Gdy styczeń jak listopad wygląda, ogrzać się ziołami od środka warto, zdrowie wzmocnić i nastrój sobie poprawić. Wiedźma właśnie napar z gałązek świerkowych w kociołku warzy i nalewkę czyni.
Świerk według Słowian jest drzewem mocy - świętym drzewem, chroniącym przed niekorzystnymi energiami i dobro przyciągającym. Dlatego też przed wejściem do domostw bywa często sadzony. Gałązkami świerkowymi, jako symbolem życia, przystraja się chaty w czasie Szczodrych Godów. Indianie Hopi powiadają, iż świerk był kiedyś szamanem, który się w to pełne mocy zdrowotnej drzewo zamienił. Aromat świerku uspokaja trudne emocje, wycisza, ukojenie i dobry nastrój przynosi. I oddychanie pełną piersią ułatwia.
Pędy świerkowe zimową porą witamin A i C, flawonoidów, kwasów oragnicznych, olejku eterycznego i żywicy mają w sobie mnóstwo. Mikstury z ich udziałem przygotowane pomocne są przy stanach zapalnych dróg oddechowych, kaszlu, grypie i przeziębieniu, zatoki oczyszczają, są napotne, moczopędne, łagodzą stany zapalne gruczołu krokowego, ułatwiają trawienie, działają bakterio- i grzybobójczo (Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus, eneterokoki VRE, Candida glabrata, Candida albicans, Trichophyton rubrum). By kąpiel była relaksująca dla umysłu i ciała, dodaj do niej aromatyczny napar z igieł.
Wiedźma wykorzystuje najcześciej gałązki przez wiatr ułamanych, tzw. cetynę, lub przycięte podczas "porządków" w ogrodzie. By nalewkę zrobić, cieniutkie gałązki wraz z igiełkami tnie na drobne kawałki, zaparza je gorącą wodą przez kwadrans pod przykryciem, lub też wkłada do słoja i zalewa 40% alkoholem na co najmniej miesiąc. Dla smaku i większej zdrowotności lubi do nalewki dodać trochę miodu... 2-3 łyżki dziennie takiej nalewki wystarczy wypić. Wersją bez miodu - plecy, klatkę piersiową i stopy w czasie przeziębień, stawy i mięśnie obolałe, opuchnięte nogi nacierać jest dobrze, ładnie rozgrzewa i ból łagodzi, drobne ranki pomaga goić, przy trądziku, łojotoku, grzybicach i oparzeniach jest pomocna. Nalewka ma boski, głęboki, ciemnobursztynowy kolor i urzekająco pachnie lasem.
Ważne: świerk może powodować uczulenia, dlatego dobrze jest najpierw zastosować małą ilość i sprawdzić swoją reakcję; nalewka i olejek świerkowy, zwłaszcza w większych ilościach, nie są wskazane dla kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz małych dzieci.
Rumianek pospolity był znany ludzkości od zawsze. Starożytni
Egipcjanie uważali rumianek za święte ziele boga Słońca, wyrabiali z
niego leczniczy olejek. Łacińska nazwa Matricaria chamomilla wywodzi się od słowa matka i wskazuje na jego uniwersalne działanie.
Rumiankiem
leczono wiele chorób od niestrawności po nerwicę. Uważano za lekarza
ludzi, zwierząt i roślin. Dawniej mawiano” jeśli w ogrodzie rośliny
chorują posadź w pobliżu rumianek a on je wyleczy”. Dziś rumianek
pospolity jest jedną z najpopularniejszych roślin leczniczych na
świecie. Może ze względu tę popularność wyrosło przekonanie, że to
takie delikatne ziółko dla dzieci. Nic bardziej mylnego, to zioło dużej
mocy.
Jak rozpoznać rumianek pospolity
Rumianek
pospolity można go spotkać na polach, przydrożach, nieużytkach,
ugorach. Ma delikatne, lekko wcinane listki. Kwiaty zebrane w koszyczki
pojedynczo na szczytach rozgałęzień. Odchylają się do dołu w miarę
przekwitania. W warunkach naturalnych spotyka się inne gatunki o
podobnych koszyczkach, które łatwo pomylić.
Aby zidentyfikować
roślinę trzeba przeciąć koszyczek wzdłuż. Rumianek pospolity ma zawsze
dno kwiatowe puste i wydziela bardzo przyjemny zapach. W żadnym innym
gatunku rumianku te cechy nie występują razem. Koszyczki rumianku
zbieramy w słoneczne południa od maja do sierpnia. Suszymy zawieszone w
bukietach w zacienionym miejscu. Same koszyczki rozłożone na papierze.
Napary z rumianku zebranego z dzikich stanowisk mają intensywniejszy
kolor, silniejszy aromat i dużo większą moc niż kupne.
Rumianek pospolity właściwości lecznicze
W
średniowieczu wierzono, że rumiankiem można wyleczyć większość
schorzeń. Rzeczywiście tak jest. Substancje aktywne zawarte w
koszyczkach mają właściwości przeciwzapalne, antyseptyczne,
uspokajające, przeciwbólowe, rozkurczowe i przeciwalergiczne.
Rumianek działa odkażająco i przeciwzapalnie szczególnie na błony śluzowe
Potrafi niszczyć wiele bakterii
Jest skutecznym antidotum na alergie
Działa rozkurczowo, przeciwbólowo, wiatropędnie
Reguluje trawienie
Wspomaga funkcje wątroby i nerek
Działa uspokajająco
Pobudza system immunologiczny
Wzmacnia kondycję fizyczną i psychiczną
Ma szerokie zastosowanie wewnętrzne i zewnętrzne do okładów i przemywań.
Rumianek pospolity przepisy lecznicze i zastosowanie
Herbatka z koszyczków rumianku
Najpopularniejszy sposób użycia rumianku to napar. Łyżkę koszyczków
rumianku zalewamy szklanką wrzątku, parzymy 10 minut. Pijemy po pół
szklanki 3, 4 razy dziennie między posiłkami. Stosujemy w stanach
zapalnych przewodu pokarmowego, bolesnych skurczach, kwaśnym odbijaniu.
Chorobie wrzodowej i zniszczonej śluzówce jelit. Dolegliwościach
wątroby, nerek i infekcji dróg moczowych. W stresie i
zdenerwowaniu. Napar z rumianku korzystnie wpływa na przewód pokarmowy
noworodków i niemowląt. Ułatwia trawienie, znosi kolki i wzdęcia.
Herbatka
z rumianku ukoi skołatane nerwy i pomoże zasnąć. Złagodzi bóle
miesiączkowe, objawy menopauzy i nudności w ciąży. Zewnętrznie
przemywamy podrażnioną skórę, spojówki oczu. Przy chorobach jamy ustnej i
gardła robimy płukanki.
Rumianek parzymy pojedynczo lub z innymi ziołami.
Przy wrzodach żołądka i dwunastnicy mieszamy w równych ilościach rumianek, krwawnik
i prawoślaz. 3 łyżki mieszanki zagotowujemy w 2 szklankach wody i
zaparzamy 15 minut. Trochę odwaru wlewamy do szklanki i dopełniamy
gorącą wodą. Pijemy po trochu przez cały dzień.
Na uspokojenie rumianek łączymy z męczennicą lub chmielem
Z glistnikiem, mniszkiem lub miętą w chorobach wątroby
Na żołądek z miętą lub wiązówką
Przy wzdęciach z kminkiem i koprem włoskim
Dolegliwości
wątroby i pęcherzyka żółciowego, bolesne skurcze żołądka i jelit:
Mieszamy krwawnik, rumianek i miętę. Pijamy 3 razy dziennie herbatkę z
łyżeczki mieszanki parzonej 15 minut w szklance wrzątku
Ostre
zaparcia: mieszamy 2 części kwiatu bzu czarnego i po 1 części rumianku,
kopru włoskiego i senesu. 2 łyżeczki mieszanki parzymy 10 minut w 1/4
litra wrzątku. Pijemy filiżankę niesłodzonego naparu wieczorem przed
snem. Efekty pojawiają się następnego ranka.
Olejek rumiankowy
Dawnej
to skuteczne lekarstwo miała w domu każda gospodyni. Olejek rumiankowy
pomaga na nerwy, zaparcia i skórę. Zmniejsza rozstępy, blizny,
przebarwienia i odmładza. Pomaga przy bólach głowy, kończyn, zatok.
Uśmierza łamanie w kościach. Systematyczne masowanie olejkiem
rumiankowym sparaliżowanych kończyn po wylewach i udarach przywraca im
zdolność ruchu. Pomaga przy stwardnieniu rozsianym i zaniku mięśni.
Litrową
butelkę albo słoik zapełniany do połowy suszonymi kwiatami rumianku.
Świeżymi prawie do pełna. Zalewamy oliwą z oliwek lub olejem lnianym.
Szczelnie zamknięte naczynie odstawiamy na 3 tygodnie w ciepłe,
słoneczne miejsce. Codziennie wstrząsamy. Przecedzamy przez gazę mocno
odciskając zioła. Przechowujemy w chłodnym ciemnym miejscu. Olejek
rumiankowy można zrobić szybciej. Wkładany naczynie do garnka z wodą,
zagotowujemy i ogrzewamy przez godzinę na małym ogniu. Odstawiamy na
kilka godzin aż woda wystygnie.
Olejek rumiankowy zastosowania:
Zaparcia, stany zapalne przewodu pokarmowego, wyczerpanie nerwowe – przyjmować 1 łyżkę 3 x dziennie
Zaparcia, hemoroidy, świąd odbyty. Stosować lewatywę z 100-200 ml olejku podgrzanego do temperatury 38°C
Zmęczone nogi, niedowład kończyn – smarować codziennie do uzyskania poprawy. Tak samo przy bólach głowy, zatok, łamaniu kości
Rozstępy, blizny – smarować 2 x dziennie
Włosy osłabione, delikatne. Podgrzany olejek nakładać na włosy, trzymać pod folią i ręcznikiem przez godzinę.
Olejek
rumiankowy na bazie olejku ze słodkich migdałów ma właściwości
odmładzające. Zmniejsza zmarszczki, nawilża i uelastycznia skórę.
Bardzo dobrze się wchłania, nie pozostawia tłustego filmu. Jest bardzo
delikatny. Bezpieczny dla kobiety w ciąży i niemowląt. Można go
stosować do pielęgnacji zamiast kremów.
Domowe przetwory ziołowe z rumianku
Łagodny ziołomiód rumiankowy
Świeże lub suszone koszyczki rumianku umieścić w słoiku. Zalać wybranym miodem,
tak by były przykryte. Odstawić na 2 tygodnie codziennie mieszając.
Podawać dzieciom powyżej 1 roku życia od 1 do 3 łyżeczek dziennie.
Dorosłym 3 łyżki. Rumiankowy miód łagodzi dolegliwości trawienne, kolki,
wzdęcia. Korzystnie wypływa na serce, układ krążenia, nerwowy i
poprawia odporność. Można dodawać do herbatek. Nalewka rumiankowa na trawienie i infekcje
50 g świeżych lub suszonych koszyczków rumianku, 250 ml wódki. Rumianek
zalać w słoiku wódką, odstawić na miesiąc, często wstrząsając. Do
przecedzonej nalewki dodać 200 ml przegotowanej wody wymieszanej z 2
łyżkami miodu. Przelać do butelki. Zażywać 20-40 kropli nalewki dziennie
przy przewlekłych stanach zapalnych zatok, przewodu pokarmowego,
infekcjach, przeziębieniach lub na trawienie. Można stosować do płukania
gardła i nacierania. Galaretka rumiankowa na niestrawność i biegunkę
1 łyżkę żelatyny zalać 350 ml wrzątku, mieszając doprowadzić do
rozpuszczenia. Do gorącego płynu wlać 6 łyżek świeżych lub suszonych
koszyczków rumianku, zagotować, wymieszać, przelać do słoika. Słoik
przenieść w zimne miejsce by galaretka się związała a masa roślinna
opadła na dno. Spożywać 2-4 razy dziennie po 1-2 łyżki przy
niestrawności, biegunkach, wrzodach i krwawieniach przewodu pokarmowego.
Rumianek na dolegliwości kobiece
Mieszanka melisa rumianek
Przeznaczona jest dla młodych dziewcząt, które w przewrażliwiony sposób reagują na pojawienie się okresu.
Mieszamy kwiat rumianku i liść melisy w proporcji 2:1 2 łyżeczki mieszanki parzymy 10 minut pod przykryciem w 1/4 litra wrzątku.
Tuż przed i w trakcie miesiączki pijemy po 2-3 filiżanki bardzo gorącego, niesłodzonego naparu. Mieszanka na PMS
Mieszamy rumianek, krwawnik i melisę w proporcji 2:2:1. Stosujemy jak wyżej.
Rumianek zastosowanie zewnętrzne
Okład na bolące oczy, stany zapalne
Kopiastą łyżkę koszyczków rumianku zalewamy szklanką wrzącego mleka. Po naciągnięciu robimy ciepłe okłady. Kąpiel rumiankowa
Napar z 50 g suszu po przecedzeniu wlewamy do wanny. Czas kąpieli 20
minut. Pomaga przy atopowym zapaleniu skóry, stanach zapalnych skóry,
świądzie, odparzeniach. Na zmęczoną i zwiotczałą cerę
4 łyżki rumianku zalewamy litrem wrzątku. Nakrywamy głowę ręcznikiem i
robimy parówkę 10 minut. Po zabiegu wcieramy w skórę emulsję z świeżego
jajka ubitego z 1 łyżeczką ciepłej wody. Po zaschnięciu zmywamy maseczkę
wywarem z siana i otrąb. Robimy zabieg przez 5 kolejnych wieczorów.
Skóra odzyska sprężystość i nabierze blasku. Wilgotny namiot
Do miski wody nalewamy szklankę przecedzonego naparu z rumianku i tymianku.
Namaczamy w nim prześcieradło. Wyciśnięte wilgotne wieszamy nad łóżkiem
lub dziecinnym łóżeczkiem jak namiot. Stosujemy podczas infekcji, gdy
błony śluzowe bardzo pieką i dokucza suchy kaszel. Pod wilgotną kopułą
bardzo dobrze się śpi. Bóle i kaszel szybko ustępują, łatwiej jest
oddychać. Wilgotny namiot poprawia również rozkład ładunków
elektrycznych w powietrzu. Poprawia samopoczucie. Katar, zatkane zatoki
2 czubate łyżeczki kwiatu rumianku parzymy pod przykryciem 10 minut w
1/4 litra wrzątku. Odcedzamy. Trochę letniego płynu wlewamy na dłoń i
wciągamy nosem by dostał się do gardła.
Zabieg robimy od 3 do 5 razy dziennie, aż znikną dolegliwości. Najpóźniej po 2 dniach choroba ustąpi. Poparzenia słoneczne
2-3 łyżki gęstej śmietany 36% mieszamy z łyżką naparu rumiankowego. Nakładamy na skórę.
Wrotycz może skutecznie zwalczyć kleszcze, komary, pasożyty i
inne robaki. Tak, to prawda! Do walki z tymi insektami nie potrzebujemy
żadnych cudownych preparatów, tylko jedno, bardzo ważne zioło, a
mianowicie wrotycz pospolity.
Znany od dawna w medycynie ludowej, dziś uważany przez Unię
Europejską za roślinę toksyczną, w rzeczywistości tanim i skutecznym
remedium na wiele zdrowotnych problemów.
Tanacetum vulgare, czyli wrotycz pospolity
Wrotycz jest rośliną wieloletnią. Osiąga wysokość nawet do 150 cm.
Pochodzi z rodziny astrowatych, w Polsce rośnie jako gatunek
pospolity, tworząc duże, rozrośnięte kępy. Występuje masowo m.in. na
łąkach, polach, leśnych polanach, w przydrożnych rowach i nad brzegiem
wód, przy wykopach oraz w ziołowych zakątkach.
Na sztywnych łodygach znajdują się duże, pierzastosieczne liście. Wrotycz pospolity fot.depositphotos.com
W okresie kwitnienia od czerwca/lipca do sierpnia/września na
szczycie pojawiają się gęste koszyczki kwiatowe, z intensywnie żółtymi
kwiatami oraz owoce, którymi są pięciożeberkowe niełupki. Wrotycz wydziela mocny, gorzki zapach, który może przypominać zapach kamfory.
Do celów leczniczych wykorzystuje się praktycznie całą roślinę.
Surowcem może być zarówno ziele, jak i kwiat, liść, koszyczek oraz
owoc wrotyczu. Kwiaty, liście i ziele zbierać należy w okresie
kwitnienia, przy czym do zbiorów nadają się także liście i ziele przed
kwitnieniem.
Owoce należy pozyskiwać wtedy, kiedy dojrzewają.
Suszenie należy przeprowadzać w ciemnym pomieszczeniu, w optymalnej temperaturze 35 stopni Celsjusza.
Wrotycz w ziołolecznictwie
W medycynie ludowej doceniano wrotycz za bogaty skład w wiele drogocennych substancji.
Wykorzystywano go jako środek:
• odstraszający insekty i likwidujący robaki;
• przeciwbakteryjny;
• przeciwwirusowy;
• przeciwgrzybiczy;
• przeciwzapalny; Rój komarów fot.depositphotos.com
• silnie odkażający;
• przeciwbólowy;
• uspokajający;
• przeciwalergiczny;
• rozkurczowy;
• żółciopędny;
• odtruwający;
• regulujący przemianę materii.
Jednak wrotycz, który kiedyś uznawano za cudowne lekarstwo na wiele dolegliwości, Unia Europejska wpisała na listę roślin toksycznych. fot.depositphotos.com
Powodem wprowadzenia zakazu spożywania doustnego tegoż ziela jest
duża zawartość, bo prawie aż 70% – tujonu, związku eterycznego
występującego również w wielu innych powszechnie stosowanych ziołach,
np. piołunie i szałwii lekarskiej.
Tym samym ograniczono zalecenia stosowania wrotyczu tylko do użytku zewnętrznego.
Zakaz zakazem, ale wciąż wiele osób chętnie sięga po wrotycz bez obaw względem doniesień o jego toksyczności i szkodliwości.
Dlaczego?
Chociażby, dlatego że wszelkie zatrucia tujonem,
które miały miejsce, wynikały nie ze spożywania samego wrotyczu, ale ze
względu na nadmiar spożytego alkoholu, w których w skład wchodził
ekstrakt z niego, np. nalewek lub wódek.
fot.depositphotos.com
Co więcej, okazuje się, że przemysł farmaceutyczny wcale nie stroni
od produkcji nowoczesnych preparatów, które w swym składzie mają wiele
składników chemicznych takich samych, jak te znajdujące się we wrotyczu.
Z tą jednak „drobną” różnicą, że owe składniki nie pochodzą
z pospolitego w naszym kraju wrotyczu, lecz z egzotycznych, sprowadzanych roślin.
Co za tym idzie, sprzedawane w aptekach leki są bardzo drogie, a
mogłyby kosztować grosze, gdyby w ich składzie znalazł się wrotycz…
Działanie i wskazania do stosowania wrotyczu
Idąc za ciosem medycyny ludowej, wrotycz w rozsądnych dawkach można stosować na wiele dolegliwości. Wrotycz:
• Odstrasza komary, kleszcze, mrówki, mole, mszyce i inne insekty.
• Wykazuje działanie przeciwpasożytnicze. Z powodzeniem może być
stosowany w zwalczaniu większości płazińców, obleńców, pierwotniaków;
niszczy świerzb i wszawicę.
• Sprawdza się jako preparat pobudzający akcję serca.
• Reguluje miesiączki i znosi bóle miesiączkowe.
• Przedłuża efekty doznań seksualnych, dobrze działa na potencję.
• Zwalcza kolki.
• Likwiduje bóle głowy i bóle zatok. fot.depositphotos.com
• Stymuluje wydzielanie hormonów.
• Pobudza oddychanie.
• Wykazuje silne działanie przeciwwirusowe. Zwalcza wirusa opryszczki i grypy.
• Przyspiesza powrót do zdrowia w przypadku chorób zakaźnych takich jak odra, płonica, angina i przeziębienie.
• Działa przeciwgorączkowo i napotnie.
• Zawiera substancję zwaną partenolidem, która działa silnie przeciwzapalnie
i przeciwnowotworowo.
• Wspomaga leczenie artretyzmu i reumatoidalnego zapalenia stawów.
• Pobudza apetyt i reguluje trawienie.
• Dodaje energii, wspomaga leczenie depresji, lęku i wyczerpania nerwowego,
• Skutecznie zwalcza trądzik pospolity, trądzik różowaty, liszaje, czyraki,
Trądzik fot.depositphotos.com
ropnie, owrzodzenia i zaskórniki.
• Pobudza krążenie i usuwa obrzęki.
• Wspomaga leczenie alergii.
• Ułatwia zasypianie, likwiduje koszmary nocne.
• Leczy niestrawność, bóle żołądka i biegunki.
• Efektywnie leczy zapalenie woreczka żółciowego, dróg żółciowych i niektóre schorzenia wątroby.
Zalecane spożycie
W formie doustnej wrotycz należy przyjmować w formie naparu.
Do jego przygotowania potrzebujemy dwóch łyżek suszonych kwiatów, które zalewamy 500 ml wrzącej wody.
Następnie tak przygotowaną mieszankę przykrywamy i odstawiamy do zaparzenia na 30 minut.
Po tym czasie napar cedzimy przez sitko i pijemy maksymalnie 4 razy dziennie w ilości ok. 125 ml.
W przypadku zakażeń pasożytniczych należy dawkę naparu zwiększyć do 200 ml i wypić go na czczo. fot.depositphotos.com
W celu odstraszania owadów i zwalczania insektów można spryskać ciało
naparem z wrotyczu lub rozpylić olejek eteryczny z wrotyczu
rozcieńczony z olejem słonecznikowym.
Wrotycz można stosować także miejscowo, w formie nalewki do wcierania w obolałe mięśnie i stawy, w robieniu okładów itp.
Wówczas należy szklankę ziela umieścić w szklanym słoju, zalać 250 ml alkoholu 40-70% i pozostawić w ciemnym miejscy na tydzień.
Po tym czasie nalewkę trzeba przefiltrować i nierozcieńczoną można smarować bolące miejsca.
W zmienione chorobowo miejsca i stany zapalne skóry oraz w problemach z wypadającymi
i matowymi włosami warto stosować naftę z wrotyczu. ½ szklanki świeżo
zmielonego ziela wsypujemy do słoja i zalewamy niepełną szklanką nafty.
Odstawiamy na tydzień, przefiltrowujemy i tak przygotowaną naftę wcieramy w skórę lub włosy. UWAGA! Wrotycz nie może być stosowany przez kobiety w ciąży i matki karmiące!
U innych osób może zostać przedawkowany, jednak takie przypadki zdarzają się niezwykle rzadko.
Objawami przedawkowania wrotyczu są zawroty głowy, nudności i
wymioty, kichanie, bardzo częste oddawanie moczu, oblewanie potem,
zaczerwienienia twarzy i biegunka.
Nalewka z wrotycza tutaj kliknij
Książka o wrotyczu tutaj kliknij
Wrotycz ziele tutaj kliknij
P.S. Informacje są prywatnymi opiniami i poglądami. Nie są pisane
przez lekarza. Nie są one fachową opinią, ani poradą medyczną. Nie mogą
zastąpić opinii i wiedzy pracownika służby zdrowia, np lekarza. Wszelkie
rady które są na mojej stronie, stosujesz wyłącznie na własną
odpowiedzialność.
uszczelniają i wzmacniają naczynia,
zmniejszają obrzęki i stany zapalne,
poprawiają krążenie i elastyczność skóry.
10 świeżych kasztanów (lub ok. 5–6 łyżek kasztanów suszonych, zmielonych)
można pokroić nożem albo zawinąć w ściereczkę i delikatnie rozbić młotkiem – łupina pęknie i łatwo ją zdejmiesz.
Rozdrobnij kasztany — najpierw przekrój na 4 części, potem ściągnij skórkę i pokrój drobno.
Włóż do słoika lub miseczki żaroodpornej i zalej wybranym tłuszczem bazowym.
Wstaw naczynie do kąpieli wodnej (na bardzo małym ogniu) i podgrzewaj 1–2 godziny, nie dopuszczając do wrzenia.
Odstaw do naciągnięcia na 24 godziny (najlepiej w ciepłym miejscu).
