Prawdziwa wielkość człowieka.

Prawdziwa wielkość przejawia się w świadomym wyrzeczeniu. Nie musisz za każdym razem domagać się swoich praw ani znajdować się w centrum uwagi.

Pokazujesz swą prawdziwą wielkość, kiedy szanujesz ludzi, mimo że ich nie lubisz. Kiedy w ocenie człowieka posługujesz się nie tylko własnym, ale i obiektywnym punktem widzenia.

Kiedy wypuszczasz powietrze z własnego ego i zamiast nadymania się, okazujesz zrozumienie i opanowanie. Kiedy pozostawiasz rzeczy takimi jakie są, z miłości do pokoju.

Oliver Gibbert

 

Dlaczego ważne dla kobiety jest zajmowanie się rękodziełem?

Dziś na całym świecie zauważalne jest odrodzenie wszelakiego kobiecego rękodzieła a przy tym wszystko można kupić w sklepie. Wszystko to nie wydarza się przypadkiem. Widać kobiety podświadomie czują, że za bardzo pociągnęła je męska aktywność i opanowanie zewnętrznej przestrzeni.

  Różne zajęcia mogą zmieniać poziom hormonów we krwi. Przy aktywnej "męskiej" działalności następuje nadmierne wydzielenie androgenów (męskich hormonów płciowych). Jeśli kobieta zajmuje sie ciężką fizyczną pracą to jej figura się zmienia- staje się mniej delikatna i cięższa. nawet jeśli tylko ma rolę kierowniczą to tracona jest lekkość w ciele, ginie łagodność w głosie, ruchy stają się szybkie i ostre.

  A gdy kobieta dzierga, szyje, wyszywa, tworzy to wpada w harmonię ze swoją żeńska naturą a wynikiem tego jest polepszona praca żeńskiego systemu hormonalnego. Aktywacja drobnych zdolności ruchowych wyrównuje tło hormonalne w organizmie.

   Michel Odent ginekolog- położnik szeroko znany na całym świecie dzięki swoim naukowym odkryciom w dziedzinie porodów naturalnych uważa, że najlepsze warunki dla porodu są wtedy gdy z kobietą nie ma nikogo poza doświadczoną akuszerką. Przy tym najlepsze co może czynić akuszerka to robić na drutach z tym że bez przerwy, siedząc gdzieś w narożniku. A to dlatego, że przy robieniu na drutach obniża się poziom adrenaliny- hormonu strachu. Jest to bardzo ważne aby przekazywać rodzącej spokój i zrównoważenie. Robienie na drutach pomaga pozbyć się stresu i przejść do stanu spokoju.

  Jakiekolwiek rękodzieło jest bardzo korzystnym zajęciem dla kobiecej psychiki. To właśnie monotonne wykonywanie jednych i tych samych ruchów pomaga się uspokoić i odprężyć. Jednakowe i monotonne ruchy wywołują zmiany w psychice. Zmienia się rytm serca, znika napięcie w mięśniach i systemie nerwowym. Następuje prawdziwy stan medytacji, odciągnięcia od problemów. Rękodzieło lepiej niż cokolwiek pomaga rozprawić się z trwogą i wewnętrznym napięciem a tym samym pomaga wyjść ze stanu stresu.

  Rękodzieło pomaga kobiecie się zatrzymać- po prostu być i po prostu żyć - bez analizowania i aktywnych działań. Zajmując się rękodziełem komunikujemy swojemu ciału, że wszystko jest w porządku, wystarczy na wszystko czasu i nie trzeba nigdzie biec, nie trzeba też nikogo ratować. Wszystko jest dobrze i jest spokojnie. Rękodzieło pomaga nam poczuć połączenie z Ziemią. Poczuć siebie "tu i teraz". Oto nasz dom, to są nasze ręce i one tworzą coś pięknego.

  Rękodzieło jest działaniem bardzo pokojowym, bez walki, bez pojedynków, bez rozważania, analizowania. Ono tworzy to ważne dla każdej kobiety stabilne i zrównoważone podejście do świata. Zaczynamy przyjmować życie takim jakie ono jest. Uczymy się kochać to co jest nie oczekując czegoś idealnego. Zaczynamy rozumieć, że szczęście to nie głośne wydarzenia z telewizji. Najczęściej jest to cisza i spokój w duszy.

   Rękodzieło aktywuje prawą półkulę mózgową, twórcze i niestandardowe myślenie, nadto rozwija zmysł artystyczny. Uczycie się jak łączyć kolory, wzory, materiały. Jest to bardzo ważne szczególnie jeśli jeszcze nie znalazłyście swojego ukochanego zajęcia. Zacznijcie zajmować się rękodziełem a kto wie dokąd zaprowadzi was ta droga?

Artykuł znaleziony w przepaściach internetu. Znalazczyni i tłumacz zgadzają się z autorem. Rękodzieło bardzo uspokaja i usposabia pokojowo.

http://michalxl600.blogspot.com/2015/04/dlaczego-wazne-dla-kobiety-jest.html

Strach ma wielkie oczy.

Lęki i strach, to element niepożądanym, przeszkadzający w istnieniu. Nasz mózg karmi nas wspomnieniami i wyobrażeniami o niewłaściwym wyglądzie, skutecznie zniechęcając na do podjęcia działania. Nasza wyobraźnia, to siedlisko lęków z którymi trzeba walczyć, bo …

Strach ma wielkie oczy!

Zastanów się dobrze, czego się boisz, czym są Twoje lęki. Przecież to nie istnieje! Niepokoisz się przyszłością, która jeszcze nie nadeszła. Zarówno strach, jak i lęk są wytworem naszego umysłu. To subiektywne i irracjonalne odczucia. To, co nas przeraża i napawa strachem, dla innych jest zwyczajne i obojętne. Zatem to wytwór Twojej wyobraźni i tego się boisz? Co Ty dziecko jesteś? Otaczasz się zewsząd strachem, strach przed starością, przed śmiercią, przed chorobą, utratą pracy, utratą bliskiej osoby, kalectwem, niepowodzeniem, biedą. Ale to wyłącznie Twój strach, bo nic takiego się jeszcze nie wydarzyło. Ba, gdybyś myślał pozytywnie, bez strachu, nigdy by nawet nie zaświtało w Twoim otoczeniu, a przede wszystkim głowie.

Wyobraźnię należy używać właściwie, do snucia szczęśliwych wydarzeń, do tworzenia sukcesów i osiągnięć, nie zaś do tworzenia wszelkich katastrof i upokorzeń. W momencie gdy zredukujemy nasze troski, staniemy na drodze do szczęścia, do panowania nad samym sobą.  Aż strach pomyśleć, ile mógłbyś zrobić dzisiaj, gdybyś się tylko nie bał!

Nie możesz wiecznie uciekać!
Zamiast się wycofywać, wykonaj pierwszy krok w kierunku tego co Cię przeraża. To o wiele lepsze niż stanie w miejscu, a już zdecydowanie rozsądniejsze niż ucieczka. Gdy wykonasz ruch, natychmiast zmieni się perspektywa widzenia, pojawi się nowe doświadczenia i opcje, której nie brałeś pod uwagę. Lęki zaczną ustępować. Gdy poświęcisz swój czas i energię na działanie, a nie na strach i uniki, otrzymasz dwa razy więcej czasu i dwa razy szybciej osiągniesz cel.

Twoje zachowania w czasie lęku i strachu!
Masz upośledzony osąd rzeczywistości, czyli tak naprawdę możliwości prawidłowej oceny natury rzeczy. Ograniczony jest wówczas zakres percepcji, uwagi, pamięci. Osłabione są funkcja mózgu, bo zaprzątamy swoją głowę rozterkami, lękami, strachem. Ograniczone myślenie, poprzez opór wewnętrzny. Popełnionych zostaje więcej błędów z powodu braku dobrze ocenionych informacji zewnętrznych. Nauka przychodzi Ci z trudem. Zwlekasz z podjęciem działania, ociągasz się, przekładasz na jutro, czym samym przegapiasz szansę. Dodatkowo tracisz energię i zdrowie poprzez nieustanne zamartwianie i tak krok po kroku lęk obejmuje coraz większy zakres Twojego życia.

Czym się kierować w walce ze strachem?
Po prostu działaj, działaj, choćby w najmniejszym stopniu, ale działaj w kierunku osiągnięcia celu. Reszta sama przyjdzie. I pamiętaj – strachy na lachy. Nie bój boba! Co masz do stracenia?

PS. Boimy się wszystkiego, a udajemy, że nie boimy się niczego.

http://www.augustynski.eu/strach-ma-wielkie-oczy-2/