomnienie tego powraca, gdy ktoś poruszy w Tobie tę nutę – kurczysz się w sobie i zadajesz pytanie: czemu mnie to spotkało. Myślisz „o ja biedna, skrzywdzona”…Zanim poddasz się ponownie tym myślom – zadam Ci pytanie: czy według Ciebie „takie rzeczy” przydarzają się częściej osobom, które są spełnione, szczęśliwe, które znają swoją wartość i świadomie kierują swoim życiem czy też osobom, które nie wiedzą co ze sobą zrobić, żyją z dnia na dzień i nie lubią siebie? Z moich obserwacji wynika, że tym drugim. Co więcej – trzymanie się tego stanu „pielęgnowania” w sobie bólu i żalu sprawia, że podobne sytuacje się pojawiają, a osoby doświadczające tego czują się bezwartościowe i nisko siebie cenią. Czemu? Bo umysł zakłada, że skoro ktoś Cię źle potraktował – to znaczy, że coś jest z Tobą nie tak, nie jesteś wystarczająco dobra. Że partner lub przyjaciółka byli nielojalni, bo nie zasłużyłaś na lojalność i ktoś inny był od Ciebie atrakcyjniejszy, mądrzejszy i lepszy. Że mama była surowa, bo byłaś złą córką, nie umiałaś sprostać jej oczekiwaniom, że tata nie okazywał Ci miłości, bo na nią nie zasługiwałaś…
Jak spojrzysz na tę sytuację w sposób „rozumowy” to oczywiście wydaje się to głupie, ale na jakimś poziome w to wierzysz i dlatego Twoje poczucie wartości i oceny własnej kuleje…
Coś jest ze mną nie tak skoro ludzie tak mnie potraktowali/traktują… jestem ofiarą… ofiary są biedne, nieszczęśliwe i ludzie źle je traktują, bo przecież one nie potrafią o siebie zadbać… zaprotestować… wyrazić swojego zdania…
Tak długo jak trzymasz się „niewybaczenia”, jak rozdrapujesz to co się zdarzyło – trzymasz swoje poczucie wartości na niskim poziomie i pielęgnujesz myślenia o sobie w zły sposób (- pozostajesz w byciu ofiarą). Tak długo jak masz niskie poczucie wartości – (ogromnym skrótem) Twoje życie wygląda tak jak wygląda.
Tak wiem, wybaczenie nie jest łatwe, słyszałam to tysiące razy, ale „niełatwe” nie oznacza niemożliwe. Czy bardziej wolisz dotknąć i puścić to co kiedyś się wydarzyło i co Cię do dzisiaj boli, czy też „karmić się” tym przez kolejne lata? Czy wolisz nadać sytuacji z przeszłości nowe znaczenie, uwolnić się od niej i zacząć budować swoje poczucie wartości czy też ciągle pytać czemu ja i przeżyć życie jako nie mająca na nic wpływu sierotka?
Połączenie pomiędzy wybaczeniem a Twoim poczuciem wartości jest silniejsze niż Ci się wydaje, zrób osobisty rachunek na czym Ci bardziej zależy. Według mnie powinno na sobie samej.

Ania Witowska

Wszystko jest możliwe jeśli znika opór…

Opór to słowo magiczne jak czarodziejska różdżka. Jeśli potrafisz go uchwycić, to twój świat z szarego, wypalonego niespełnionymi marzeniami zmienia się w zadziwiający urodą park rozrywki, w którym wszystko jest możliwe.
Świadomość siebie
Rozwijając umiejętność i nawyk obserwowania siebie możemy wchodzić w interakcję ze światem zewnętrznym, wychwytując jednocześnie to, jak nasz system reaguje na sytuacje, zdarzenia i innych ludzi.
Bodźce zgodne z naszymi oczekiwaniami otwierają nas, nie powodują  napięcia  w ciele i umyśle, jesteśmy na „TAK”.
Bodźce wynikające z niewygodnych dla nas zdarzeń wywołują napięcie, żal lub złość. Taka reakcja mówi zaistniałej sytuacji „NIE”.
To „NIE” jest manifestacją wewnętrznego oporu. Opór to lęk, stres i ból.
 Problem czy Rozwiązanie?
W procesie osobistej ewolucji niewygodne zdarzenia pokazują nam bardzo precyzyjnie, gdzie są nasze obszary do doskonalenia. Wszystkie zasoby jakie posiadamy – talenty, umiejętności osobiste i zawodowe istnieją po to, aby rozwijać w sobie to co jest jeszcze słabe, potrzebuje uwagi, pracy, wzmocnienia.
W naturalny sposób pojawia się w nas „NIE” na to co wymaga wysiłku psychicznego, wyjścia z nieaktualnego wzorca, zmiany sposobu myślenia. Napięcie w ciele, lęk i ból pokazują, że sytuacja dotyka w nas niewykształconego obszaru. Gdyby był mocny nie byłoby dyskomfortu.
Kiedy już to wiemy, wybieramy TAK cokolwiek by się działo.
TAK natychmiast ustawia nas po stronie rozwiązania.
NIE trzyma w pułapce problemu.
 Droga do obfitości…
Nie ma ludzi idealnych, wszystko co idealne jest skończone, martwe, nie ma w tym życia. Żyje tylko to co jest w procesie rozwoju, doskonalenia.
Piękno ludzkiej istoty to odwaga rozpoznawania własnych obszarów do doskonalenia i ich rozwijanie. To właśnie jest droga do doświadczania osobistej mocy, wolności, poczucia spełnienia i wszelkiej obfitości.
Potęga medytacji
Z własnego doświadczenia i obserwacji postępów, jakie robią moi klienci wiem, że umiejętność wyciszania, „resetowania” umysłu daje zadziwiające rezultaty. Medytacja jest niezwykle pomocnym narzędziem w zarządzaniu samym sobą. Pozwala być uważnym i w każdej sekundzie życia dokonywać świadomego wyboru między oporem na niewygodne doznania a odwagą otwierania  się na rozwój, dostatek i szczęśliwe relacje.

http://monikadebicka.pl/mozliwe-jesli-znika-opor/