POZWÓL SOBIE OPUŚCIĆ STARĄ TOŻSAMOŚĆ.

POZWÓL SOBIE OPUŚCIĆ STARĄ TOŻSAMOŚĆ
Ona jest nasiąknięta starą ideologią, starymi dogmami, starymi oczekiwaniami i kompromisami napełnionymi strachem.

Uszanuj tą drogę, którą przeszedłeś do tej pory. Teraz stoisz przed czymś nieznanym. Twoje serce bije z radości, Twoja dusza odpoczywa. Twój strach wie, że musi powoli odejść .
Nieświadoma część w Tobie denerwuje się, próbuje na siłę utrzymać stare mury.
Lecz w Twojej zbroi jest coraz więcej rysów. Twoja maska zamienia się powoli w proch.

W środku wszystko boli. Wysokie fale emocji rozbijają się o skały Twojej przeszłości, a Ty coraz bardziej uświadamiasz sobie, że nie możesz tego zatrzymać . Każdy dalszy opór, każde NIE do zmian, każda próba utrzymania starych wzorców odpowiadają bólem i utratą energii.

Usiądź, zamknij oczy. Poczuj Twój ból i emocje. One czekają byś je przyjął z całą miłością i pożegnał . Nie bój się tego pożegnania, które nastąpi na wielu poziomach.

To będzie początek czegoś Nowego. Napełniony miłością i uzdrowieniem.
Znajdź ten czas dla siebie. Twoje serce wymaga teraz tego od Ciebie.
Połącz się ze swoją intuicją. Nie walcz więcej. Nie szukaj więcej na zewnątrz. Nie próbuj stać się kimś innym niż jesteś .
Napełnij się sam tym, czego szukasz i wiedz, że życie bardzo Ciebie kocha.

Połącz się ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Weź go na ręce. Pozwól by wypłakało się i opowiedziało o swoim strachu. Pozwól by przytuliło się mocno do Ciebie i wyszeptało „ tak bardzo stęskniłem się za Tobą. Przytul mnie. Kocham Ciebie”.

Opuść swoją starą tożsamość z wdzięcznością za to co było i jest. Idź z podniesioną głową i wiedz, że jesteś chroniony na całej swojej drodze.

Ty, wspaniałe dziecko wypełnione światłem boskiej iskierki.

Jesteś wieczny i nieskończony.

Tekst: Markus Everdikin
Tłumaczenie: Elżbieta Jonscher

Eckhart Tolle, Nowa Ziemia

Brak oporu jest to klucz do najpotężniejszej siły we wszechświecie. Dzięki temu bowiem świadomość (duch) wolna jest od uwięzienia w formie. Wewnętrzne niestawianie oporu formie - temu, co jest lub co się wydarza - to zaprzeczenie absolutnej rzeczywistości formy. Opór sprawia, że świat i sprawy tego świata, w tym również twoja postaciowa tożsamość, czyli ego, wydają się bardziej realne, solidne i trwałe, niż są. Świat i ego nabierają ciężaru gatunkowego i absolutnej ważności, a ty traktujesz wówczas bardzo poważnie samego siebie i ten świat. Grę formy postrzega się wtedy błędnie jako walkę o przetrwanie i gdy ty tak to postrzegasz, staje się ona twoją rzeczywistością.
Wiele dziejących się wydarzeń, wiele form, jakie przybiera życie, ma charakter efemeryczny. Wszystkie one są ulotne. Przedmioty, ciała i ego, zdarzenia, sytuacje, myśli, emocje, pragnienia, ambicje, lęki, dramat... pojawiają się, chcą być najważniejsze i zanim je poznasz, znikają, rozpuszczają się w nicości, z której wypłynęły. Czy kiedykolwiek naprawdę istniały? Czy były kiedyś czymś więcej niż sen - sen o formie?
Gdy budzimy się rano, wizje senne znikają, a my mówimy: „Och, to był tylko sen. To nie była prawda". Ale coś w tym śnie musiało być rzeczywiste, bo inaczej nie mógłby zaistnieć. Kiedy zbliża się śmierć, może patrzymy wstecz na nasze życie i zastanawiamy się, czy było ono tylko snem. Nawet teraz możemy cofnąć się myślą do ostatnich wakacji albo do jakiejś wczorajszej sceny i przekonać się, że bardzo przypominają sen z ubiegłej nocy.
Istnieje sen i istnieje coś, co śni. Snem jest krótkotrwała gra form. Jest nim świat - względnie rzeczywisty, ale nie całkowicie. I mamy również coś, co śni, a więc absolutną rzeczywistość, w której pojawiają się i znikają formy. Śniącym nie jest osoba. Osoba to część snu. Śniącym jest podłoże, w którym sen się pojawia i które ten sen umożliwia. Jest to absolut ponad wszystkim, co względne; bezczasowość ponad czasem; świadomość znajdująca się w formie i ponad nią. Śniącym jest sama świadomość - którą ty jesteś.
Przebudzenie się ze snu to nasz obecny cel. Gdy się obudzimy, stworzony przez ego ziemski dramat dobiegnie końca i pojawi się sen o wiele bardziej dobroczynny i wspaniały, a jest nim nowa Ziemia.

Eckhart Tolle, Nowa Ziemia